Golden retriever cieszy się niesłabnącą popularnością na całym świecie, zwłaszcza wśród rodzin. Ma bardzo przyjazne usposobienie, jest uległy względem swojego opiekuna i ma szereg innych zalet, o których przeczytasz w poniższym artykule.
© everydoghasastory / stock.adobe.com
Woda to prawdziwa pasja golden retrievera.
Sekret popularności golden retrievera nie tkwi jedynie w jego urokliwym usposobieniu, lecz także w atrakcyjnym wyglądzie rasy. Ten średniej wielkości pies odznacza się niezwykle proporcjonalną budową ciała.
Jego kształtna czaszka z wyraźnym stopem i ciemne oczy nadają mu typowego delikatnego i przyjacielskiego wyglądu. Silna muskulatura i mocne kości sprawiają, że goldeny to zwinne i aktywne fizycznie zwierzęta.
Golden retriever należy do ras średniej wielkości. Psy dorastają do wysokości od 56 do 61 cm w kłębie, suczki od 51 do 56 cm. Ich waga waha się w zależności od wielkości i płci między 30 a 40 kg.
Maść może przybierać barwę od intensywnie złotej przez blady odcień żółtego po kremowy. U niektórych osobników na klatce piersiowej pojawiają się czasami białe kępki.
Średniej długości sierść goldena jest gładka lub nieco falowana, jednak nigdy pokręcona. Na grzbiecie przylega do ciała, natomiast tyły łap, klatka i brzuch są mocno opierzone.
Warto wiedzieć: Dzięki gęstemu podszerstkowi nawet najbardziej ekstremalne zimowe mrozy nie dadzą się goldenom we znaki.
Podobnie jak w przypadku innych ras psów, w hodowli golden retrieverów wyodrębniono różne linie hodowlane, różniące się cechami zewnętrznymi i wewnętrznymi.
Na pierwszy rzut oka labrador retriever i golden retriever różnią się przede wszystkim długością sierści. Sierść golden retrievera jest dłuższa i bardziej miękka niż u labradora. Ponadto labradory występują także w umaszczeniu brązowym i czarnym.
Subtelne różnice widać również w charakterze obu ras. Labrador jest nieco bardziej samodzielny i potrzebuje jeszcze większej różnorodności w codziennych aktywnościach niż golden retriever.
Na marginesie: Linki do produktów pokazanych w filmie znajdziesz w opisie filmu na YouTube.
Golden retriever znany jest ze swojego niebywałego posłuszeństwa człowiekowi. Chce sprawiać radość swojemu opiekunowi i wyróżnia się ogromną chęcią do nauki. Do sytuacji dnia codziennego dopasowuje się ze spokojem i pogodnym nastawieniem, poza tym uwielbia towarzyszyć człowiekowi we wszystkich jego aktywnościach.
W żartach opiekunowie goldenów twierdzą nawet, że goldie prędzej pomógłby włamywaczowi wynieść z domu wartościowe przedmioty, niż go przepędził. Rzeczywiście, jego zmysł obronny jest rozwinięty jedynie w nieznacznym stopniu, o ile w ogóle. Na psa stróżującego golden się wprawdzie nie nadaje, ma za to inne uzdolnienia:
Duży wybór akcesoriów dla golden retrievera znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Oddany człowiekowi golden należy do najpopularniejszych psów rodzinnych na całym świecie. Jego pogodna i spokojna natura oraz ufna i rozbrykana osobowość czynią go psem cenionym zwłaszcza wśród rodzin z małymi dziećmi.
Także w koegzystencji z innymi zwierzętami domowymi pies ten okazuje się być zgodny i przyjacielski.
Już nawet ze względu na jego wielkość i zamiłowanie do ruchu na świeżym powietrzu, golden retriever nie nadaje się do trzymania w małym mieszkaniu. Najlepiej będzie się czuł w domu z ogrodem.
Długie zostawanie samemu w domu nie wchodzi w grę w przypadku tego wrażliwego retrievera. Zamiast tego pozwól mu jak najczęściej uczestniczyć w Twoim codziennym życiu i przede wszystkim zaplanuj wystarczająco dużo czasu na aktywność fizyczną oraz stymulację umysłową.
Dowiedz się, dlaczego psy boją się zostawać same i jak możesz złagodzić ich lęk separacyjny.
Szczególną uwagę należy zwrócić na złotą sierść goldena. Nie traci jej on bowiem jedynie w okresie zmiany okrywy dwa razy do roku, ale przez cały rok. Dlatego powinna być regularnie wyczesywana i szczotkowana.
Dzięki temu nie tylko pozbędziemy się z podszerstka luźnego włosia, lecz również zredukujemy ilość sierści, którą pies zostawia na dywanach, kanapie czy ubraniach.
Duży wybór produktów do pielęgnacji Twojego podopiecznego znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Oprócz sierści warto zwrócić uwagę także na oczy, uszy, łapy i zęby goldena. Regularnie sprawdzaj, czy w tych okolicach nie znajdują się żadne zanieczyszczenia.
Najlepiej już w wieku szczenięcym przyzwyczajaj swojego pupila do takich kontroli. Dzięki temu szybciej zauważysz ewentualne zmiany u swojego ulubieńca, a on zniesie cały zabieg spokojniej.
Wielką namiętnością golden retrievera jest jedzenie. W porównaniu do psów innych ras, goldeny mają bardzo duży apetyt na praktycznie wszystko, co znajdzie się w zasięgu ich pyska i z tego względu mają tendencję do nadwagi. Dlatego tak bardzo ważne jest ich prawidłowe żywienie już w wieku szczenięcym.
Dowiedz się więcej na temat żywienia golden retrievera z lektury artykułu w magazynie zooplus.
Golden retrievery, podobnie jak wszystkie psy myśliwskie, uwielbiają aktywność fizyczną. Monotonne codzienne spacery oferują ruchliwemu goldenowi niewątpliwie za mało ruchu. W jego przypadku bardzo ważne jest zaangażowanie nie tylko fizyczne, ale i intelektualne.
W magazynie zooplus wyjaśniamy, czym jest instynkt łowiecki u psa.
Poza niezbyt wymagającym aportowaniem czy szukaniem przedmiotów, w przypadku tej rasy sprawdzą się doskonale również przeróżne, bardziej zaawansowane formy sportu i treningu umysłowego, takie jak:
Prawdziwą przyjemność sprawisz swojemu kochającemu wodę psu zabierając go nad rzekę, jezioro lub morze. Golden retrievery uwielbiają pływać. A jeżeli w pobliżu nie ma żadnego zbiornika wodnego, zadowolą się wodą z kałuży lub z węża ogrodowego.
W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych golden retriever przeżywał okres największej popularności. Do dziś jest to najczęściej występująca rasa w obszarze anglosaskim i niemieckojęzycznym.
Niestety boom na goldeny obfitował także w negatywne skutki. „Hodowcy”, którzy na słodkich pieskach chcieli jedynie szybko zarobić duże pieniądze, parowali je w sposób nieprzemyślany, nie uwzględniając ich usposobienia i nie zważając na kwestie zdrowotne. Wskutek tego powstały niektóre typowe dla rasy choroby, na które retrievery cierpią niekiedy do dziś.
Hodowcy próbują zminimalizować ryzyko występowania chorób dziedzicznych poprzez przemyślane ukierunkowanie hodowli i rygorystyczne reguły procesu kojarzenia zwierząt. Niemniej, niektóre choroby genetyczne wciąż występują u goldenów ponadprzeciętnie często:
Jeśli wybraliśmy goldena z renomowanej hodowli i dbamy o niego w sposób odpowiedni do jego potrzeb, przed nami wiele lat radości z naszym pupilem. Zdrowy retriever żyje średnio od 12 do 16 lat, a więc może dożyć naprawdę sędziwego wieku.
© zuzule / stock.adobe.com
O miano prawdziwej historii pochodzenia ras retrieverów do dziś walczy wiele legend i podań. Inaczej jednak niż w przypadku większości retrieverów, historię goldena można prześledzić dokładnie, i to już od roku 1864.
Wtedy właśnie Brytyjczyk sir Dudley Marjoribanks zakupił od pewnego szewca z Brighton żółtego wavy-coated-retrievera. Pies urodził się jako jedyne żółte szczenię z miotu szczeniąt z czarnym umaszczeniem. W swej posiadłości „Guisachan” w Północnej Szkocji Marjoribanks, nazwany później pierwszym lordem Tweedmouth, rozpoczął hodowlę.
Celem jego hodowlanych starań było rozwinięcie doskonałego psa aportującego do polowań na dzikie ptactwo. W roku 1868 Marjoribanks skrzyżował swojego psa „Nous” z suczką rasy tweed water spaniel o imieniu „Belle”. Wybrał suczkę tej rasy, gdyż spaniele poza tym, że kochają wodę, uchodzą również za wytrwałe psy aportujące.
Potomków „Nous” i „Belle” Tweedmouth krzyżował w ciągu kolejnych 20 lat z kolejnymi tweed water spanielami, a także seterami irlandzkimi oraz przede wszystkim z bloodhoundami o piaskowym umaszczeniu.
Z tych krzyżówek golden retriever wykształcił się w końcu w takiej postaci, jaka znana nam jest dzisiaj. W roku 1913 rasa została oficjalnie uznana przez brytyjski Kennel Club.
Zgodnie z pierwotnym celem hodowlanym goldeny wykorzystywano najpierw do „pracy po oddanym strzale”, co oznacza, że ich zadaniem było aportowanie trafionych przez kule dzikich zwierząt. Psy delikatnie ujmowały w szczęki martwą zwierzynę i przynosiły ją do myśliwego.
Jeśli zastanawiasz się nad zakupem szczeniaka rasy golden retriever, musisz koniecznie dowiedzieć się, czy wybrany przez Ciebie hodowca przeprowadził wszelkie niezbędne kontrole zdrowotne.
Zapytaj o zdrowie rodziców i dziadków pieska i poproś o przedstawienie wyników ich badań. Niestety wciąż istnieje wielu hodowców masowych, którzy nie przykładają dużej wagi do zdrowia swoich szczeniąt. Rasowe zwierzęta kupuj więc wyłącznie od zaufanych, uznanych hodowców i daj sobie wystarczającą ilość czasu na podjęcie decyzji.
Cena zdrowego szczenięcia rasy golden retriever z hodowli zarejestrowanej w ZKwP może być dość wysoka, jednak pies, który będzie towarzyszył Tobie i Twojej rodzinie przez wiele lat, jest wart przecież każdych pieniędzy. Poza tym szczenię z takiej hodowli będzie już na ogół zaczipowane, kilkukrotnie odrobaczone oraz, w zależności od wieku, co najmniej raz zaszczepione.
Warto również rozejrzeć się w pobliskich schroniskach, gdzie oprócz psich seniorów nierzadko znajdziemy też szczenięta czekające na nowy dom.
© Mikkel Bigandt / stock.adobe.com
Golden retriever to oddany człowiekowi, chętny do nauki pies. Z ochotą towarzyszy swojemu opiekunowi zawsze i wszędzie, ale spędzanie całego dnia na wylegiwaniu się na posłaniu nie jest dla niego.
Jeżeli wybierzemy odpowiednie szczenię z renomowanej hodowli, będziemy mogli cieszyć się wspólnym towarzystwem przez wiele lat.
| Cechy szczególne: | Golden retriever to jedna z najpopularniejszych ras psów, która zachwyca zarówno początkujących, jak i doświadczonych opiekunów. |
| Charakter: | przyjazny, inteligentny, cierpliwy, kochający dzieci |
| Wielkość: | psy: 56–61 cm suczki: 51–56 cm |
| Waga: | ok. 30–40 kg |
| Sierść: | gładka lub lekko falowana z gęstym podszerstkiem, kolory wahają się od intensywnego złota po kremowy |
| Pielęgnacja sierści: | wymaga częstego szczotkowania, mocno linieje |
| Aktywność: | ruchliwa rasa, która uwielbia sport i wodę |
| Pies dla początkujących: | bardzo dobrze nadaje się dla początkujących i doświadczonych opiekunów psów |
| Szczekanie: | okazjonalne |
| Długość życia: | ok. 12–16 lat |
| Typowe choroby: | ma skłonność do chorób dziedzicznych, takich jak dysplazja stawu biodrowego, dysplazja stawu łokciowego oraz problemy z oczami |
| Grupa FCI: | 8. Płochacze, psy aportujące i wodne |
| Pochodzenie: | Szkocja |
Forum zooplus było dla niej wstępem do pisania: Tam zainteresowani miłośnicy kotów spotkali się w 2011 r., aby stworzyć własne czasopismo drukowane o nazwie "Pfotenhieb". W kontekście swojej nauki niemieckiego mogła napisać kilka artykułów do "Pfotenhieb". Dzisiaj, jako szczęśliwa posiadaczka psa, poświęca się głównie tematom związanym ze zwierzętami i ich zdrowiem.
