Owczarek niemiecki długowłosy

owczarek staroniemiecki

Owczarek niemiecki długowłosy (owczarek staroniemiecki) nie istnieje jako odrębna rasa uznana przez FCI. Abstrahując od tej okoliczności, ładny owczarek z krzaczastą sierścią i wiernym, przyjaznym charakterem jest niezwykle popularny i bardzo pożądany jako pies rodzinny i do towarzystwa.

Staroniemiecki owczarek długowłosy czy owczarek niemiecki?

Dlaczego owczarek staroniemiecki długowłosy jest odróżniany od owczarka niemieckiego, skoro jest to w rzeczywistości tylko długowłosy wariant owczarka niemieckiego? Aby zrozumieć to pytanie, warto przyjrzeć się historii powstania owczarka, którego przodkowie żyli już w VII wieku w Niemczech. Głównym zadaniem tych niezawodnych i wytrzymałych psów, które były zarówno długowłose, jak i szorstkowłose, było pierwotnie pasterstwo stad owiec. Ze względu na swoją pewność siebie i czujną naturę, ci inteligentni czworonożni przyjaciele szybko zyskali również sławę jako psy stróżujące i obronne.

Historia rasy owczarków

Wszechstronność owczarków i ich doskonała przydatność jako psy służbowe zainspirowała również pruskiego dwornego mistrza Maxa von Stephanitz, który dziś jest uważany za założyciela rasy owczarek niemiecki. W 1871 roku Stephanitz rozpoczął hodowlę psów użytkowych. Jego głównym celem było wyhodowanie niezbędnego psa służbowego dla wojska, który powinien charakteryzować się odwagą, lojalnością, posłuszeństwem, wytrzymałością i siłą. Założony w 1899 roku „Verein für Deutsche Schäferhunde e.V.“ (SV), który do dziś odpowiada za wzorzec rasy owczarka niemieckiego, początkowo akceptował wszystkie kolory i odmiany sierści, od szorstkowłosych, przez gładko- i krótkowłosych, aż po długowłose odmiany. Z czasem związek wykluczał jednak coraz więcej wariantów z hodowli owczarka niemieckiego.

Brak zatwierdzenia hodowlanego dla zwierząt długowłosych

Po białych i szorstkowłosych owczarkach w 1930 roku z dalszej hodowli wyłączono również owczarka długowłosego. Von Stephanitz uznał, że użyteczność i odporność na warunki atmosferyczne jego rasy są zagrożone przez długą sierść i od tego czasu opierał się na rasie owczarków o krótkim włosie, „podobnego do wilka” typu owczarka. Chociaż długowłose szczenięta zawsze pojawiały się w rzutach wszystkich znanych i wiodących linii, gdy zwierzę rodzicielskie nosiło w sobie gen odpowiedzialny za długą sierść, nie mogły one być wykorzystywane jako zwierzęta hodowlane, zgodnie z SV. Decyzja o zaklasyfikowaniu długowłosych psów jako „błędu wykluczającego z hodowli” spotkała się z dużą krytyką wśród wielu miłośników i hodowców. W końcu zorganizowali własne kluby, które zajmowały się utrzymaniem długowłosych owczarków poza SV i nazywali je „Owczarkami Staroniemieckimi” w odróżnieniu od „Owczarków Niemieckich”.

Hodowla pod nazwą „Owczarek staroniemiecki”

Równolegle do SV rozwinęła się intensywna hodowla tzw. owczarków staroniemieckich, dla których ustanowiono własny standard, który – z wyjątkiem długości sierści – nie wykazywał prawie żadnych różnic w stosunku do owczarków niemieckich. Również stare niemieckie psy pasterskie, takie jak „Harzer Fuchs” czy „Gelbbacke”, zostały połączone pod nową nazwą rasy „Owczarek Staroniemiecki”. Standard ten nie został jednak uznany przez SV i międzynarodową FCI. Zmiana nastąpiła dopiero w 2010 roku, kiedy to Związek Owczarków Niemieckich e.V. za zgodą FCI ponownie dopuścił długowłosą odmianę. Od tego czasu, zgodnie ze standardem owczarka niemieckiego, owczarek długowłosy jest ponownie hodowany w ramach SV. Mimo ponownego przyjęcia, niektórzy hodowcy spoza SV do dziś trzymają się pojęcia owczarka staroniemieckiego. Jednak rozróżnienie między uznanym przez FCI wariantem owczarka niemieckiego o długim włosie a owczarkiem staroniemieckim jest trudne do ustalenia.

Wygląd

Wyglądem owczarek staroniemiecki bardzo przypomina klasycznego owczarka niemieckiego. Obydwie odmiany wykazują się typowo wyprostowanymi uszami, wydłużonym, wąskim nosem, uważnym i czujnym spojrzeniem oraz krzaczastym, zwisającym ogonem. Identyczne są również różne odmiany kolorystyczne: czarno-brązowy, czarny lub wilczoszary, a także średnia do dużej wysokości w kłębie od 60 do 65 cm u samców i od 55 do 60 cm u suki. Tak naprawdę owczarek staroniemiecki różni się od zwykłego owczarka niemieckiego tylko znacznie dłuższą sierścią. Miękka i niezbyt ciasno przylegająca sierść jest szczególnie krzaczasta na nogach, uszach i ogonie, gdzie tworzy długie pióropusze. Charakterystyczna jest również duża ilość sierści na szyi, tzw. „grzywa”.

Ze względu na długą sierść okrywową i gęsty, bardzo miękki podszerstek, owczarek staroniemiecki zwykle wygląda na nieco większego niż jego bliski krewny, owczarek niemiecki. Rzeczywista masa ciała jest jednak porównywalna, wykazując od 28 do 32 kg u suki i 33 do 40 kg u samców.

Charakter

Wierny, spokojny i czujny: Charakter owczarka staroniemieckiego jest jak najbardziej zbliżony do charakteru owczarka niemieckiego krótkowłosego. Jego niezawodność, pewne instynkty i wysoka wytrzymałość sprawiają, że równie dobrze nadaje się do wykorzystania jako pies stróżujący, obronny i służbowy, jak jego słynny brat. Jednocześnie ma przyjazny i zrównoważony charakter, co czyni go niezwykle popularnym również jako psa towarzyszącego i rodzinnego. Staroniemiecki owczarek pokazuje się z najlepszej strony, zwłaszcza w stosunku do dzieci. Jego dobroduszne usposobienie i czujna natura czynią z niego kochającego towarzysza zabaw i niezawodnego opiekuna. W porównaniu z owczarkiem niemieckim, owczarki staroniemieckie są ogólnie uważane za nieco spokojniejsze, z jeszcze wyższym progiem podrażnienia.

Energiczny sportowiec o zrównoważonym charakterze

Niemniej, owczarki mają wyraźne zachowania motywacyjne. Nawet jeśli mają wysoki próg podrażnienia i interweniują tylko wtedy, gdy sytuacja tego faktycznie wymaga, małe dzieci nie powinny pozostawać z nimi same bez nadzoru – co zresztą dotyczy prawie wszystkich większych psów. Aby jego dobroduszny, zrównoważony charakter oraz niezawodne i uważne usposobienie w pełni się rozwinęły, owczarek staroniemiecki potrzebuje wczesnej socjalizacji, konsekwentnego wychowania, a także wystarczającej ilości ruchu i zajęć. Jeśli interesuje Cię owczarek staroniemiecki jako pies rodzinny, nie tylko musisz mieć doświadczenie i wiedzę w zakresie szkolenia psów, ale także czerpać dużo radości z ćwiczeń fizycznych, ponieważ psy te są entuzjastycznymi sportowcami. Wspólne wędrówki, wycieczki rowerowe i regularny udział w psich sportach są idealne dla tego czworonożnego sportowca i jego rodziny.

Hodowla uszlachetniająca vs. hodowla użytkowa

Podobnie jak w przypadku owczarka niemieckiego o krótkiej sierści, w hodowli owczarka staroniemieckiego powstały dwie linie: linia pokazowa (hodowla uszlachetniająca) i linia użytkowa. Różnią się one nie tylko wyglądem, ale także charakterem. Psy z hodowli uszlachetniającej lub piękności (linia pokazowa) mają zazwyczaj stosunkowo masywniejszą budowę z opadającymi plecami („płynny grzbiet”). Są one również uważane za spokojne, zrównoważone i łatwe do prowadzenia - dlatego jeśli szukasz psa rodzinnego, który jest w stanie się przystosować, najlepiej jest zdecydować się na psa z tej linii. Natomiast ci, którzy planują wykorzystać swoje psy jako psy służbowe i obronne, powinni raczej zdecydować się na szczeniaka z hodowli użytkowej. Te zazwyczaj nieco lżejsze psy mają wyraźny instynkt stróżowania, obronny i pasterstwa, są bardzo wytrzymałe, niezwykle pewne siebie i chętne do pracy. Powinny trafić wyłącznie do doświadczonych opiekunów, którzy z dużą wiedzą i doświadczeniem socjalizują je i szkolą je zgodnie z ich miejscem zastosowania, na przykład w policji, służbie celnej lub w wojsku.

Zakup owczarka staroniemieckiego

Imponujący wygląd w połączeniu z budzącą szacunek reputacją owczarka niemieckiego sprawia, że ten przyjazny i posłuszny owczarek niemiecki jest niezwykle popularny wśród wielu miłośników psów. Każdy, kto jest zainteresowany takim psem towarzyszącym i rodzinnym, powinien jednak mieć świadomość, że owczarki staroniemieckie ze względu na swoje pochodzenie są psami pracującymi. Nawet jeśli kupisz psa z tzw. hodowli uszlachetniającej, będzie on nadal miał dużą potrzebę ruchu i nauki. „Prawdziwy” owczarek staroniemiecki nie zadowoli się w żaden sposób krótkimi spacerami dookoła bloku. Dopiero wtedy, gdy będziesz tego świadomy i będziesz w stanie zagwarantować, że Ty i Twoja rodzina spełniacie wymagania takiego psa, powinieneś zacząć szukać odpowiedniego hodowcy.

Który hodowca do mnie pasuje?

Z uwagi na to, że większość hodowców specjalizuje się albo w hodowli użytkowej, albo w hodowli uszlachetniającej i w związku z tym promowane różne cechy u swoich zwierząt hodowlanych, należy najpierw odpowiedzieć sobie na pytanie, w jakim celu chcesz kupić owczarka. Dowiedz się najpierw dokładnie, czy hodowca prowadzi hodowlę uszlachetniającą czy użytkową, i wybierz hodowlę, która najlepiej odpowiada Twoim wyobrażeniom i wymaganiom. Jeśli przywiązujesz dużą wagę do papierów z certyfikatem FCI, musisz również zdawać sobie sprawę z tego, że owczarek staroniemiecki nie jest uznawany przez FCI za odrębną rasę. W takim przypadku należy rozejrzeć się za hodowcami, którzy są zrzeszeni w SV lub FCI i sprzedają swoje psy jako „długowłose owczarki”. Jeśli szukasz psa o nazwie Owczarek Staroniemiecki , zazwyczaj natkniesz się na hodowców, którzy hodują go niezależnie od Stowarzyszenia Owczarków Niemieckich i FCI. Zwróć uwagę na powagę hodowcy. Konieczne jest posiadanie rodowodu potwierdzającego, że szczenięta pochodzą od zdrowych rodziców owczarków niemieckich długowłosych lub staroniemieckich, jak również zaświadczenia o zalecanych badaniach zdrowotnych i szczepieniach.

Jak rozpoznać poważnego hodowcę

Poza wspomnianymi „formalnościami”, osobista relacja z hodowcą również powinna być właściwa. Dobry hodowca powinien być nie tylko sprzedawcą, ale także ekspertem i osobą do kontaktu we wszystkich kwestiach dotyczących warunków utrzymania, wychowania, żywienia i opieki. Aby mieć pewność, że znalazłeś odpowiedniego hodowcę, musisz zwrócić uwagę na następujące punkty:

  • Hodowca zaprosi Cię do swojego domu i chętnie pokaże hodowlę i zwierzę matkę.
  • Hodowca jest członkiem klubu psów i ma kontakt z innymi hodowcami owczarków niemieckich. Posiada szeroką wiedzę i duże doświadczenie z rasą.
  • Zwierzęta hodowlane zostały odpowiednio przebadane (zwłaszcza pod kątem problemów ze stawami). Szczenięta posiadają rodowód i metrykę.
  • Szczenięta są oddawane dopiero między 8. a 10. tygodniem życia. Hodowca zlecił przeprowadzenie wstępnych badań zdrowotnych i niezbędnych wstępnych szczepień przed przekazaniem zwierzęcia.
  • Hodowca dokładnie zapyta o Twoje warunki życiowe, aby dowiedzieć się, czy nadajesz się na opiekuna owczarka staroniemieckiego. Lepiej trzymać się z dala od hodowców, którzy chcą jak najszybciej pozbyć się swojego psa i którzy nie są zainteresowani jego dalszym dobrem.
  • Hodowca żąda rozsądnej ceny za swojego psa (obecnie wynosi ona od 800 do 1000 euro).
Owczarek niemiecki długowłosy szczeniak

Zdrowie, pielęgnacja i choroby typowe dla rasy

Niezależnie od tego, czy jest to owczarek długowłosy, czy owczarek staroniemiecki, czy hodowla uszlachetniająca, czy też użytkowa – zdrowie psów powinno być w centrum uwagi każdego hodowcy. Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące choroby i dolegliwości, które są również często związane z rasą owczarka niemieckiego:

  • Dysplazja stawu biodrowego (HD)
  • Dysplazja stawu łokciowego
  • Zwyrodnieniowe zwężenie śródpiersia (DLSS) lub „Zespół cauda-equina” (objawy paraliżu)
  • Choroby oczu
  • Alergie

Na co należy zwrócić uwagę przy pielęgnacji swojego owczarka niemieckiego

Poważna hodowla z kompleksowymi badaniami zdrowotnymi psów wykorzystywanych do hodowli jest niezwykle ważna, aby wykluczyć te choroby psów. Aby owczarek niemiecki czuł się w pełni komfortowo przez całe życie, potrzebuje również odpowiedniej opieki, zdrowego żywienia i odpowiednich dla gatunku warunków utrzymania. Oczywiście pielęgnacja długowłosego owczarka jest nieco bardziej wymagająca niż w przypadku owczarka krótkowłosego, ale nie należy też przesadzać ze szczotkowaniem w przypadku owczarka staroniemieckiego, ponieważ w ten sposób można wyciągnąć ważny podszerstek. Jeśli Twój pies nie jest właśnie w okresie wymiany sierści, wystarczy przeczesać sierść raz lub dwa razy w tygodniu za pomocą odpowiedniego grzebienia. Dla zdrowej struktury sierści należy również unikać zbyt częstych kąpieli i zadbać o zbilansowane żywienie. Pielęgnacja Twojego czworonożnego przyjaciela obejmuje również regularne czyszczenie i kontrolę uszu, oczu i łap oraz skracanie pazurów.

Karma dla owczarka staroniemieckiego

Jak zdrowo karmić mojego owczarka?

Owczarki staroniemieckie są tak samo podatne na problemy ze stawami jak owczarki niemieckie. Są one zazwyczaj dziedziczne i są dodatkowo podatne na tego typu problemy ze względu na zbyt duże obciążenie i nieprawidłowe żywienie w okresie wzrostu. Dlatego w pierwszych miesiącach należy unikać zbyt wysokiej zawartości kalorii i tłuszczu. Z reguły hodowca udzieli Ci dokładnych zaleceń żywieniowych, których należy się trzymać. Zalecana jest specjalna karma dla szczeniaków, która jest optymalnie dostosowana do potrzeb Twojego młodego owczarka staroniemieckiego. Również przy żywieniu dorosłego psa należy zawsze mieć na uwadze te potrzeby. Zdrowa karma uwzględnia zatem wielkość, masę ciała, wiek, stan zdrowia i poziom aktywności fizycznej danego psa.

Niezależnie od tego, czy samemu przygotowujesz karmę dla swojego zwierzęcia (np. „BARF”) czy używasz konwencjonalnej suchej lub mokrej karmy, należy zadbać o to, aby karma miała jak najwyższą zawartość pełnowartościowego mięsa (ok. 70 procent), została uzupełniona warzywami, owocami, ryżem lub makaronem i wzbogacona o wartościowe tłuszcze. Z drugiej strony należy unikać wysokiej zawartości zbóż ze względu na zwiększone ryzyko alergii.

Owczarek jako pies rodzinny

Sporty dla psów i szkolenie

Jako opiekun owczarka staroniemieckiego dbasz oczywiście nie tylko o zdrowie swojego psa, ale także o jego satysfakcję. Oprócz odpowiedniej opieki i żywienia, absolutną koniecznością są odpowiednie dla gatunku warunki trzymania z wystarczającą ilością aktywności fizycznej i psychicznej. Nawet jeśli trzymasz swojego owczarka niemieckiego jako psa rodzinnego, były pies pasterski chce być „użyteczny”. Oprócz długich spacerów i wspólnych przejażdżek rowerowych należy więc dążyć do tego, aby dla psa kochającego wysiłek fizyczny i naukę znalazło się odpowiednie gatunkowo zajęcie w postaci psich sportów lub treningów. Czy to Agility, Dog Dance, Obedience czy Mantrailing – dzięki swojej wszechstronności owczarek staroniemiecki jest entuzjastą niemal wszystkich psich sportów. Psy rodzinne mogą również ukończyć szkolenie na psa ratowniczego, psa obronnego lub psa służbowego. W ten sposób zaktywowany, Twój pies będzie również prezentował się spokojniej i w bardziej zrównoważony w domu. Zyskasz tym samym niezwykle przyjaznego, zdolnego do adaptacji psa rodzinnego.

Powiązane artykuły
Najczęściej polecane
11 min

Buldog francuski

Sympatyczny pies małej rasy, który za sprawą swojego uroku i przyjaznego usposobienia przekona do siebie chyba każdego.