Berneński pies pasterski

Berneński pies pasterski

Ten dawny pies farmerski z górskich okolic Berna jest obecnie popularny na całym świecie jako doskonały pies rodzinny. Berneński pies pasterski jest bardzo otwarty na ludzi i oferuje im dużo ciepła – mimo, że w naturze woli śnieg i mróz na dworze.

Historia

Masywne ciało, bez nadwagi czy otyłości, ale silne i muskularne – taki opis pasował już do przodków berneńskiego psa górskiego, którzy pierwotnie byli hodowani w okolicach szwajcarskiego Berna jako psy gospodarskie do ciągnięcia wozów i zaganiania bydła. Nie zostało dokładnie ustalone, od jakich psów pochodzą te trójkolorowe psy hodowlane.  Podejrzewa się, że wśród ich przodków były molosy i mastify, które dotarły do regionu alpejskiego wraz z Rzymianami.

Historia berneńskiego psa pasterskiego jest bardziej znana od początku XX wieku, odkąd jest on ściśle związany z miastem Dürrbach i tamtejszą karczmą Dürrbach. Na dziedzińcu karczmy, która służyła jako miejsce spotkań mieszkańców wsi, podróżnych i kupców, trzymano duże trójkolorowe psy. Dawna nazwa „Dürrbächler“ wywodzi się właśnie od tego regionu w kantonie Berno, gdzie w początkach swojego istnienia ten rasowy pies był powszechny. Za radą właściciela berneńskiej kawiarni, psy Dürrbächler zostały po raz pierwszy zaprezentowane na wystawie psów w 1902 roku. Zainteresowanie atrakcyjnymi psami, które do tej pory znało tylko kilka osób z regionu szwajcarskiego, szybko wzrosło wraz z tą i kolejnymi wystawami. W 1907 roku został założony „Schweizer Dürrbach Club“ („Szwajcarski Klub Dürrbach”), który miał zapoczątkować czystą hodowlę tej rasy. Propozycja zmiany nazwy „Dürrbächler” na „Berner Sennenhund“ („Berneński pies pasterski”) pochodzi od szwajcarskiego geologa i kynologa prof. dr Alberta Heima, który pomógł stworzyć pierwszy wzorzec rasy. Powodem zmiany nazwy było prawdopodobnie to, że nowa nazwa była nie tylko bardziej chwytliwa, ale także podkreślała jej związek ze szwajcarskimi psami pasterskimi. Ze względu na dobre cechy fizyczne i społeczne oraz piękny wygląd berneński pies pasterski szybko zyskał dużą popularność poza granicami Szwajcarii.

Wygląd

Jak wygląda berneński pies pasterski?

Nie tylko charakter, ale także atrakcyjny wygląd sprawiają, że berneński pies pasterski jest wszędzie mile widzianym i atrakcyjnym gościem. Charakterystyczne jest dla niego trójkolorowe umaszczenie. Dominuje kolor czarny, który jak płaszcz pokrywa ciało, szyję, głowę i ogon. Symetryczna biała pręga zaczyna się na czole i rozszerza się w kierunku kufy, gdzie sięga najwyżej do kącików pyska. Charakterystyczny jest również biały krzyż na klatce piersiowej, białe łapy i biała końcówka ogona. Brązowo-czerwone plamki na policzkach, nogach i z boku białej sierści na klatce piersiowej stanowią piękne akcenty i dopełniają atrakcyjne trójkolorowe ubarwienie. Typowe dla berneńskiego psa pasterskiego są czerwono-brązowe plamy nad oczami, które przysporzyły mu miano „czterookiego” („Vieräugler“).

W przeciwieństwie do trzech innych przedstawicieli szwajcarskich psów pasterskich, takich jak Appenzeller, duży szwajcarski pies pasterski i Entlebucher, sierść berneńczyka jest jedyną z długimi włosami. Z reguły jest ona gładka i jednolita, może być co najwyżej lekko pofalowana. Bujne futro jest miękkie, lśniące i niezawodnie chroni tego „Szwajcara ze wsi” przed zimnem i śniegiem. Z drugiej strony, ten grubo owłosiony pies rasowy nie toleruje za bardzo gorąca. W środku lata czworonożny przyjaciel wrażliwy na ciepło powinien mieć możliwość wycofania się do zacienionych miejsc, by odpocząć i unikać wysiłku fizycznego w gorącym słońcu.

Berneński pies pasterski waga i wielkość

Berneński pies pasterski, o wysokości w kłębie od 64 do 70 cm u samców i od 58 do 66 cm u samic, jest bez wątpienia jedną z dużych ras psów. Niestety, berneńskie psy górskie jako psy rodzinne mają tendencję do nadwagi z powodu niedostatecznego ruchu i złego odżywiania. Podobnie jak u nas, ludzi, otyłość dość często prowadzi do problemów ze stawami i innych chorób u psów. Waga zdrowego, szczupłego berneńskiego psa pasterskiego nie powinna zatem przekraczać 55 kg w przypadku samców i 45 kg w przypadku nieco mniejszych suczek.

Berneński pies pasterski – charakter

Dobroduszny i przyjazny charakter berneńskiego psa pasterskiego sprawia, że jest on jednym z najpopularniejszych psów farmerskich na całym świecie. Jako pies rodzinny jest wierny swoim bliskim przez całe życie, niezwykle lojalny i czuły. Agresywne zachowanie jest absolutnie obce tej rasie psów.

Mimo wrodzonej czujności nie ma co obawiać się ataków ze strony berneńskiego psa pasterskiego – może się nawet zdarzyć, że niektórzy przedstawiciele tej rasy powitają włamywacza, merdając ogonem. Dlatego też berneńczyk jest tak popularny jako pies rodzinny, który śmiało może być trzymany także z małymi dziećmi. Krzyczące i rozbrykane maluchy nie przeszkadzają temu łagodnemu olbrzymowi w niczym – wręcz przeciwnie, lubi wspólną zabawę i troskliwą opiekę nad dziećmi. Jedynie psy płci męskiej mogą czasami wdawać się w bójki z innymi samcami, jeśli czują się nękane na swoim terytorium.

Berneński pies pasterski – wychowanie

Mówi się również, że berneńskie psy pasterskie będą przejawiać pewien upór w niektórych dziedzinach, co widać na przykład w odmowie wykonywania poleceń, które według tego psa nie mają większego sensu. Nie powinno to dziwić, bo berneński pies górski wyróżnia się dużą pewnością siebie i sporą dawką inteligencji, co pozwala mu kwestionować różne komendy. Jednak, przy dużej dawce miłości i z pomocą kilku przysmaków treningowych, energiczny szczeniak może zostać łatwo przeszkolony, aby stać się dobrze wychowanym psem rodzinnym, który daje się zmotywować do szerokiej gamy zadań. Sporty z psami pociągowymi, praca jako pies ratowniczy, tropienie, a nawet szkolenie na psa terapeutycznego są odpowiednie dla tego zrównoważonego i wytrwałego Szwajcara. Po udanym podstawowym wychowaniu i socjalizacji, berneńskie psy pasterskie często cieszą się większymi przywilejami niż inne psy rasowe, ze względu na swój spokojny i przyjazny charakter. Bez problemu można je wszędzie zabierać, mogą też swobodnie biegać bez smyczy, gdyż nie mają tendencji do polowania czy wycieczek eksploracyjnych po okolicy.

Hodowla i zdrowie

Ze względu na fakt, że jest to pies farmerski i użytkowy, który oprócz pilnowania gospodarstwa i zaganiania zwierząt był wykorzystywany głównie jako pies pociągowy podróżujących kupców, na pierwszym planie w początkach hodowli znajdowały się takie cechy jak chęć do pracy, czujność, siła i mocne zdrowie. Z uwagi na to, że z powodu uprzemysłowienia psy pracujące stopniowo traciły zatrudnienie, wiele osób dostrzegło w berneńczykach dobrodusznego i spokojnego psa rodzinnego. Hodowcy kładli coraz większy nacisk na zachowanie łagodnych cech w kontekście współżycia społecznego i po raz pierwszy hodowali psy tej rasy również pod kątem piękna. Przez krótki czas ten piękny pies rasowy należał do najmodniejszych ras psów. Konsekwencją tego było niekontrolowane rozmnażanie przez wątpliwych hodowców-hobbystów, którzy chcieli wyłącznie zarabiać na sprzedaży tych atrakcyjnych psów rodzinnych, nie troszczyć się również o ich dobro. Na szczęście miłośnicy oryginalnego typu położyli kres tym tendencjom. Aspekty takie jak zdrowie i długowieczność znów mają decydujący wpływ na dzisiejszą selekcję hodowlaną. Przepisy dotyczące hodowli berneńskich psów pasterskich są surowe. W celu ograniczenia chorób dziedzicznych i poprawy zdrowotności rasy wykorzystuje się wartości hodowlane uwzględniające nie tylko zwierzęta rodzicielskie, ale także rodzeństwo i innych krewnych. Mimo to, średnia długość życia berneńskich psów pasterskich jest nadal niska i wynosi od 7 do 10 lat. Do najczęstszych dolegliwości, z jakimi borykają się te psy rasowe, należą problemy ze stawami (dysplazja stawów łokciowych i biodrowych), choroby nerek oraz nowotwory.

Aby kupić szczeniaka, który będzie sprawiał radość Tobie i Twojej rodzinie przez długi czas, musisz koniecznie skontaktować się z renomowanym hodowcą, któremu bardziej zależy na zdrowiu czworonogów niż na szybkim zarobku. Przede wszystkim dobry hodowca pasjonuje się tym, co robi, i na pewno nie wzbogaci się zbytnio na hodowli psów. Sumienna hodowla psów rasowych nie tylko wymaga ogromnej ilości czasu, ale także zwykle pochłania ogromne koszty, które często tylko w części zwracają się ze sprzedaży szczeniaków.

Na szczęście jest wielu miłośników berneńskich psów pasterskich, którzy hodują tego wyjątkowego psa z pasją i troską. Jeśli więc chcesz kupić szczeniaka tej rasy, nie musisz się martwić: znalezienie dobrego i renomowanego hodowcy nie będzie aż takie trudne.  Zazwyczaj hodowla odbywa się w zarejestrowanym klubie i można znaleźć konkretną również za jego pośrednictwem. Nie spiesz się z wyborem hodowcy – najlepiej odwiedzić go (oraz jego psy) kilka razy, by mieć pełne wyobrażenie o danej hodowli. Jeśli pierwsze wrażenie jest dobre, a teren, czystość i rodzinne więzi psów również są w porządku, możesz przejść do omawiania detali. Ważne jest, aby psy hodowlane były zaszczepione i przeszły wszystkie zalecane badania zdrowotne. Ponadto dobry hodowca nigdy nie „namówi” Cię do kupna szczeniaka, ale udzieli Ci wielu szczegółowych informacji o życiu z berneńskim psem pasterskim i zorientuje się, w jakich warunkach będzie z Tobą mieszkał jego podopieczny. Jeśli nie będzie widział niezbędnych warunków do udanego współżycia, w razie potrzeby odradzi zakup psa tej rasy.

berneński pies górski na spacerze

Berneński pies pasterski żywienie

Zanim szczeniak będzie mógł się wprowadzić, musisz nie tylko zakupić wiele akcesoriów dla psów, ale także dokładnie przemyśleć parę kwestii. Jednym z tematów, o których należy pomyśleć z wyprzedzeniem, jest dieta psa. Dobry hodowca pomoże Ci i zapewni Ci kompleksowy plan żywieniowy na pierwsze tygodnie, jakie Twój pies spędzi w Twoim domu. Zdecydowanie należy przez jakiś czas kontynuować podawanie karmy od hodowcy, ponieważ jest ona z pewnością optymalnie dostosowana do potrzeb tych młodych psów pasterskich –szczenięta mają w końcu inne potrzeby żywieniowe niż dorosłe psy. Jeśli ostatecznie chcesz zmienić karmę, musisz robić to stopniowo, aby żołądek psa mógł przyzwyczaić się do nowej karmy.

Aby uniknąć nadwagi u berneńczyka, a tym samym zapobiec problemom zdrowotnym, musisz zapewnić mu zrównoważoną i odpowiednią dla gatunku dietę, jak również wymaganą ilość ruchu. W diecie najlepsza jest wysoka zawartość mięsa w połączeniu z dużą ilością owoców i warzyw. Psu tej rasy można podawać zarówno suchą, jak i mokrą karmę. Alternatywą dla gotowych produktów stała się metoda BARF, w której podaje się psom wyłącznie pokarm w postaci surowej. Zwolennicy żywienia typu BARF podkreślają rolę wartościowych składników, które wciąż są obecne w surowym mięsie i warzywach, a które zostałyby utracone, gdyby mięso i warzywa ugotować. Jeśli nie wiesz, jaka dieta jest najlepsza dla Twojego berneńskiego psa pasterskiego, najlepiej skontaktować się z hodowcą lub weterynarzem, który może stworzyć indywidualny plan zapotrzebowania dla Twojego psa. To, czego potrzebuje pies, zależy od wielu czynników – nie tylko kwestia rasy i płci odgrywają rolę we właściwym żywieniu, ale także to, ile pies waży, ile ma lat i jak bardzo jest aktywny. Pies powinien mieć zawsze dostęp do wystarczającej ilości świeżej wody w misce.

Warunki utrzymania i opieka

Oprócz żywienia psa, istnieje wiele aspektów, które należy wziąć pod uwagę, zwłaszcza w odniesieniu do utrzymania czworonoga w sposób odpowiedni dla tego gatunku. Berneński pies pasterski jest duży i potrzebuje dużo przestrzeni. Idealnie sprawdzi się dom z ogrodem lub podwórkiem. Ten kochający wolność pies zdecydowanie nie nadaje się do małego mieszkania. Należy również pamiętać, że w pierwszych miesiącach życia szczeniąt nie wolno im chodzić po schodach, aby chronić ich stawy, które nie są jeszcze w pełni rozwinięte. Już choćby z tego powodu mieszkanie w bloku bez windy nie wchodzi w grę. Mieszkanie na parterze może być również wielką zaletą w późniejszym czasie, kiedy pies nie może już chodzić po schodach z powodu wieku, a Ty nie jesteś już w stanie go nosić ze względu na jego pokaźną wagę.

Berneński pies pasterski potrzebuje dużo ruchu i aktywności. Jako opiekun musisz mieć chęć, a przede wszystkim czas, aby ruszać się ze swoim pupilem. Ten szwajcarski pies rodowodowy uwielbia długie wycieczki z człowiekiem i lubi również wyzwania umysłowe. Inteligentne zabawki i szkolenie w zakresie psich sportów pociągowych, pracy psów ratowniczych lub tropienia również są odpowiednie dla tych bystrych psów. Jednakże jeśli chodzi o sporty dla psów, berneńskie psy pasterskie mogą być wykorzystywane w ograniczonym zakresie. Sporty, które są zbyt szybkie i wymagają gwałtownych ruchów, takie jak agility, mogą niepotrzebnie obciążać te duże i ciężkie psy.

Pielęgnacja sierści

Odpowiednia pielęgnacja przyczynia się również do dobrego samopoczucia Twojego berneńskiego psa pasterskiego. Długą, gładką sierść należy czesać co najmniej 2 do 3 razy w tygodniu, aby uniknąć formowania się kłaczków i zachować połysk. Podczas zmiany sierści najlepiej codziennie sięgać po szczotkę i trymer. Oczy, uszy, pazury, opuszki, skórę oraz zęby czworonożnego przyjaciela należy również codziennie sprawdzać i czyścić w razie potrzeby. Podczas tych krótkich rutynowych badań można również na wczesnym etapie wykryć ewentualne zmiany, nowotwory i/lub wrzody, które mogą być oznakami raka i poddać je odpowiedniemu leczeniu. Utrzymanie psa w sposób odpowiedni dla gatunku oraz kompleksowa opieka nad nim nie tylko przyczyniają się do jego zdrowia i dobrego samopoczucia, ale także odgrywają decydującą rolę w zapewnieniu, że Ty i Twój berneński pies pasterski będziecie cieszyć się swoim towarzystwem przez długi czas.

Najczęściej polecane
10 min

Buldog francuski

Sympatyczny pies małej rasy, który za sprawą swojego uroku i przyjaznego usposobienia przekona do siebie chyba każdego.
11 min

Golden Retriever

Średniej wielkości Golden Retriever jest najlepszym przyjacielem dziecka i idealnym pupilem dla rodziny. Czytaj o rasie!