Chociaż schipperke ma zaledwie 30 centymetrów wzrostu, nie brakuje mu pewności siebie. W końcu ten mały, wysportowany osiłek o uważnym spojrzeniu jest odważnym psem stróżującym, który wiernie i niezawodnie broni swojej rodziny.
© volofin / stock.adobe.com
Szeroki, lisi pysk, ciemnobrązowe oczy w kształcie migdałów oraz trójkątne, stojące uszy to cechy charakterystyczne schipperke.
Pomimo swoich niewielkich rozmiarów, schipperke wyróżnia się na tle innych czworonogów i to nie tylko ze względu na szczekliwość i ciekawską naturę. Jego przenikliwe spojrzenie, trójkątny lisi pyszczek i charakterystyczna krzaczasta kryza nadają mu interesujący, nieco dziwaczny wygląd.
Przy wysokości w kłębie od 28 do 33 cm w przypadków psów i od 25 do 30 cm w przypadku suczek, schipperke zaliczamy do małych ras psów. Nie jest on jednak słodkim psem kanapowym do przytulania. Jego mocna budowa, muskularna szyja i szeroka klatka piersiowa potwierdzają, że mamy do czynienia raczej z „małym owczarkiem” – jak tłumaczy się flamandzkie słowo „schipperke”.
Jego lisia, klinowata głowa z ruchliwymi, trójkątnymi, stojącymi uszami i czujnym spojrzeniem ciemnobrązowych oczu w kształcie migdałów podkreślają wizerunek psa stróżującego.
Swój niepowtarzalny wygląd ten pies rasowy zawdzięcza przede wszystkim charakterystycznej okrywie włosowej. Gęsta czarna sierść po obu stronach szyi odstaje na boki, tworząc efektowny kołnierz. Na górnej części szyi, aż po kłąb, oraz na barkach jest dłuższa i układa się w swego rodzaju grzywę.
Na spodniej stronie szyi i na przedpiersiu, aż do przednich kończyn kołnierz i grzywa układają się w kształt żabotu. Na pozostałej części tułowia o odpowiednich proporcjach twardy, błyszczący włos okrywowy jest krótki lub średniej długości i przylegający do ciała.
Gruby podszerstek zapewnia doskonałą ochronę przed zimnem i wiatrem. W przeciwieństwie do zawsze czarnego włosa okrywowego, w przypadku, którego nie dozwolone są żadne białe znaczenia, podszerstek może być ciemnoszary.
Jeśli ma zapewnioną odpowiednią ilość zajęć fizycznych i wyzwań umysłowych, schipperke może spełniać się w roli psa rodzinnego. Będzie wówczas kochającym i wrażliwym przyjacielem, partnerem i obrońcą. Swoją łagodną i cierpliwą stronę chętnie okazuje zwłaszcza w stosunku do dzieci.
Jest oddany swojej rodzinie i najchętniej nie odstępowałyby jej członków ani na krok. Pomimo swojej niezależności i pewności siebie, czworonogi te chętnie się uczą i pilnie wykonują wszelkie ćwiczenia.
Jego pojętność i chęć przypodobania się opiekunowi można z powodzeniem wykorzystać w szkoleniu. Schipperke potrzebują odpowiedniego wychowania oraz socjalizacji, aby poznać granice, których im przekraczać nie wolno.
Jego angielski przydomek „LBD – little black devil” (mały czarny diabeł) zdradza, że może mieć dużo za swoimi uroczymi uszami. W szczególności ich zamiłowanie do głośnego szczekania, wciąż obecny instynkt łowiecki i nieufność wobec obcych mogą stać się źródłem kłopotów, jeśli nie zostaną skierowane na właściwe tory w procesie szkolenia.
Za sprawą tych cech charakteru (nie zawsze do końca bezproblemowych), ten obdarzony dużą pewnością siebie belgijski pies traktowany jest często jak pies dla początkujących. Rzeczywiście jego poczucie przynależności do rodziny i zapał do nauki oraz niewielki rozmiar mogą za tym przemawiać, jednak osoby bez doświadczenia nie powinny w żadnym wypadku lekceważyć niezbędnego wkładu w jego szkolenie.
Jeśli natomiast wcześniej zasięgniemy informacji na temat specyfiki rasy, będziemy uczęszczać z naszym pupilem na zajęcia do szkoły dla psów oraz poświęcimy mu dużo uwagi i czasu, z pewnością będziemy czerpać z jego towarzystwa więcej radości niż problemów.
Siedzenie w miejscu nie jest w jego stylu, mały czarny schipperke woli działać. Za sprawą swojego ciekawskiego usposobienia wszędzie znajdzie sobie coś do zrobienia – czy to goniąc myszy i szczury na polu, czy pilnując zakupów swojego pana na korytarzu.
Ten mały owczarek jest zbyt inteligentny, żeby się nudzić. Dlatego jego opiekunowie również powinni mieć głowy pełne pomysłów.
Schipperke potrzebuje dużo ruchu i zajęcia. Deszcz czy zimno nie są żadną wymówką dla tego wytrzymałego czworonoga o grubej sierści. Aby za nim nadążyć, należy zatem być przygotowanym na różne scenariusze. Oprócz codziennych spacerów na świeżym powietrzu, zaleca się regularne uprawianie psich sportów lub inne zabawy na lonie natury.
© Dogs / stock.adobe.com
W przeciwieństwie do wynikającej z jego zacięcia sportowego potrzeby aktywności, pod względem utrzymania schipperke nie jest wymagający. Jako dawny pies stróżujący oraz łowca szczurów i myszy na barkach holowniczych świetnie czuje się nawet na bardzo małej przestrzeni.
W związku z tym może z powodzeniem zamieszkać w mieszkaniu. Warunkiem wstępnym jest jednak zapewnienie mu dużej ilości ruchu na zewnątrz, a także tolerancyjni sąsiedzi. Nie każdy bowiem będzie ze spokojem znosił jego głośne szczekanie.
Aby zapanować nad potrzebą głośnego obwieszczania obecności nieznajomych, należy jak najwcześniej nauczyć go, że nie każdy przechodzący sąsiad czy biegacz stanowi zagrożenie. Naturalnie nie powinnyśmy próbować uciszać go całkowicie, ale za sprawą pozytywnego wzmocnienia możemy pokazać mu, że doceniamy zachowywany przez niego spokój. Aby ponownie otrzymać pochwałę lub smakołyk, pies będzie starał się bardziej nad sobą panować.
Schipperke może być prawdziwym uparciuchem, dlatego im wcześniej pokażemy psu, czego od niego oczekujemy i ustalimy granice, tym szybciej zobaczymy tego efekty. Jeśli natomiast niepożądane zachowania utrwalą się, ich oduczenie będzie wymagało od nas dużo cierpliwości i wytrwałości.
Najlepiej byłoby rozpocząć jego szkolenie już w wieku szczenięcym, przy wcześniejszym określeniu celów szkoleniowych. Tylko w ten sposób możliwa będzie ich konsekwentna realizacja i pokazanie psu, że może na nas polegać.
Problemy zdrowotne mogą pojawić się u schipperke w wyniku nadwagi – jedzenie w ich przypadku należy bowiem do jednych z ulubionych czynności. Ze względu na ich niewielkie gabaryty, każdy nadprogramowy kilogram staje się szybko dobrze widoczny.
Dlatego nie możemy pozwalać zwieść się błagalnemu spojrzeniu ich czarnych migdałowych oczu, a przysmaki i inne łakocie, takie jak herbatniki czy chipsy chowajmy w górnych szafkach kuchennych.
Decydującym czynnikiem dla zdrowego rozwoju naszego psa jest nie ilość karmy, ale jej skład. Składniki odżywcze i witaminy, jakich potrzebuje zwierzak zależą od różnych indywidualnych czynników, takich jak wiek, waga, wielkość, poziom aktywności i stan zdrowia. Aby mieć pewność, że dieta jest optymalna, przy jej komponowaniu warto skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Dowiedz się więcej na temat żywienia psów z lektury naszego magazynu:
Gruba, gęsta sierść schipperke odstaje wokół szyi niczym grzywa, a na łapach tworzy tzw. portki. Wystarczy dokładnie wyczesywać ją raz w tygodniu. Poza tym łatwy w pielęgnacji schipperke nie wymaga pod tym względem wiele uwagi.
Z lektury artykułów w magazynie zooplus dowiesz się więcej na temat pielęgnacji psów:
Przed zakupem psa warto rozeznać się w kwestiach zdrowotnych naszego przyszłego podopiecznego. W końcu przedstawiciel tej rasy zostanie z nami na długo, bo 15, a może na 20 lat.
Schipperke cieszą się dobrym zdrowiem i prawie nie istnieją choroby typowe dla rasy, z którymi musiałyby się zmagać. W ich przypadku warto wspomnieć jedynie o dziedzicznej chorobie o skomplikowanej nazwie mukopolisacharydoza typu III, która może prowadzić do zaburzeń metabolizmu komórkowego, a która występuje u przedstawicieli tej rasy nieco częściej niż u innych.
Schipperke zawdzięcza swoje czarne umaszczenie psu rasy leuvenaar – małemu, pierwotnemu w typie i równie czarnemu owczarkowi z XVII wieku, który uważany jest nie tylko za jego przodka, ale również przodka owczarka belgijskiego. Ten szybki i zwinny zwierzak był ceniony przede wszystkim ze względu na umiejętność niezawodnego polowania na szczury, myszy i inne szkodniki.
Przeistoczenie się z można powiedzieć szczurołapa w modnego psa, a następnie uznanego psa rasowego schipperke zawdzięcza belgijskiej królowej Marie-Henriette, która nabyła go w 1885 roku na wystawie w Brukseli i rozsławiła poza granicami Belgii i Holandii.
W 1887 roku pierwsze psy tego typu zostały sprowadzone do Ameryki i Anglii. W 1888 roku pierwszy belgijski klub rasy opracował oficjalny wzorzec dla schipperke, tym samym standaryzując podtypy anvers, louvain oraz bruxelles.
Chociaż pod koniec XIX wieku schipperke stał się jednym z ulubionych psów domowych w Belgii, podczas II wojny światowej wielu hodowców musiało zrezygnować z jego hodowli. Po zakończeniu wojny w jego ojczyźnie istniało tylko trzech znanych hodowców, którzy jednak wraz z nadejściem „boomu na pudle” mieli trudności ze sprzedażą swoich podopiecznych.
Na szczęście miłośnicy schipperke w Anglii i Ameryce zadbali o w pełni zasłużone odrodzenie rasy. Dzisiaj jej hodowców znajdziemy w wielu krajach na całym świecie, jednak szanse na spotkanie rasowego schipperke podczas codziennego spaceru nadal pozostają niewielkie.
Jego solidne zdrowie i zupełnie niewymagająca w utrzymaniu sierść sprawiają, że ten niewielkich rozmiarów, bystry i żywiołowy pies jest idealnym psem domowym. Niemniej, przyszli opiekunowie nie powinni lekceważyć jego energii i temperamentu – zdecydowanie nie jest to typowy pies kanapowy.
Jeśli jednak wolimy spędzać czas na świeżym powietrzu na łonie natury, czy na placu zabaw dla psów zamiast przed telewizorem, z pewnością znajdziemy w tym czworonogu doskonałego partnera do codziennych aktywności.
Niewątpliwą zaletą wciąż dość niewielkiej popularności schipperke jest fakt, że nigdy nie był nadmiernie rozmnażany, dzięki czemu nie zmaga się on z problemami zdrowotnymi czy zaburzeniami behawioralnymi, z którymi boryka się wiele modnych czworonogów. Niemniej, planując zakup szczenięcia, należy dokładnie przemyśleć wybór hodowcy.
Jeśli jesteśmy przekonani, że schipperke jest psem odpowiednim dla nas i jesteśmy gotowi kolejne 15 lat lub więcej spędzić w towarzystwie tego aktywnego zwierzaka, powinnyśmy udać się do oficjalnego klubu rasy w celu uzyskania listy uznanych i certyfikowanych hodowców.
Chcesz wiedzieć więcej na temat zakupu psa? Wszystkie niezbędne informacje znajdziesz w magazynie zooplus:
© Иван Василенко / stock.adobe.com
Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące tego energicznego mini-owczarka z Belgii.
Pierwotnie mały schipperke na barkach towarowych był czujnym psem stróżującym. Do dziś ma silnie rozwinięty instynkt stróżowania i szczeka, gdy coś wyda mu się podejrzane. Dzięki cierpliwości i pozytywnemu wzmacnianiu można jednak oduczyć go nadmiernego szczekania.
Schipperke niezawodnie pilnują tego, co zostało im powierzone. Ten instynkt obronny może sprawiać, że bywają nieco nieufne wobec obcych. Jednak przy odpowiedniej socjalizacji, wystarczającej stymulacji umysłowej i aktywności fizycznej oraz konsekwentnym wychowaniu nie należy obawiać się nadmiernie agresywnego zachowania.
Zgodnie ze wzorcem rasy schipperke powinien ważyć od 3 do 9 kg. Za idealną wagę uznaje się od 4 do 7 kg.
Wszędzie tam, gdzie nie obowiązuje nakaz prowadzenia psa na smyczy, schipperke może zasadniczo biegać bez niej. Jednak psa należy spuszczać ze smyczy tylko wtedy, gdy bezbłędnie reaguje na przywołanie. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że ujawni się instynkt myśliwski i ciekawość tego dociekliwego czworonoga, a podczas spaceru po prostu pobiegnie przed siebie.
Schipperke nie jest typowym psem kanapowym. Potrzebuje dużo ruchu i chce przeżywać przygody na świeżym powietrzu bez względu na pogodę. Jeśli ma zapewnioną odpowiednią dawkę aktywności, ten przywiązany do opiekuna czworonóg chętnie korzysta też z późniejszych pieszczot ze strony swojej rodziny.
Schipperke uchodzą za bardzo wdzięcznych „uczniów” – dzięki bystrości i przyjaznemu nastawieniu do ludzi chętnie podążają za swoim „przewodnikiem stada”. Przy odpowiedniej ilości czasu, cierpliwości, konsekwencji i sporej dawce poczucia humoru schipperke może wyrosnąć na wyjątkowo wiernego i bezproblemowego psa towarzyszącego, który zapewni swojej rodzinie nie tylko mnóstwo radości, ale także poczucie bezpieczeństwa – bo gdy w grę wchodzą włamywacze, nawet zazwyczaj bardzo wesoły schipperke przestaje żartować.
| Cechy szczególne: | Schipperke to mały pies pasterski, który pierwotnie był hodowany jako gorliwy łowca myszy i szczurów oraz pies stróżujący. Charakterystyczny jest jego pyszczek przypominający lisa oraz trójkątne, stojące uszy. |
| Charakter: | pewny siebie, chętny do nauki, żywiołowy, ciekawski |
| Wysokość w kłębie: | psy: ok. 28–33 cm suczki: ok. 25–30 cm |
| Waga: | 3–9 kg; optymalnie: 4–7 kg |
| Sierść: | twardy, lśniący, czarny włos okrywowy z gęstym podszerstkiem |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca |
| Aktywności: | potrzebuje dużo ruchu i zajęć |
| Pies dla początkujących: | raczej tak |
| Szczekanie: | intensywne |
| Długość życia: | ok. 15 lat, rzadziej do 20 lat |
| Typowe choroby: | mukopolisacharydoza typu III |
| Przeznaczenie: | pies stróżujący, rodzinny, towarzyszący |
| Grupa FCI: | 1. Owczarki i inne psy pasterskie |
| Potrzeba ruchu: | duża |
| Pochodzenie: | Belgia |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
