Springer spaniel walijski jest jednym z najstarszych psów myśliwskich w Wielkiej Brytanii i do dziś jest wykorzystywany jako pies aportujący i płochacz. Jednocześnie ten mały wulkan energii o rudo-białym umaszczeniu jest czułym i przyjaznym psem rodzinnym, który swoim temperamentem wnosi dużo życia do codzienności.
© jagodka / stock.adobe.com
Jeśli mają zapewnioną odpowiednią dawkę aktywności, springer spaniele walijskie są naprawdę wspaniałymi psami rodzinnymi.
Bez wątpienia najbardziej charakterystyczną cechą walijczyka jest jego kolor sierści. Nasycona czerwień na jedwabistej, lśniącej bieli nie występuje u żadnej innej rasy spanieli. Sierść jest średniej długości, gęsta i prosta, a przy tym skutecznie odpycha brud. Uszy, klatka piersiowa, brzuch i nogi są szczególnie obficie owłosione.
Springer spaniel walijski osiąga maksymalną wysokość w kłębie 48 cm i tym samym należy do ras psów średniej wielkości. Jest więc nieco mniejszy niż springer spaniel angielski, z którym jest blisko spokrewniony.
Ciało walijczyka jest również nieco mocniejsze i bardziej krępe niż u jego angielskiego brata. Jednak pomimo tego, nie sprawia wrażenia ociężałego. Jego waga maksymalna wynosi 15 kg, przy czym suczki są zazwyczaj nieco mniejsze i lżejsze.
Podobnie jak inne rasy spanieli, ma charakterystyczne wiszące uszy. Są one stosunkowo nisko osadzone i podobnie do kształtu liścia winorośli, zwężają się ku końcowi. Przy tym są umiarkowanie długie i nieco szersze niż u cocker spaniela angielskiego.
„Typowy spaniel” to także łagodne spojrzenie migdałowych, orzechowych lub ciemnobrązowych oczu.
© Frank Gärtner / stock.adobe.com
Springer spaniel walijski zdaje się nie wiedzieć, co to zły nastrój. Ten walijczyk o wyjątkowym rudo-białym umaszczeniu idzie przez życie wesoły, czujny i żywiołowy.
Jest zawsze w nastroju do zabawy, chętnie aportuje, pływa w każdą pogodę i uwielbia długie i urozmaicone spacery z rodziną.
Najlepiej czuje się w towarzystwie swoich opiekunów, mogąc wszędzie im towarzyszyć. Długie zostawanie samemu mogłoby szybko zmienić tego radosnego psiaka w mały kłębek nieszczęścia.
Jeśli więc chcesz mieć springer spaniela walijskiego, potrzebujesz dwóch rzeczy: 1. czasu i 2. chęci do intensywnego zajmowania się swoim pupilem. Został on bowiem pierwotnie wyhodowany wyłącznie jako pies pracujący do polowań, dlatego również dziś potrzebuje odpowiedniego zajęcia oraz dużej dawki ruchu.
Jego entuzjazm i wytrwałość, z jakimi wykonuje swoje zadania, naprawdę robią wrażenie. Niezależnie od tego, czy podczas polowania, uprawiania psich sportów, czy po prostu na spacerach po lesie, polach i nad wodą – springer spaniel walijski wszędzie jest w swoim żywiole. Najważniejsze, żeby mógł się porządnie wybiegać i jednocześnie trochę pogłówkować.
Aktywność fizyczna i umysłowa są ważne nie tylko dla jego kondycji, ale też stanowią podstawę harmonijnego wspólnego życia. Liczne pozytywne cechy tego czworonoga ujawniają się wówczas, gdy może dać upust swojemu temperamentowi oraz potrzebie zabawy i ruchu. Tylko wówczas będzie spokojny i zrównoważony w domu.
Springer spaniel, który ma zapewnioną odpowiednią dawkę aktywności, podczas treningu okazuje się chętnym do nauki i posłusznym uczniem. Dzięki swojej inteligencji i chęci zadowolenia opiekuna jest współpracującym partnerem.
Polecenia i sztuczki zapamiętuje bardzo szybko, dlatego nawet jego silny instynkt łowiecki zazwyczaj nie stanowi problemu. Jak w przypadku każdego psa, jego wychowanie powinno jednak opierać się na konsekwencji i pełnym wyczucia podejściu. Przy niekonsekwentnym zachowaniu lub zbyt surowym traktowaniu inteligentny welsh potrafi się po prostu uprzeć.
Jeśli springer spaniel będzie Twoim pierwszym psem, warto wcześniej zapoznać się z podstawowymi zasadami szkolenia.
Ogólnie rzecz biorąc, springer spaniele walijskie są uznawane za bardzo bezproblemowe i wytrzymałe psy. Dlatego dobrze nadają się także dla początkujących opiekunów. Mimo to jako warto pamiętać, że ten pies, wywodzący się z psów myśliwskich, płochaczy i aporterów, ma szczególne potrzeby.
Regularne i urozmaicone zajęcia, które angażują psa zarówno fizycznie, jak i umysłowo, są niezbędne dla dobrego samopoczucia Twojego welsha. Dlatego warto przeznaczyć co najmniej dwie godziny dziennie na wspólne aktywności – zwłaszcza jeśli nie bierze udziału w polowaniach i jest wyłącznie psem rodzinnym.
Dom z ogrodem to idealne miejsce dla tego aktywnego psa. Przy odpowiedniej dawce ruchu i zajęć dobrze czuje się jednak także w mieszkaniu, o ile nie jest ono zbyt małe. Jeśli springer spaniel walijski od szczenięcia zna koty, wspólne życie pod jednym dachem jest możliwe. Natomiast w przypadku małych zwierząt jego silny instynkt łowiecki może stanowić problem.
Springer spaniel walijski uwielbia długie, urozmaicone spacery, podczas których może odkrywać nowe trasy. Chętnie też wskoczy do chłodnej wody, jeśli tylko będzie miał taką możliwość.
Nie zapominaj także o zabawie: Pozwól psu aportować zabawki albo naucz go kilku sztuczek. Wśród psich sportów świetnie sprawdzą się na przykład agility lub dog dancing. Tropienie czy udział w próbach myśliwskich to również dobre sposoby, by zapewnić psu odpowiednią dawkę zajęcia.
Jednocześnie intensywne spędzanie czasu z psem pozytywnie wpływa na Waszą relację i wzajemne zaufanie – a to ważne podstawy harmonijnego życia ze springer spanielem walijskim.
© GT-Films / stock.adobe.com
Podobnie jak w przypadku wszystkich innych ras spanieli, sierść springer spaniela walijskiego należy regularnie trymować. Co dwa miesiące warto skracać włosy szczególnie na łapach, uszach, ogonie i szyi. Aby zachować połysk i odpowiednią strukturę sierści, psa należy także dokładnie wyczesywać raz lub dwa razy w tygodniu.
Ważne jest również regularne sprawdzanie oczu, łap, uszu i zębów psa oraz ich czyszczenie w razie potrzeby. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany lub pierwsze oznaki stanu zapalnego, umów wizytę u lekarza weterynarii.
W naszych poradnikach odpowiadamy na najważniejsze pytania dotyczące pielęgnacji psa:
Zasadniczo springer spaniel angielski nie ma szczególnych wymagań żywieniowych. Jednak karma, która dostarcza mu odpowiednią ilość składników odżywczych i witamin, jest dla niego niezbędna.
Niektóre spaniele mają skłonność do nadwagi, dlatego nie powinny dostawać więcej jedzenia niż zalecana dzienna porcja, w której należy również uwzględnić smakołyki podawane między posiłkami. Twój pupil powinien mieć zawsze dostęp do świeżej wody.
Dowiedz się więcej o zdrowym żywieniu psów z lektury artykułów w naszym magazynie:
Springer spaniele walijskie są uznawane za bardzo zdrowe i odporne psy. Dziedziczne choroby oczu, dysplazja stawów biodrowych, a także typowe dla spanieli schorzenia, takie jak nefropatia rodzinna i fukozydoza psów, zdarzają się wprawdzie sporadycznie również u springer spanieli, ale ogólnie nie stanowią większego problemu dla tej rasy.
Choć springer spaniel walijski nigdy nie osiągnął popularności cocker spaniela, rasa ta istnieje już od prawie 400 lat. Jej charakterystyczne cechy, instynkt łowiecki oraz wygląd przez ten czas niemal się nie zmieniły. Dlatego dziś uznawana jest nie tylko za jedną z najstarszych ras myśliwskich w Wielkiej Brytanii, ale także za jedną z najbardziej pierwotnych.
Kynolodzy uważają springer spaniela za przodka wszystkich spanieli. Ilustracje z XVII wieku pokazują, że taki typ psa istniał już wtedy na Wyspach Brytyjskich, szczególnie na terenie Walii.
Przez długi czas wszystkie odmiany spanieli w Wielkiej Brytanii określano wspólną nazwą „field spaniele”. Od 1803 roku zaczęto je dzielić – w zależności od sposobu polowania – na „springing spaniele” i „cocking spaniele”.
Określenie „springer”, które do dziś występuje w nazwie rasy, pochodzi od angielskiego opisu jego zadania podczas polowania. Zwrot „to spring game into open” oznacza, że pies tropi zwierzynę i wypłasza ją z kryjówki. Dzięki temu myśliwi mogą upolować ją na otwartym terenie lub w zastawionych sieciach.
Dziś walijski spaniel, który w 1902 roku został oficjalnie uznany przez Kennel Club za odrębną rasę, niezależną od springer spaniela angielskiego, hodowany jest przede wszystkim jako pies do płoszenia zwierzyny i aportowania.
Mimo swoich doskonałych cech i pięknego wyglądu springer spaniel walijski jest spotykany dość rzadko w porównaniu z innymi rasami spanieli. Dlatego znalezienie hodowcy w okolicy może być dla zainteresowanych trudne.
Oficjalnie uznane stowarzyszenia lub kluby spanieli to zazwyczaj dobry pierwszy krok, aby znaleźć rzetelnych hodowców i sprawdzić aktualną liczbę szczeniąt. Nawet jeśli hodowca planujący najbliższy miot mieszka dalej, przed zakupem warto umówić się na osobiste spotkanie.
Praktyczne wskazówki dotyczące zakupu psa znajdziesz w naszym magazynie:
Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące tego przodka wszystkich spanieli.
Zgodnie ze wzorcem rasy sierść springer spaniela walijskiego jest zawsze dwukolorowa. Na perłowobiałym tle widoczne są ciemnoczerwone znaczenia.
Sierść jest zawsze półdługa, nie istnieje odmiana krótkowłosa.
Przeciętna długość życia tej rasy wynosi około 12–15 lat.
Mianem spanieli określa się różne rasy psów myśliwskich, wykorzystywane głównie do płoszenia zwierzyny. W Polsce najczęściej spotyka się przede wszystkim springer spaniela angielskiego i cocker spaniela angielskiego. Za najspokojniejszego przedstawiciela spanieli uznawany jest sussex spaniel. Jednak również springer spaniel walijski, jeśli ma zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu i zajęcia, pokaże w domu swoją spokojną naturę.
Springer spaniel walijski to przyjazny, posłuszny pies myśliwski i rodzinny. Ma doskonały węch, chętnie aportuje i uwielbia pływać. Jeśli zapewni mu się odpowiednią dawkę aktywności fizycznej i umysłowej, będzie łagodny i zrównoważony, dlatego sprawdzi się także u początkujących opiekunów psów.
| Cechy szczególne: | Springer spaniel walijski należy do najstarszych ras psów myśliwskich w Wielkiej Brytanii i jest uznawany za przodka wszystkich spanieli. Ma doskonały węch i silnie rozwinięty instynkt łowiecki. |
| Charakter: | przyjazny, chętny do zabawy, wierny, przywiązany do człowieka, uparty, żywiołowy |
| Wysokość w kłębie: | psy: do 48 cm suczki: do 46 cm |
| Waga: | nieokreślona, do ok. 15 kg |
| Sierść: | gładka lub przylegająca, jedwabista, bez fal i loków, w intensywnej bieli i czerwieni |
| Pielęgnacja sierści: | wymagająca |
| Aktywności: | potrzebuje dużo ruchu i zajęć |
| Pies dla początkujących: | raczej tak |
| Szczekanie: | intensywne i głośne |
| Długość życia: | ok. 12–15 lat |
| Typowe choroby: | dysplazja stawów biodrowych, rodzinna nefropatia, fukozydoza psów |
| Przeznaczenie: | pies myśliwski, pies rodzinny |
| Grupa FCI: | 8. Płochacze, psy aportujące i wodne |
| Potrzeba ruchu: | duża |
| Pochodzenie: | Wielka Brytania |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
