Bernedoodle to kudłaty czarujący pies, który swoim wyglądem z pewnością przyciąga uwagę. Choć mieszaniec berneńskiego psa pasterskiego i pudla bywa wymagający pod względem pielęgnacji sierści, rekompensuje to łagodnością wobec dzieci i zamiłowaniem do wspólnego spędzania czasu z opiekunem na łonie natury. Z lektury naszego artykułu dowiesz się, jak wygląda codzienne życie z tym urokliwym czworonogiem.
© Cavan / stock.adobe.com
Przygoda czeka: Bernedoodle uwielbiają przebywać na łonie natury.
Z punktu widzenia miłośników psów designerskich, zrównoważona mieszanka pomiędzy berneńskim psem pasterskim a pudlem jest pożądana, głównie jeśli chodzi o wygląd.
Czasami jednak natura udaremnia to życzenie, ponieważ po skrzyżowaniu czworonożny przyjaciel wygląda często prawie zupełnie jak pudel i nie widać w nim nic z psa górskiego – albo odwrotnie.
U berndedoodle’a możliwe są niemal wszystkie kolory sierści – od białego po czarny. Szczególnie cenione jest typowe trójbarwne umaszczenie berneńskiego psa pasterskiego.
© theserhat / stock.adobe.com
Wielkość przedstawicieli tej rasy zależy w dużym stopniu od rodzica rasy pudel: Krzyżówka z pudlem królewskim daje potomstwo o wysokości w kłębie między 45 a 58 centymetrów. Jeśli pudel był mniejszy, to bernedoodle też taki będzie.
Inne cechy charakterystyczne tego mieszańca to:
Waga tych hybrydowych czworonogów różni się w zależności od wagi wykorzystanego do krzyżowania pudla i maksymalnie wynosi 40 kilogramów.
Podobnie jak jego wygląd, także charakter bernedoodle’a jest kształtowany przez cechy odziedziczone po rodzicach. Inteligencja pudla w połączeniu z łagodnym usposobieniem berneńskiego psa pasterskiego zapowiada naprawdę udane połączenie.
Jednak nie każdy bernedoodle odpowiada temu ideałowi. Niektóre z nich – ze względu na „domieszkę” pudla – mają tendencję do polowania lub są bardziej żywiołowe niż oczekują tego ich opiekunowie.
Obie rasy rodzicielskie to psy bardzo żywiołowe, nawet jeśli pudel ma reputację rozpieszczonego kanapowca. Bernedoodle uwielbia spędzać czas na świeżym powietrzu niezależnie od warunków pogodowych.
Jak w przypadku każdego psa, wychowanie wymaga czasu i cierpliwości. Zazwyczaj jednak bernedoodle jest uznawany za rasę, z którą bez problemu poradzą sobie także początkujący opiekunowie. Na charakter psa wpływają oczywiście nie tylko geny, lecz także odpowiednia socjalizacja i wczesne etapy rozwoju. Odpowiedzialny hodowca przywiązuje do tego ogromną wagę.
Najlepiej przyzwyczajać swojego czworonoga do pielęgnacji sierści już od szczenięcia, ponieważ mimo uroczego wyglądu pluszowego misia nie należy lekceważyć wymagań pielęgnacyjnych i potrzeb związanych z utrzymaniem bernedoodle’a.
Pielęgnacja sierści bernedoodle’a jest wymagająca. Wiele psów tej rasy hybrydowej ma długą, falistą sierść, ale im więcej loków, tym mniej włosów traci. Nie ułatwia to jednak pielęgnacji, bo jeśli sierść nie wypada, konieczne jest regularne strzyżenie. Możesz to robić samodzielnie lub zabierać swojego czworonożnego przyjaciela do psiego fryzjera co trzy miesiące.
Jeśli sierść jest długa, może być podatna na kołtunienie się, co może oznaczać, że w mieszkaniu pojawi się dużo brudu. Niedostatecznie wypielęgnowany bernedoodle nie czuje się też dobrze w swojej skórze – i szybko zaczyna nieprzyjemnie pachnieć.
„Oklapnięte” uszy również wymagają regularnej kontroli. U niektórych osobników konieczne jest wyrywanie włosów z uszu. Najlepiej zasięgnąć w tym zakresie porady lekarza weterynarii.
Wszystko, co jest potrzebne do pielęgnacji sierści Twojego bernedoodle’a, znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Bernedoodle doskonale sprawdzi się w roli psa rodzinnego. Zarówno bowiem pudel, jak i berneński pies pasterski dobrze rozumieją się z dziećmi. Niemniej, najmłodsi członkowie rodziny nigdy nie powinni pozostawać bez opieki z psem.
Warto wiedzieć: Niektóre z nich są nieco zdystansowane wobec nieznajomych.
Przedstawiciele tej rasy hybrydowej zwykle szybko zaprzyjaźniają się także z kotami. Dotyczy to zwłaszcza tych bernedoodli, które w okresie szczenięcym miały z nimi pozytywne doświadczenia.
Bernedoodle nie jest psem miejskim i musi codziennie spędzać dużo czasu na zewnątrz, aby czuć się komfortowo. Jeśli mieszkasz w mieście, musisz być w stanie zaoferować temu czworonogowi własny ogród i długie codzienne wycieczki na łono natury.
Poziom energii u bernedoodle’a może być bardzo różny: Pudel jest wszechstronnie uzdolniony sportowo, natomiast berneński pies pasterski preferuje raczej spokojny tryb życia. Jeśli chodzi o ulubione zajęcia, wiele zależy więc od tego, czy bernedoodle ma w sobie więcej z berneńczyka czy pudla.
W obu przypadkach, z dorosłym psem można, a nawet należy planować długie wyprawy i wędrówki. Większość bernedoodli nadaje się również do różnych szkoleń, na przykład na psa ratowniczego lub psa terapeutycznego. Te psy hybrydowe lubią też mantrailing i inne czynności związane z tropieniem.
To, czy agility lub dynamiczne sporty są odpowiednie, zależy od budowy ciała i charakteru danego egzemplarza. Jeśli jednak mieszaniec ma więcej z psa górskiego, to jego stawy wymagają treningu w postaci odpowiednich ćwiczeń. Z uwagi na to, że pudle uwielbiają uczyć się nowych rzeczy, możesz stawiać swojemu bernedoodle’owi rozmaite wyzwania umysłowe, na przykład poprzez trening klikerowy lub zabawy na inteligencję
W sklepie internetowym zooplus znajdziesz akcesoria, które pomogą Ci utrzymać Twojego pupila w najlepszej formie.
Problem, który jest powszechny u bernedoodli wynika z różnic w strukturze sierści rodziców. Z tego powodu, niektóre psy mają tendencję do problemów skórnych.
Ponadto zdrowie psów ras mieszanych zależy od zdrowia ich rodziców. W przeciwieństwie do poważnej hodowli rodowodowej, rodzice psów hybrydowych nie muszą być koniecznie „sprawdzani” przed dopuszczeniem do rozmnażania. Mimo to, odpowiedzialni hodowcy sprawdzają swoich czworonożnych przyjaciół pod kątem chorób dziedzicznych.
Na przykład, w przypadku rodzica pudla, hodowcy powinni upewnić się, że na pewno nie cierpi on na dysplazję stawów biodrowych ani postępujący zanik siatkówki.
Berneński pies pasterski także może mieć skłonność do dysplazji stawów biodrowych, dlatego hodowca powinien zlecić badanie bioder przed wykorzystaniem konkretnych psów do hodowli. Badania genetyczne muszą być przeprowadzone także w kierunku mielopatii zwyrodnieniowej, choroby neurologicznej, która często występuje u berneńskiego psa pasterskiego.
Największym problemem dotyczącym zdrowia berneńskiego psa pasterskiego jest histiocytoza złośliwa. Jest to choroba nowotworowa, która znacznie skraca średnią długość życia rasy, gdyż dotyka wielu jej przedstawicieli.
Odpowiedzialni hodowcy berneńskich psów pasterskich pracują nad tym, by na podstawie genomowej wartości hodowlanej wybierać i wykorzystywać do rozrodu psy, które nie przekazują tej choroby potomstwu. Bez dokładnej wiedzy o przodkach i liniach hodowlanych nie da się jednak takiej wartości ustalić. Dlatego hodowla berneńskich psów pasterskich – również w przypadku mieszańców – wymaga dużej wiedzy i doświadczenia.
Średnia długość życia bernedoodle’a wynosi od sześciu do dwunastu lat. Duży margines wynika między innymi z faktu, że berneńskie psy pasterskie mają znacznie niższą średnią długość życia niż pudle.
Pudel jest starszą z tych dwóch ras psów i wywodzi się od psów dowodnych, które były wykorzystywane w całej Europie do polowania na ptaki. Berneńskie psy pasterskie są hodowane jako czysta rasa od 1907 roku. Pierwotnie były to wszechstronne psy do pilnowania, zaganiania bydła i ciągnięcia ładunków w szwajcarskim kantonie Berno.
Sam bernedoodle powstał jako jedna z nowych hybrydowych ras, należąca do designerskich psów. „Hodowcy” celowo kojarzą ze sobą dwa psy różnych ras, aby połączyć ich pozytywne cechy. Wśród popularnych mieszanek znajdziemy:
Z uwagi na to, że bernedoodle jest psem designerskim, nie istnieją uznani przez FCI hodowcy. Taka sytuacja ma pewne wady: Wraz z psem nie otrzymasz certyfikowanych rodowodów, a hodowcy nie są kontrolowani przez stowarzyszenie.
Ponadto hodowcy ras mieszanych nie zawsze wykorzystują rodziców czystej rasy w swojej hodowli. Nawet jeśli tak jest – laikom trudno jest rozpoznać, jakiego typu są poszczególne zwierzęta i czy rzeczywiście nadają się do hodowli. Dlatego trudno jest znaleźć profesjonalnego hodowcę.
Rozbieżności cenowe w przypadku tych czworonogów mogą być duże, ale nie podejmuj dialogu z pseudohodowcami, którzy ustalają absurdalne kwoty. Mieszankę pudla i berneńczyka, w zależności od hodowli, można kupić już za 4000 zł, ale można także spotkać ceny rzędu 8000 zł.
Upewnij się również, że hodowca nie wydaje szczeniąt przed ukończeniem dziewiątego tygodnia życia i że są one odrobaczone, zaszczepione i zaczipowane w momencie przekazywania.
Szukasz dużego, spokojnego psa, który nie linieje, jest inteligentny i ma wysoką średnią długość życia? Żaden problem! Dobrą alternatywą dla bernedoodle’a jest pudel.
Jeśli w Twojej głowie pojawiają się myśli typu „babciny piesek”, „rozpieszczony pies kanapowy” oraz obrazy dziwnych fryzur, spójrz na pudla przystrzyżonego „na sportowo”, a najlepiej poznaj osobiście kilka osobników tej rasy.
Przyjazną alternatywą dla designerskiego psa są też po prostu sympatyczne kundelki ze schroniska. Znajdziesz tam wiele uroczych mieszańców, które szukają nowego domu.
© Daniel / stock.adobe.com
Z punktu widzenia hodowcy, oznaczenie „doodle” jest często po prostu sprytną strategią sprzedaży mieszańców po wysokiej cenie. Tym niemniej warto wspomnieć, że te psy potrafią być naprawdę ujmujące. Dobrze zsocjalizowane i wychowane z miłością osobniki, są przyjaznymi i miłymi psami. Ładny wygląd nie powinien jednak przesłaniać nikomu faktu, że pielęgnacja zajmuje dużo czasu, a poziom energii tych psów jest trudny do przewidzenia.
| Cechy szczególne: | Bernedoodle to sympatyczny pies designerski, idealny towarzysz dla aktywnych rodzin. |
| Charakter: | przyjazny, żywiołowy, inteligentny |
| Wysokość w kłębie: | 45–58 cm w zależności od rodzica pudla |
| Waga: | maks. 40 kg |
| Sierść: | długa i falista różne umaszczenia od bieli do czerni |
| Pielęgnacja sierści: | czasochłonna, wymagane regularne strzyżenie |
| Potrzeba ruchu: | potrzebuje dużo ruchu, wszechstronny sportowiec |
| Pies dla początkujących: | tak |
| Szczekanie: | ma skłonność do ujadania |
| Długość życia: | ok. 6–12 lat |
| Typowe choroby: | dysplazja stawów biodrowych, mielopatia zwyrodnieniowa, histiocytoza złośliwa, problemy skórne |
| Cena: | od ok. 2000 zł |
| Pochodzenie: | Europa, mieszanka pudla i berneńskiego psa pasterskiego |
Forum zooplus było dla niej wstępem do pisania: Tam zainteresowani miłośnicy kotów spotkali się w 2011 r., aby stworzyć własne czasopismo drukowane o nazwie "Pfotenhieb". W kontekście swojej nauki niemieckiego mogła napisać kilka artykułów do "Pfotenhieb". Dzisiaj, jako szczęśliwa posiadaczka psa, poświęca się głównie tematom związanym ze zwierzętami i ich zdrowiem.
