Mopsa kojarzy każdy – a retro-mopsa „rassmo”? To, co brzmi być może jak przelotny trend, ma całkowicie poważne i ambitne podłoże. Rassmo oznacza bowiem próbę zagwarantowania popularnemu wśród miłośników zwierząt mopsowi solidniejszego zdrowia i lepszej jakości życia.
© Nadine Haase / stock.adobe.com
Wygląd retro-mopsa jest bardziej skrajny niż „zwykłego” mopsa.
Retro-mops wygląda, co wcale nie zaskakuje, jak mops – ściślej jednak rzecz biorąc, jak mops z lat 50. czy 60. Od tamtego czasu hodowla mopsów przybierała niestety niezdrowy obrót. Mopsiki stawały się coraz bardziej niezdarne i mało ruchliwe.
Retro-mopsy hoduje się, opierając na poniższym standardzie:
Ogólnie, rassmo wydaje się być bardziej wysportowany, zwinny i mniej „ekstremalny” w wyglądzie niż mopsy, które znamy dobrze dzisiaj. Brak fałdów skórnych do pielęgnacji, nos umożliwiający oddychanie – wszystkie te różnice optyczne mają na celu poprawę jakości życia piesków.
Rassmo to sprytny czworonóg, który mocno przywiązuje się do swojego człowieka, lubi towarzyszyć mu w rozrywkach, ale także i w pracy. Charakter rassmo niewiele różni się od charakteru „normalnych” przedstawicieli rasy pochodzących z profesjonalnych hodowli.
„Retro” czy nie – mopsy są nieskomplikowanymi psami towarzyszącymi. Retro-mopsy są jedynie bardziej zwinne niż ich krewni z krótkimi kufami. Oba warianty dobrze przystosowują się do codziennego życia z człowiekiem, mają niewielką skłonność do szczekania i – o ile są dobrze zsocjalizowane – są przyjazne dla ludzi i zwierząt.
Z konsekwencją, motywacją i odrobiną cierpliwości bez problemu wychowasz rassmo. Ten zwierzak z przyjemnością będzie z Tobą współpracował.
Nie należy jednak oczekiwać od razu od pupila wojskowego posłuszeństwa – jego osobowość jest na to zbyt niezależna. Jeśli mopsik nie ma na coś ochoty, to nie ma i koniec. Niemniej, możesz nauczyć go dobrego podstawowego posłuszeństwa.
Pielęgnacja sierści retro-mopsa nie stanowi dla jego opiekuna praktycznie żadnego wyzwania. To dlatego, że krótka, gładka sierść nie kołtuni się. Niemniej, należy szczotkować ją delikatnie co kilka dni lub pielęgnować gumową rękawicą do masażu. W ten sposób zbierzesz nadmiar włosów, które znalazłyby się pewnie na dywanie czy kanapie. Rassmo ma bowiem tendencję do gubienia sierści.
W przeciwieństwie do dzisiejszych mopsów o skrajnie zarysowanych fałdach skórnych na pyszczkach, retro-mops ma znacznie mniejsze zmarszczki. Są one zatem o wiele łatwiejsze w pielęgnacji. Ryzyko zapalenia fałdów skórnych jest wobec tego zminimalizowane. Oczy rassmo też są wyraźnie mniej wrażliwe. Ważne, by regularnie czyścić mopsom uszy.
Zdrowy jak ryba – wszystko, co musisz wiedzieć o pielęgnacji psów:
Nowa retro odmiana mopsów jest jak najbardziej odpowiednia dla rodzin z dziećmi, wręcz doskonale sprawdzi się w roli psa rodzinnego. Retro-mops bardzo lubi dzieci, jednak naturalnie nigdy nie należy go zostawiać z małymi pociechami bez opieki. Ponieważ pieski retro są nieco bardziej wytrzymałe niż ich oddychające z problemami popularne odpowiedniki, są również dobrymi towarzyszami na wycieczkach i w podróżach.
Emeryci, którzy lubią przebywać z psem na dworze, również znajdą wdzięcznego kompana w tym piesku.
Każdy, kto kiedykolwiek widział na zwykłym spacerze „ekstremalnie” hodowanego mopsa, wie, że te czworonogi bywają wyczerpane samym chodzeniem. Zwiększona aktywność sportowa w ich przypadku raczej nie wchodzi w grę.
Z rassmo wygląda to nieco inaczej, choć urodzonym sportowcem również nie jest. Codziennie można pokonać z nim kilka kilometrów w swobodnym tempie, jednak z mniejszej ilości ruchu także będzie zadowolony.
Agility lub sporty jeszcze bardziej wymagające fizycznie, takie jak na przykład flyball, nie się odpowiednie dla żadnej odmiany mopsa. Natomiast aportowanie w optymalnym dla psa tempie, przeciąganie liny, nauka sztuczek czy trening z klikerem i zabawy w tropienie to z kolei świetne zajęcia dla mopsów.
Chociaż rassmo to synonim hodowli, które przywiązują wagę przede wszystkim do zdrowia piesków, to niestety niekoniecznie jest tak faktycznie w przypadku wszystkich hodowców. Zaradni naśladowcy-multiplikatorzy zdążyli już wpaść na pomysł, by sprzedawać retro-mopsy, które są po prostu hybrydami mopsów.
Hodowcy psów rasy rassmo krzyżują z mopsami rasy obce – w sposób kontrolowany i z myślą o zwiększeniu udziału rasy mops w kolejnych pokoleniach.
Zakup retro-mopsa w tym momencie nie jest łatwy. W Polsce nie ma jeszcze hodowli ukierunkowanej na tę rasę. W Niemczech, na przykład, istnieje stowarzyszenie hodowców rasy, jednak do hodowli są długie listy oczekujących.
W naszych poradnikach dowiesz się wszystkiego, co należy wiedzieć przed zakupem:
© Nadine Haase / stock.adobe.com
„Głowa jest okrągła po to, żeby myśli mogły zmieniać kierunek.”
U mopsów większość ograniczeń zdrowotnych wynika z okrągłej głowy – czas więc to zmienić! Hodowcy retro-mopsów zajmują się właśnie tymi kwestiami, które czynią z mopsów rasę uznawaną za skrzywdzoną w oczach wielu miłośników zwierząt. Dla hodowców rasy to zdrowie jest jednym z najważniejszych celów hodowlanych.
Choroby dziedziczne, które należy zbadać:
Lista jest długa, ale testy genetyczne są szczególnie ważne dla rozpoczęcia zdrowej hodowli. Wyłącznie dzięki dokładnej selekcji, hodowla retro-mopsów stoi na solidnych fundamentach.
Chociaż hodowcy kładą duży nacisk na dłuższą kufę, u rassmo także może rozwinąć się brachycefalia (krótkoczaszkowość), co może prowadzić do problemów z oddychaniem.
W kwestii odżywiania nie ma u retro-mopsa do rozważenia więcej niż u zwykłego mopsa. Jego dieta powinna być zbilansowana, czworonogi te mają bowiem tendencję do nadwagi. Predyspozycja ta bardziej wyraźna jest u zwykłego mopsa, jednak także w przypadku odmiany retro należy upewnić się, że podaje się mu porcje odpowiednie do potrzeb.
Wybieraj wysokiej jakości suchej karmy zamiast tłustych smakołyków w ramach nagrody i odpowiednio dostosuj dzienną rację żywnościową, uwzględniając w niej przekąski.
Z lektury artykułów w magazynie zooplus dowiesz się więcej na temat żywienia psów:
Zdrowy rassmo może dożyć 15 lat lub więcej.
Określenie „retro-mops” jest całym programem hodowlanym, polegającym na tym, że hodowcy wracają do źródeł rasy. Ale robiąc to, muszą przyjmować na siebie także krytykę.
Mopsy prawdopodobnie pochodzą z cesarskich Chin, gdzie były hodowane dla szlachty. Na początku ery nowożytnej przybyły do Holandii i stamtąd wyruszyły na podbój salonów wielu bogatych dam w całej Europie.
Od początku XX wieku zainteresowanie tą rasą sukcesywnie rosło, a około 100 lat później mopsy stały się jedną z najpopularniejszych ras. Niestety, pierwotny wygląd mopsa szybko ustąpił miejsca skrajnościom – oczy zaczęły dosłownie wychodzić z małej, pomarszczonej głowy. Drogi oddechowe cierpiały ze względu na krótką kufę.
Dziś mopsy o tak ekstremalnym dla psa wyglądzie uważane są przez wielu za rasę potencjalni skazaną na cierpienie. W Holandii na przykład ich hodowla została już zakazana. Profesjonalni hodowcy starają się więc znaleźć nowe sposoby na odpowiedzialną hodowlę. I w tym miejscu pojawia się właśnie retro-mops…
Hodowcy rassmo odwrócili się od standardów aktualnej hodowli mopsów. Nie wystawiają swoich psów na wystawach i krzyżują rasy obce, co jest to swoistym tabu w hodowli psów rasowych FCI. Krytycy oskarżają hodowców retro o hodowanie mieszańców. Ale poważni entuzjaści retro-mopsów w ten sposób celowo realizują plan powrotu do 100% mopsów sprzed około 60 lat.
W przeciwieństwie do psów ras mieszanych lub designerskich, hodowcy celowo i w przemyślany sposób łączą kolejne pokolenia, aby stworzyć jednolity fenotyp. Wciąż jednak hodowla retro-mopsów pozostaje kontrowersyjnym tematem wśród fanów rasy.
Kochasz mopsy, chcesz mieć jednego z nich, ale nie chcesz wspierać hodowli zwierząt, które mają problemy z oddychaniem? To dobry pomysł – a hodowcy rassmo nie są jedynymi, którzy mogą spełnić Twoje marzenie.
Alternatywę oferują programy hodowlane wspierane przez FCI, na przykład projekt „Mops 2.0” prowadzony w „Klubie mopsa”. Hodowcy nie krzyżują ras obcych, ale wybierają szczenięta z niższym stopniem brachycefalii, które mają rodowód FCI. Mopsy te nie są jednak jeszcze dostępne w sprzedaży.
Uwaga: Nieuczciwi pseudohodowcy często reklamują swoje psy jako „staroniemieckie mopsy”, choć w rzeczywistości są to mieszańce! Podobnie jest z pugpuggle oraz jego pierwowzorem – psem designerskim puggle.
Alternatywnie, warto przyjrzeć się bliżej boston terierowi oraz buldogowi francuskiemu.
Wskazówka: W schronisku dla zwierząt również na nowy dom czeka wiele uroczych zwierzaków! Warto odwiedzić przynajmniej jedno z nich.
Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące rassmo:
Retro-mops może posiadać lekki instynkt myśliwski, ponieważ wśród jego przodków mogą się znajdować rasy parson russell terier oraz beagle.
Ponieważ rassmo są otwarte i przyjazne, zazwyczaj dobrze dogadują się z kotami. Wyjątkiem mogą być psy, które miały z nimi złe doświadczenia.
Miasto czy wieś – nieważne, najważniejsze, by być w środku stada. Mops czuje się komfortowo wszędzie tam, gdzie jest jego człowiek. Te czworonogi pasują poza tym świetnie do tych, którzy mogą i chcą zabierać psa do biura.
Typowe rasy wykorzystywane do krzyżowania to pinczer, parson russell terier, patterdale terier i beagle.
Zamów wyposażenie dla mopsa z dostawą do domu: Wszystko, czego potrzebuje Twój retro-mops, znajdziesz w sklepie zooplus.
Nie ma co do tego żadnych wątpliwości: Rassmo jest wyjątkowo sympatycznym małym czworonogiem! Jego hodowla jednak pozostaje kontrowersyjna wśród miłośników psów. Przed zakupem należy zasięgnąć szczegółowych informacji na temat pochodzenia zwierzaków, ponieważ sprytni pseudohodowcy, wietrząc szybki zysk, sprzedają przypadkowe miksy mopsów, nazywając je „rassmo”. Zakup od hodowcy, który stawia na zdrowie i samopoczucie zwierząt, to natomiast całkowicie rozsądny pomysł.
| Cechy szczególne: | Retro-mops to próba stworzenia nowej odmiany klasycznego mopsa, której celem jest ograniczenie problemów zdrowotnych. |
| Charakter: | inteligentny, przywiązany do ludzi, przyjazny |
| Wysokość w kłębie: | 32–38 cm |
| Waga: | 8–12 kg |
| Sierść: | krótka i gładka dopuszczalne są wszystkie odcienie beżu, srebro, czerń oraz cętkowana i pręgowana sierść |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca, szczotkowanie co kilka dni |
| Aktywności: | potrzebuje oprócz spacerów umiarkowanej aktywności, np. agility |
| Pies dla początkujących: | tak |
| Szczekanie: | sporadyczne |
| Długość życia: | ok 15 lat |
| Typowe choroby | może cierpieć z powodu zespołu brachycefalicznego i problemów z oddychaniem związanych z okrągłą głową, wymagane badania pod kątem szeregu chorób dziedzicznych, takich jak dysplazja stawów biodrowych i choroby oczu |
| Grupa FCI: | nie jest odrębną rasą |
| Pochodzenie: | Chiny |
