Hiszpańska rasa chartów chart hiszpański znana jest przede wszystkim jako pies myśliwski. Te smukłe psy mają jednak wiele innych zalet. Łagodne czworonogi doskonale sprawdzają się także jako psy rodzinne. Dowiedz się wszystkiego o charakterze chart hiszpański i o tym, jak znaleźć przedstawiciela tej fascynującej rasy.
© lorenphotography / stock.adobe.com
Chart hiszpański to elegancka i smukła rasa chartów.
Jak wszystkie charty, chart hiszpański wyróżnia się smukłą sylwetką i długimi nogami. Przy wysokości w kłębie od 60 do maksymalnie 70 centymetrów psy te ważą od 20 do 30 kilogramów.
Głowa tej rasy jest długa i wąska, klatka piersiowa pojemna, a brzuch mocno podciągnięty. Chart ma długi, nisko osadzony ogon. Jego tylne kończyny są dobrze umięśnione i ustawione pionowo.
Pod względem wyglądu chart zachwyca różnorodnością. Oprócz odmiany krótkowłosej występuje także półdługowłosa wersja o szorstkiej sierści, z krzaczastymi brwiami, lekką brodą i czupryną.
Równie duża jest różnorodność umaszczenia: u chart hiszpański dopuszczalne są wszystkie kolory. Preferowane są płowe odmiany z ciemnym pręgowaniem lub czarne galgo.
Warto wiedzieć: Niezależnie od tego, czy pies jest krótko-, gładko- czy szorstkowłosy, jednolity czy pręgowany: sierść tej rasy zazwyczaj nie ma podszerstka. Dlatego czworonogi potrzebują specjalnej odzieży dla psów, gdy na dworze jest mokro i zimno.
© Dogs / stock.adobe.com
Chart hiszpański ma złote serce: jest przyjazny wobec ludzi i świetnie dogaduje się z innymi psami. Nie odstępuje swoich opiekunów na krok. Choć jest bardzo przywiązany, nie jest nachalny.
Tak spokojny i opanowany, jak potrafi być w mieszkaniu, tak błyskawicznie reaguje, gdy chart hiszpański dostrzeże potencjalną zdobycz. Wtedy ujawnia się jego wielowiekowa natura psa gończego, którą trudno powstrzymać. Rasa ta nie jest jednak niebezpieczna — zamiast reagować agresją, raczej wybiera ucieczkę.
Z natury galgo jest raczej ostrożnym psem. Przy odpowiedniej socjalizacji w młodym wieku dobrze dostosowuje się do człowieka.
Rasa ta uchodzi za bardzo inteligentną i chętną do nauki. Te cechy ułatwiają wychowanie chart hiszpański, ponieważ szybko rozumie, co wolno, a czego nie.
Tego raczej powściągliwego psa należy wychowywać łagodnie i z dużą ilością pozytywnego wzmocnienia. Nie jest uległy i zawsze zachowuje własne zdanie. Bardzo ważna jest silna więź z opiekunem — to właśnie ona najlepiej motywuje tego dość niezależnego psa do posłuszeństwa.
Tylko cierpliwość: w kwestii nauki czystości szczenięta chart hiszpański często potrzebują więcej czasu niż przedstawiciele innych ras. Gdy jednak Twój pupil raz zrozumie, o co chodzi, można na nim polegać.
Psie przedszkole oraz trening w szkole dla psów dodatkowo wspierają proces wychowania, o ile stosowane metody są łagodne.
Więcej na temat wychowania szczeniąt.
Gdy rasa wyczuje zwierzynę, posłuszeństwo szybko przestaje działać. Wtedy Twój towarzysz pokazuje swój instynkt łowiecki i znika szybciej, niż zdążysz krzyknąć „stój”.
Warto oczywiście ćwiczyć przywoływanie w miejscach bez dzikiej zwierzyny. Poza tym jednak nie powinno się spuszczać psa ze smyczy.
Sierść tej rasy nie wymaga dużego nakładu pielęgnacji — wystarczy co kilka dni wyczesać ją rękawicą z wypustkami lub szczotką z gumowymi końcówkami, aby usunąć luźne włosy.
Po spacerze w deszczu Twój pupil będzie wdzięczny za dokładne osuszenie, ponieważ nie ma podszerstka. Codziennie sprawdzaj także sierść psa pod kątem pasożytów i usuwaj nieproszonych gości za pomocą pęsety do kleszczy.
Regularnie zaglądaj do uszu swojego galgo: ciepłe środowisko pod lekko opadającymi uszami sprzyja stanom zapalnym. W razie potrzeby czyść uszy preparatem do czyszczenia uszu. Jeśli pazury staną się zbyt długie, możesz je skrócić obcinaczem do pazurów dla psów.
Ta przyjazna rasa jest idealnym towarzyszem dla aktywnych rodzin. Bardzo towarzyski i przywiązany pies dobrze czuje się w ogrodzie z ogrodzeniem, gdzie najlepiej może bawić się z innymi psami. Nie nadaje się do trzymania w kojcu.
W możliwie przestronnym domu chart zachowuje się spokojnie i lubi się przytulać, o ile wcześniej miał zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu na świeżym powietrzu.
Dobrze dogaduje się z dziećmi. Jeśli jednak zrobi się zbyt hałaśliwie, powinien mieć możliwość wycofania się w spokojne miejsce. Wobec obcych pies pozostaje raczej zdystansowany.
Twój towarzysz jest najszczęśliwszy, gdy spędzasz z nim dużo czasu. Ponieważ rasa ta jest silnie związana ze swoim stadem, warto rozważyć drugiego psa. Jeśli pies ma zapewnioną odpowiednią aktywność, może bez problemu zostać sam w domu.
Z natury galgo jest przyjazny i czuły. Mimo to jego wychowanie wymaga wiedzy i doświadczenia. Dlatego rasa najlepiej nadaje się dla doświadczonych opiekunów psów. Dotyczy to szczególnie dorosłych psów z adopcji, które nie przeszły podstawowego szkolenia.
Miłośnicy kotów powinni pamiętać, że ten duży pies myśliwski w ferworze pogoni szybko zapomina o dobrych manierach i może potraktować kota wyłącznie jako zdobycz. W domu z kotami powinny mieszkać tylko psy tej rasy, które już jako szczenięta były intensywnie socjalizowane z kotami.
Wysportowany chart hiszpański potrzebuje dużo ruchu. Zapewnij mu codzienne wycieczki i możliwość swobodnego biegania w ogrodzie z ogrodzeniem. Dodatkową aktywność zapewnią Twojemu pupilowi wyścigi chartów i coursing. Pamiętaj, że te psy są sprinterami. Potrzebują krótkich, swobodnych biegów na zabezpieczonym terenie oraz długich przerw na odpoczynek pomiędzy nimi.
Rasa chętnie współpracuje z ludźmi. W zależności od charakteru psa interesującą opcją mogą być sporty kynologiczne, takie jak agility lub mantrailing. Dla wyjątkowo aktywnych duetów canicross będzie świetnym zajęciem. Należy jednak zachować równowagę pod względem fizycznym: delikatny chart nie powinien ciągnąć osoby ważącej 100 kilogramów.
Trening powinien być dostosowany do kondycji fizycznej Twojego psa — dla szczeniąt i młodych psów sport jest niewskazany. Później należy stopniowo zwiększać intensywność treningu.
Mimo delikatnej budowy ciała galgo uchodzi za odporną rasę psów. Rzadko spotyka się genetyczne predyspozycje do określonych chorób. Jeśli pies jest zdrowy, średnia długość życia chart hiszpański wynosi około dwunastu lat.
Jeśli jednak konieczna będzie wizyta u weterynarza, powinien on znać specyfikę chartów. Jest to szczególnie ważne przy narkozie, która musi być dokładnie dopasowana do masy ciała psa.
Dieta Twojego charta powinna być bogata w białko i niezbyt tłusta. Mięso powinno znajdować się na pierwszym miejscu w składzie, natomiast karma nie powinna zawierać zbóż.
Wysokiej jakości karma dla psów przeznaczona specjalnie dla dużych ras to dobry wybór dla rosnącego chart hiszpański. U młodych psów dużych ras masa ciała nie powinna bowiem rosnąć szybciej niż szkielet.
Ta szlachetna rasa wywodzi się od chartów Celtów, które pomagały w polowaniach już około 600 roku p.n.e. Wraz z Celtami czworonogi dotarły do Hiszpanii. Gdy Rzymianie podbili Półwysep Iberyjski, nazwali te psy Canis gallicus („pies galijski”), co dało początek dzisiejszej nazwie „galgo”.
W okresie panowania Maurów dzisiejsze sloughi oraz podenco z Ibizy miały duży wpływ na rozwój chart hiszpański. W północno-zachodniej Hiszpanii galgo wykorzystywano głównie do polowań z nagonką. Wytrzymałe psy ścigały zające lub dziki na dużych dystansach i w trudnym terenie.
Między XVI a XVIII wiekiem wiele psów eksportowano z Hiszpanii do Irlandii i Wielkiej Brytanii, gdzie krzyżowano je z lokalnymi rasami. Chart hiszpański uznawany jest za jednego z przodków greyhounda.
To pokrewieństwo niemal stało się jednak zgubą hiszpańskiej rasy: gdy galgo coraz częściej wykorzystywano do wyścigów chartów, zaczęto je regularnie krzyżować z greyhoundami. W efekcie rasa galgo była bliska wyginięcia.
© mfotohaus / stock.adobe.com
Wiele galgo pochodzi z Hiszpanii. W innych krajach europejskich, takich jak Niemcy, szczenięta chart hiszpański są trudne do znalezienia.
Jeśli chcesz przyjąć do domu szczenię tej rasy, najlepiej skontaktować się ze sprawdzonym hodowcą chart hiszpański. Unikaj pseudohodowców oferujących szczenięta bez rodowodu lub sprzedających mieszańce.
Miłośnicy tej rasy powinni także dokładnie zapoznać się z tematem ochrony zwierząt: ponadprzeciętnie dużo dorosłych galgo i podobnych mieszańców w ich ojczyźnie, Hiszpanii, nie jest już „potrzebnych” i dlatego szuka nowego domu.
W Hiszpanii galgo często hoduje się do polowań. Gdy przestają spełniać oczekiwania swoich właścicieli, zwierzęta są porzucane lub brutalnie zabijane.
Fakt, że ta praktyka nadal istnieje, ma również podłoże prawne: Hiszpania przyjęła w 2023 roku krajową ustawę o ochronie zwierząt, która pod naciskiem lobby myśliwskiego wyraźnie wyklucza psy myśliwskie. Nie są one uznawane za zwierzęta domowe i pozostają w dużej mierze bez ochrony. Jeśli mają szczęście, trafiają pod opiekę organizacji prozwierzęcych.
W regionalnych domach tymczasowych w całej Europie wiele psów czeka na nowych opiekunów i zostało już przebadanych pod kątem chorób śródziemnomorskich, takich jak leiszmanioza. Rzetelne i uznane organizacje ochrony zwierząt chętnie pomogą Ci znaleźć uratowanego psa.
Decydując się na adopcję z zagranicy, koniecznie zapoznaj się z obowiązującymi przepisami oraz dokładnie sprawdź stan zdrowia psa i jego przeszłość. Dzięki temu dowiesz się, czy zwierzę pasuje do Twojego doświadczenia w opiece nad psami.
Profesjonalnie zorganizowana adopcja galgo z organizacji prozwierzęcej to wspaniała okazja, by wzbogacić własne życie, a jednocześnie dać czworonogowi szansę na szczęśliwe życie.
Chart hiszpański to wyjątkowy pies, który z jednej strony jest spokojny i introwertyczny, a z drugiej ma także dziką naturę. Dobrze wychowani i odpowiednio aktywni przedstawiciele tej rasy świetnie sprawdzają się jako psy rodzinne. Gdy galgo poczuje więź z rodziną, staje się wiernym towarzyszem, który trwa przy swoich opiekunach na dobre i na złe.
Najlepiej adoptować galgo z organizacji prozwierzęcej lub od doświadczonych hodowców z Niemiec — w ten sposób pokazujesz, że nie wspierasz okrutnego traktowania tej pięknej rasy, które wciąż zdarza się w jej ojczyźnie.
| Krótka charakterystyka: | Chart hiszpański to wysportowany pies, który równie mocno kocha polowania, jak relaks na kanapie. Jest przywiązanym towarzyszem i dobrym psem rodzinnym. |
| Wysokość w kłębie: | 60–70 cm |
| Waga: | 20–30 kg |
| Średnia długość życia: | ok. 12–15 lat |
| Charakter: | przyjazny, przywiązany, introwertyczny, lubiący przytulanie, z silnym instynktem łowieckim |
| Sierść: | krótka, gładka lub szorstkowłosa, bez podszerstka |
| Umaszczenie: | wszystkie kolory dozwolone, preferowane są płowe odmiany z ciemnym pręgowaniem lub czarne |
| Trudność wychowania: | średnia |
| Nakład pielęgnacji: | niski |
| Zapotrzebowanie na ruch: | wysokie |
| Pochodzenie: | Hiszpania |
Zwierzęta towarzyszą jej odkąd pamięta – nie posiada prawie żadnego zdjęcia z dzieciństwa bez papużki falistej na głowie lub kota na kolanach. Od ponad dziesięciu lat pisze jako redaktorka na różne tematy, od ubezpieczeń zdrowotnych po posiadanie kota. Towarzyszy jej kotka Mimi, która jest najlepszym źródłem inspiracji dla wielu tekstów i zawsze wie, kiedy jest odpowiedni czas na przerwę w pisaniu.
