Na Bliskim Wschodzie szlachetny saluki jest czczony jako „dar Allaha”. Również w Europie ten orientalny chart, który od tysięcy lat towarzyszy człowiekowi jako wierny przyjaciel i kompan podczas polowań, zdobywa coraz więcej miłośników. Dlaczego? Odpowiedź znajdziesz w naszym opisie rasy.
© Alzbeta / stock.adobe.com
Wysportowany saluki jest szybki jak wiatr i potrzebuje dużo ruchu.
Nie tylko jego pasja do wyścigów, ale także jego wygląd klasyfikują saluki jako typowego charta. Szczególnie charakterystyczne są jego niezwykle długie nogi, wąska, wydłużona głowa i krzywa, ale bardzo muskularna sylwetka.
Przy wysokości w kłębie od 58 do 71 cm chart perski typu orientalnego należy do dużych ras psów. Jego masa ciała, która w zależności od wielkości wynosi od 18 do 25 kg, jest raczej niewielka w stosunku do wielkości ciała.
Ogromne połacie terytorium na Bliskim Wschodzie, na których rasa się rozpowszechniła, przyczyniły się do wykształcenia dość zróżnicowanych typów, różniących się głównie budową ciała. Tak więc, w zależności od regionu pochodzenia, istnieją szczuplejsze lub bardziej krępe odmiany saluki.
W hodowli chartów perskich rozróżnia się jednak tylko dwie odmiany: Saluki opierzony i saluki krótkowłosy.
W ramach FCI ten pies rasowy o numerze wzorca 269 jest zaliczany do chartów długowłosych lub opierzonych, ale w zasadzie sierść saluki jest krótka i gładka nawet w tym drugim przypadku. „Pióra” występują na nogach, uszach i ogonie. Rasa wykazuje również duże bogactwo wariantów pod względem koloru sierści. U saluki można zaobserwować następujące umaszczenia:
© DragoNika / stock.adobe.com
Czy saluki wie, że w oczach wielu muzułmanów jest darem Boga? Szacunek, jakim od tysiącleci cieszy się w szczególności w swojej ojczyźnie, na Bliskim Wschodzie, prawdopodobnie nie umknął temu wrażliwemu psu rasowemu. Jak prawie żadna inna rasa, każdy centymetr jego ciała emanuje dumą i wdziękiem.
Saluki nigdy nie ulega niewolniczo swojemu opiekunowi, co odróżnia go od wielu innych ras psów, które posiadają tak zwaną „potrzebę przypodobania się”. Chociaż jest przywiązany do swoich ludzi, zawsze zachowuje pewną niezależność.
Dlatego z charakteru saluki czasem przypomina kota, który w pełni cieszy się głaskaniem przez swojego opiekuna, ale równie chętnie i pewnie wycofuje się, gdy potrzebuje odpoczynku. Ta autonomia często idzie w parze z pewnym uporem w procesie szkolenia.
Dzięki inteligencji i szybkiej percepcji chart perski uczy się bardzo szybko. Nawet jego wrodzony instynkt łowiecki można skutecznie opanować przy odrobinie wiedzy i konsekwencji.
Jednak ten, kto od samego początku podejdzie do saluki z niezbędnym szacunkiem i nieco większą odrobiną cierpliwości, szybko zauważy sukcesy w wychowaniu swojego pupila. Niemniej, ten pies rasowy z Bliskiego Wschodu szybko się nudzi, więc może się zdarzyć, że czasami „włączy mu się tryb uparciucha” podczas ciągłych powtórzeń lub niezbyt wymagających dla niego sesji treningowych.
© vadiml / stock.adobe.com
Saluki należy do najdroższych ras psów na świecie. Tak, jak w przypadku każdego psa, do ceny zakupu trzeba doliczyć koszty karmy, wizyt u lekarza weterynarii oraz odpowiedniego utrzymania, które w przypadku saluki może być dość kosztowne.
Warunkiem spokojnego i przyjaznego współżycia jest to, aby chart perski był aktywowany zgodnie z jego upodobaniami. Krótkie spacery wokół bloku nie wystarczą, aby zaspokoić potrzebę biegania tych czworonogów.
Saluki potrzebuje biegać, a ze względu na swój instynkt łowiecki jest to zwykle możliwe tylko w odpowiednich warunkach.
Wskazówka: Przed zakupem psa należy skonsultować się z klubami chartów, aby dowiedzieć się, czy w okolicy dostępne są wyścigi lub wybiegi dla saluki.
Ciekawostka: Jak szybko potrafi biegać saluki? Według różnych źródeł ta rasa psów osiąga prędkość nawet do 69 kilometrów na godzinę.
Oprócz niezbędnych pieniędzy opiekun saluki potrzebuje przede wszystkim czasu. Osoby, które są bardzo zaangażowane zawodowo i przez cały dzień przebywają poza domem, z pewnością nie nadają się na właścicieli tej rasy psów. Nawet jeśli dumny saluki sprawia czasami wrażenie, że nie potrzebuje swoich ludzi, to jednak chce z nimi przebywać.
Sama ogromna chęć biegania chartów wymaga dużej przestrzeni i dużego ogrodu. Życie w małym mieszkaniu w mieście nie wchodzi w grę dla byłego psa Beduinów.
W domu saluki jest niezwykle spokojnym współlokatorem. Szczekanie lub warczenie są obce temu łagodnemu i przyjaznemu czworonogowi.
Obcy są początkowo obserwowani przez niego z pewną powściągliwością, ale kiedy pierwsze lody zostaną przełamane, saluki okazuje się być towarzyskim i otwartym zwierzakiem, jednak zdecydowanie odrzuca nieproszone głaskanie przez obcych.
Niektórzy przedstawiciele tej rasy są również nieco sceptyczni wobec dzieci. Niemniej, czworonogi, które trafiają do rodziny jako szczenięta, zazwyczaj bardzo dobrze się dostosowują, a na dalszym etapie świetnie dogadują się również z innymi zwierzętami domowymi i dziećmi.
Pomimo tego, że szlachetny wygląd saluki sugeruje coś innego: Pielęgnacja tej rasy psów jest bardzo łatwa dzięki gładkiej, krótkiej sierści. Szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu wystarczy, aby zachować połysk i strukturę sierści.
Więcej wskazówek dotyczących pielęgnacji psów:
Podobnie jak wszystkie inne psy domowe – saluki wywodzi się od wilka i dlatego z natury jest mięsożerny. Jakościowo pełnowartościowe mięso (np. mięso mięśniowe) powinno zatem stanowić główny składnik jego diety.
Jednakże mięso jako jedyne pożywienie nie wystarczy. Aby optymalnie zaopatrzyć psa w składniki pokarmowe i minerały, w jego misce nie powinno zabraknąć jaj, twarogu, warzyw, gotowanego ryżu lub makaronu, a także tłuszczów pochodzenia zwierzęcego.
Z lektury artykułów w magazynie zooplus dowiesz się wszystkiego, co należy wiedzieć o żywieniu psów:
Nie tylko zawartość pokarmu, ale także rodzaj i sposób spożywania posiłków mają decydujące znaczenie dla zdrowia saluki. W przeciwieństwie do wody pitnej, która powinna być oczywiście dostępna dla psa przez cały czas, pokarm należy podawać tylko w ustalonych godzinach.
Ważne jest również, aby unikać zbyt dużego wysiłku psa po jedzeniu. Po posiłku daj swojemu saluki przynajmniej jedną do dwóch godzin przerwy, zanim wrócisz z nim na tor wyścigowy. W ten sposób można również zapobiec niebezpiecznemu skrętowi żołądka, który mógłby w przeciwnym razie się pojawić u tych dużych chartów.
Większość saluki pochodzi z hodowli profesjonalnych, których celem jest zachowanie charakteru, piękna i zdrowia tej tysiącletniej rasy psów. Tak naprawdę u saluki nie są znane żadne choroby typowe dla rasy.
Mimo to sporadycznie zdarzają się przypadki epilepsji, wad zgryzu lub nagłej śmierci sercowej. Od czasu do czasu wrażliwemu czworonogowi dokuczają także choroby psychosomatyczne będące skutkiem silnego stresu.
Długość życia w przypadku tej rasy nie odbiega zasadniczo od innych czworonogów i wynosi około 12–14 lat. Ważne jest, aby dbać o zdrowie swojego czworonoga i uważnie je obserwować. Jeśli zauważysz zmiany na skórze lub problemy z układem trawiennym, warto wspólnie z lekarzem weterynarii poszukać ich przyczyny.
Wizerunki saluki znaleziono między innymi na wyrobach glinianych z regionu Nilu, datowanych nawet na 3600 rok p.n.e.
Na Bliskim Wschodzie saluki jest znany od tysiącleci. Już wtedy obszar jego występowania rozciągał się od Sahary do Morza Kaspijskiego i obejmował teren dzisiejszego Egiptu, Arabii Saudyjskiej, Iraku, Iranu i Turcji. Przodkami saluki są prawdopodobnie egipskie psy, takie jak Tesem.
Jeszcze zanim powstała hodowla koni arabskich, arabscy Beduini mieli już hodować saluki. Nomadzi na pustyni cenili tego szybkiego, pełnego gracji psa o łagodnym usposobieniu przede wszystkim jako towarzysza polowań. Uważali go za dar od Allaha i otaczali troskliwą opieką. Należał do rodziny, dlatego dumni właściciele rzadko decydowali się na sprzedaż tych cennych czworonogów.
W Wielkiej Brytanii psy te pojawiły się po raz pierwszy w 1840 roku jako „perskie greyhoundy”. Jednak dopiero 55 lat później, w 1895 roku, baronessa Florence Amherst of Hackney rozpoczęła pierwszą hodowlę na terenie Europy. Podczas podróży po regionie Nilu Brytyjka poznała te eleganckie psy i zabrała ze sobą do ojczyzny sukę i samca z hodowli księcia Abdullaha z Transjordanii.
Na początku lat 20. otrzymała wsparcie od angielskiego oficera generała Fredericka Lance’a, który wraz z żoną Gladys prowadził intensywną kampanię na rzecz uznania tej arabskiej rasy. Pierwszy oficjalny miot saluki został zarejestrowany w Anglii w 1922 roku.
Co oznacza nazwa saluki? Pochodzenie tej nazwy nie jest do końca wyjaśnione. Może jednak pochodzić od nazwy miejscowości w ojczyźnie tej rasy na Bliskim Wschodzie.
Do dziś saluki należy do najcenniejszych psów na świecie. Stały się one symbolem statusu bogatych Arabów, angielskiej szlachty i amerykańskich multimilionerów. Psy pochodzące z czysto arabskiej linii rodowodowej kosztują od 10 000 do 12 000 euro.
W Europie, gdzie nie ma już takich „czystych” arabskich saluki, nabywcy płacą znacznie mniej, w okolicach od 7 000 do 9 000 złotych, ale cena szczeniaka jest wciąż wyższa niż w przypadku wielu innych ras psów.
Chcesz kupić lub zaadoptować saluki? W naszych poradnikach znajdziesz wszystkie niezbędne informacje:
Udało Ci się znaleźć wymarzonego szczeniaka? Przeczytaj także nasz artykuł o adopcji szczeniąt.
Miłośnicy chartów z całą pewnością pokochają szlachetnego saluki. Ta orientalna rasa to wspaniały towarzysz dla opiekunów, którzy mogą zapewnić jej przedstawicielom dużo miejsca, ruchu i swobody. Dla osób z doświadczeniem, które mają cierpliwość i duży ogród, saluki będzie świetnym kompanem.
Na marginesie: Niezależnie od tego, czy szukasz karmy dla psa, legowiska czy zabawek dla psa – wszystko, czego potrzeba do szczęśliwego życia psa, znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
| Cechy szczególne: | Saluki to szlachetny chart, uznawany za najstarszą i wyjątkowo drogą rasę psów. |
| Charakter: | inteligentny, towarzyski, niezależny |
| Wysokość w kłębie: | 58–71 cm, suczki proporcjonalnie mniejsze |
| Waga: | 18–25 kg |
| Sierść: | odmiana opierzona lub krótkowłosa wiele umaszczeń, np. kremowe, białe, czarne, rude, trójkolorowe |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca, wystarczy regularne szczotkowanie |
| Aktywności: | duża potrzeba ruchu |
| Pies dla początkujących: | dla osób z doświadczeniem |
| Szczekanie: | brak szczególnych skłonności |
| Długość życia: | 12–14 lat |
| Typowe choroby: | brak znanych chorób dziedzicznych |
| Grupa FCI: | Grupa 10 |
| Pochodzenie: | Bliski Wschód |
Zwierzęta towarzyszą jej odkąd pamięta – nie posiada prawie żadnego zdjęcia z dzieciństwa bez papużki falistej na głowie lub kota na kolanach. Od ponad dziesięciu lat pisze jako redaktorka na różne tematy, od ubezpieczeń zdrowotnych po posiadanie kota. Towarzyszy jej kotka Mimi, która jest najlepszym źródłem inspiracji dla wielu tekstów i zawsze wie, kiedy jest odpowiedni czas na przerwę w pisaniu.
