01 Grudzień 2017 - Zaktualizowano 22 Listopad 2018

Beagle

pies rasy beagle

Krótkie nogi Beagle‘a mogą zmylić – to bardzo ruchliwa rasa średnia, która przysporzy właścicielowi wielu rozrywek i niespodzianek! Te przyjacielsko usposobione psy są aktywne, nieustraszone i ponadprzeciętnie bystre.

Wygląd

Beagle jest krępym psem średniej wielkości. Osiąga wzrost w kłębie do 40 cm i wagę do 18 kilogramów. Jego raczej krótkie nóżki są wyjątkowo silne, dzięki nim psy tej rasy potrafią bardzo szybko biegać i są wytrzymałe. Głowa Beagle’ów jest długa, a głęboko osadzone, delikatnie zaokrąglone uszy sprawiają, że ich wygląd przekonuje do siebie wielu miłośników psów i czyni tę rasę popularną. Uznane są wszelkie umaszczenia, poza wątrobianym. Najczęściej występują umaszczenia dwukolorowe (brązowo-białe, czerwono-białe, żółto-białe) lub trójkolorowe w kolorach czarnym, brązowym i białym. Krótkie połyskujące futro Beagle’a jest szczególnie łatwe w pielęgnacji.

Charakter

Beagle to pies, który wie, czego chce. Swojemu dziedzictwu psa myśliwskiego zawdzięcza doskonale wypracowany węch oraz szybkość. Rasę tę cechuje ponadto silny, głęboko zakorzeniony instynkt łowczy – dlatego też zdarza się, że Beagle, zwietrzywszy zdobycz, zniknie w gęstwinie zarośli mimo nawoływań właściciela. Te sprytne psy być może wyglądają niewinnie, lecz w wychowaniu wymagają żelaznej ręki – jeśli od początku nie da się Beagle’owi do zrozumienia, że ma słuchać właściciela, należy się liczyć z tym, że pies może wejść mu na głowę. Krótko mówiąc, ta myśliwska rasa energicznie i zdecydowanie dąży do osiągania wyznaczonych sobie celów, niezależnie od miejsca i czasu.

Beagle jest psem bardzo towarzyskim i doskonale dogaduje się z psami w każdym wieku, każdej rasy i wielkości. Przy wspólnym życiu z innymi psami niezwykle istotne jest wyznaczenie Beagle’owi granic oraz konsekwentne wychowanie zarówno jego, jak i jego towarzyszy. W przeciwnym razie ten krótkonogi piesek będzie próbował stać się samcem alfa w grupie i postawi całe swoje domostwo na głowie. Jedną z jego cech, jako psa gończego, jest zachłanność w kwestii jedzenia. W życiu w grupie często przecież bywa tak, że je tylko ten, kto pierwszy dopadnie do miski! Apetyt Beagle’a często nie zna granic, a pies nie stroni także od tłustego, niezdrowego, bądź w ogóle szkodliwego pożywienia – przykład: chętnie wsunie niepilnowaną tabliczkę czekolady…

Inteligentne psy, takie jak Beagle, potrzebują różnego rodzaju aktywności – kochają wymagające zabawy, gry interaktywne czy agility. Długie aktywne spacery z właścicielem także są u nich w cenie. Najważniejsze, by się coś działo! Beagle lubi być wszędzie, wszystko go ciekawi, idealnie nadaje się więc dla właściciela, który spędza czas aktywnie i różnorodnie. To wspaniały towarzysz także dla dużej rodzinki z żywotnymi pociechami, razem będą się świetnie bawić!

Należy jednak raz jeszcze podkreślić: Beagle być może wygląda jak pies lubiący pieszczoty, jednak w rzeczywistości to przede wszystkim inteligentny łowca, samodzielny i niezależny. Jako taki wymaga on konsekwentnego wychowania i twardej ręki. Konsekwencja to najistotniejsza kwestia w jego wychowaniu do życia z jego ludzką rodziną. Beagle nie jest trudnym psem, ani psem, którego nie da się ułożyć – jednak wie, czego chce i dlatego bywa dominujący, jeśli nie uznaje właściciela za swojego alfę. Nie można więc poddawać się jego błagającym dużym oczom i spełniać jego zachcianki, ale naprawdę postawić na swoim i pokazać mu, kto wydaje polecenia, a kto słucha. Jako inteligentne zwierzęta, Beagle są bardzo zdolne i szybko się uczą. Przy odrobinie konsekwencji i dobrego wychowania staną się naprawdę wspaniałymi kompanami!

Historia

Cechy osobowości i wyglądu Beagle’ów nie wzięły się znikąd. Przez stulecia Beagle wykorzystywano jako psy gończe i myśliwskie. Ich hodowla wywodzi się od tak zwanego Bloodhound’a lub Northern Hound’a, które to rasy w 1066 roku podczas podboju Brytanii Normanowie przetransportowali do Anglii. Tam w roku około 1400 zostały sparowane z pochodzącymi z południowej Francji Southern Hound’ami. Pierwszym hodowcom zależało na tym, by zachowane zostały geny łowcze, gdyż wówczas psów tych można było używać do pomocy w trakcie polowań i pogoni. Nazwa „Beagle” pojawia się po raz pierwszy około 1515 roku w kronikach na dworze króla Henryka VIII. W roku 1615 pojawiło się także określenie „Little Beagle” – ta niewielka rasa swoją nazwę zawdzięcza faktowi, że pies taki mieścił się w torbie przy siodle myśliwego. Beagle to niezwykle skuteczna rasa psów myśliwskich, której nie można odmówić pierwszorzędnie wykształconego instynktu łowczego. W tamtym czasie istniało nawet specjalne określenie, oznaczające polowanie, któremu towarzyszył Beagle – „beagling”. Rasa została uznana jednak dopiero w roku 1890, przez główną organizację kynologiczną w Wielkiej Brytanii „British Kennel Club“.

Temu dziedzictwu Beagle nie zawdzięczają jedynie wyglądu, lecz także swój przyjacielski charakter. Jako psy myśliwskie i gończe psy tej rasy wiedzą też, czego chcą. Są inteligentne, wytrwałe i ukierunkowane na cel,  a także bardzo towarzyskie i chętne do wspólnych zabaw.

Przeznaczenie

Ze względu na swoją wielkość Beagle nie jest psem aportującym. Nawet niewielki zając jest zbyt ciężki dla tego psa średniej rasy – jego rozwinięty zmysł łowczy oraz wyjątkowo czuły węch sprawiają jednak, że psy te wykorzystywane są chętnie do tzw. powłóczek, czyli tradycyjnych gonitw za zwierzyną. Beagle’ów nie odstraszy woda na drodze czy opady deszczu. Psy te od wieków kochają biegać ze swoją sforą, dziś chętnie pobiegną ze swoim właścicielem.

Jeśli więc Twoja rodzina lubi spędzać aktywnie czas, Beagle będzie jej idealnym czworonożnym członkiem. Psy tej rasy są także stosowane jako psy terapeutyczne – oraz ze względu na ich delikatną naturę niestety również jako zwierzęta doświadczalne… Jest to najczęściej wykorzystywana w doświadczeniach laboratoryjnych psia rasa.

Wyśmienity węch Beagle’ów sprawia, że są niezawodnymi strażnikami granic. W Stanach Zjednoczonych od lat 80. istnieją tzw. „Beagle-Brigades“ (ang. brygady Beagle’ów), których zadaniem jest pomoc oficerom amerykańskiego Urzędu Celnego i Ochrony Granic (ang. U.S. Customs and Border Protection) w wykrywaniu sprowadzanych nielegalnie do kraju produktów spożywczych, roślin i zwierząt.

Zdrowie i żywienie

Przez stulecia Beagle był hodowany ze względu na swoje predyspozycje jako pies myśliwski. Celowe hodowle, obok licznych zalet, posiadają jednak także wady: Jak każda rasa także Beagle mają tendencję do zapadania na określone choroby charakterystyczne. Ich krępa budowa ciała sprzyja dyskopatii, nadwadze oraz zapaleniu tętnic.

Beagle pierwotnie posilał się własną zdobyczą – jako psa łowczego wciąż cechuje go niepohamowany apetyt. Przecież życie w sforze często wiązało się z wyścigiem do miski i jedzeniem na wyścigi… To niestety może prowadzić do nadwagi u psów domowych, którym brakuje odpowiedniej ilości ruchu. Najlepszy środek zapobiegawczy to dużo ruchu! Niezmiernie istotne jest także prawidłowe żywienie. Nie poddawaj się każdemu proszącemu o przekąskę spojrzeniu! Przede wszystkim, kiedy chodzi o zbyt ciężkie dla organizmu psa resztki ze stołu czy ludzkie słodycze. Pies nie zawsze jest w stanie sam stwierdzić, co jest dla niego dobre, a co nie.

Nadprogramowe kilogramy obciążają kręgosłup i stawy. Beagle, które cechuje krępa budowa ciała o wydłużonym grzbiecie i krótkich nogach, są wyjątkowo podatne na dyskopatię. Często stwierdza się u nich także SRMA (steroid responsive meningitis arteritis) – steroidozależne zapalenie opon mózgowych i tętnic, zwane także z języka angielskiego „Beagle Pain Syndrome” (tłum. „syndrom bólu beagle’a”). To statystycznie często występująca choroba zapalna rdzenia kręgowego u psów, której przyczyna występowania nie jest znana. Wywołuje ona ropne zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz naczyń krwionośnych. Leczenie tego schorzenia trwa wiele miesięcy, polega między innymi na regularnym podawaniu psu antybiotyków.

Często spotykaną u Beagle’ów chorobą jest także ataksja rdzeniowa, zwana także mielopatią zwyrodnieniową lub degeneracyjną. Jest to schorzenie o podłożu neurologicznym, które objawia się zaburzeniami koordynacji ruchowej i paraliżem spastycznym, przy czym nie wydaje się być specjalnie bolesne dla psa. Za przyczynę występowania tego schorzenia od niedawna uważa się nadmierną konsumpcję żwaczy.

Oklapnięte uszy Beagle’ów także są podatne na zapalenia. Wydzieliny stałe oraz ciała obce takie jak chociażby źdźbła trawy czy błoto wywołują bolesne zapalenia. W uszach Beagle’a zagnieżdżać się mogą także insekty i roztocza. Pierwszymi oznakami zapalenia są intensywne potrząsanie głową czy przekrzywianie jej. Niestety także duże okrągłe oczy psów tej rasy zagrożone są infekcjami i chorobami. U Beagle’ów istnieje wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia jaskry, zanikowych zmian rogówki oraz atrofii siatkówki oka.

Beagle to aktywne, inteligentne psy, których średnia długość życia wynosi 12 do 15 lat. Chcąc podarować Beagle’owi długie życie w pełni zdrowia, koniecznie należy zwrócić uwagę na jego odpowiednie odżywianie oraz zapewnić mu dużo ruchu w celu zapobiegnięcia nadwadze. Nie można także zapomnieć o regularnych wizytach kontrolnych u lekarza weterynarii.

Jak zadbać o Beagle’a – seniora?

Starsze zwierzęta wymagają oczywiście szczególnej opieki. Jeśli wzrok i węch Beagle’a z wiekiem pogarsza się, a aktywność fizyczna spada, należy koniecznie udać się po poradę do lekarza weterynarii oraz przebadać psa pod kątem ewentualnych chorób zwyrodnieniowych stawów. Niezbędne dla psa seniora, jak i dla każdego psa, jest żywienie dostosowane specjalnie do jego potrzeb. Należy upewnić się, czy jego pożywienie zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze i nie obciąża niepotrzebnie organizmu, stwarzając tym samym ryzyko wystąpienia nadwagi.

Hodowla

Hodowla Beagle’ów swoje korzenie ma w Wielkiej Brytanii, lecz w międzyczasie celowa hodowla stała się bardzo popularna również w Polsce. Hodowcy Beagle’ów mogą zarejestrować swoją działalność w związkach hodowców na terenie całego kraju.

Nie należy dowierzać osobom, oferującym „rasowe psy bez rodowodu w korzystnej cenie”. Hodowla rasowych zwierząt to bardzo drogie i wymagające hobby. Hodowcy nie tylko karmią swoich podopiecznych i uczą ich życia z ludźmi, lecz także ponoszą ogromną odpowiedzialność za pulę genów danej rasy. Nie chodzi tu jedynie o wygląd zewnętrzy, ale także o zdrowie każdego indywidualnego osobnika w miocie. Związki hodowców kontrolują nie tylko warunki panujące w hodowli, lecz także sposób parowania – pilnują, by zwierzęta parowane były w sposób przemyślany.  Nieodpowiedzialni „hodowcy” parują bowiem często rodzeństwa, bądź zbyt blisko spokrewnione ze sobą osobniki, co podnosi ryzyko wystąpienia chorób genetycznych. Szczenięta pochodzące z takich hodowli nie są bardzo często ani nauczone odpowiedniego zachowania, ani nawet zaszczepione i często już od najmłodszych lat zapadają na choroby.

Odpowiedzialny hodowca natomiast jest w stanie przedstawić dokumentację medyczną szczenięcia oraz obojgu jego rodziców. Troska o szczenięta w hodowli wymaga ogromnego nakładu pracy. Proszę się nie dziwić, że zaufany hodowca wychowuje nie więcej niż dwa mioty szczeniąt w ciągu roku, wobec czego „wybór” piesków jest niewielki. Poza tym psia mama koniecznie musi odpocząć po porodzie! Po upływie od 8 do 10 tygodni po urodzeniu szczenięta są gotowe na przeprowadzkę do nowego domu.

Kupno psa rasowego to duży wydatek, ale psy pochodzące z profesjonalnych hodowli są warte swojej ceny!

Alternatywą są schroniska dla zwierząt, gdzie wiele zwierząt różnych ras i w każdym wieku czeka na nowy dom – wśród nich być może także Beagle! Pracownicy schroniska najprawdopodobniej będą potrafili udzielić informacji na temat charakteru i historii zwierzęcia. Dorosłe psy nie są być może tak urocze jak szczenięta, ale dorosły Beagle z pewnością będzie potrafił odwdzięczyć Ci się za podarowaną mu miłość i nowy dom. Z radością dołączy do swojej nowej rodziny i wzbogaci w niej atmosferę swoim przyjacielskim i ciekawskim charakterem.

Życzymy Ci i Twojemu Beagle’owi życia pełnego niezapomnianych przygód!

Grupa FCI

6. Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne

Wygląd

Rozmiar
średni
Włosy
krótkowłosy
Kolor
kremowy biały płowy gold / yellow
Wzór
bicolor tricolor saddle / blanket

Charakterystyka

łatwy do ułożenia 3 of 5
nadaje się do życia w mieszkaniu 3 of 5
może zostać sam w domu na cały dzień 3 of 5
nadaje się na pierwszego psa 3 of 5
tendencja do przybierania na wadze 3 of 5
ogólny stan zdrowia 3 of 5
inteligencja 3 of 5
przyjazny dla dzieci 3 of 5
tendencja do gryzienia 3 of 5
tendencja do szczekania 3 of 5
tendencja do uciekania 3 of 5
wypadanie sierści 3 of 5
nadaje się na psa obronnego 3 of 5
chętny do zabawy 3 of 5
przyjazny wobec kotów 3 of 5
poziom energii 3 of 5
potrzeba ruchu 3 of 5
Powiązane artykuły
Polecane produkty

Najczęściej czytane

Kastracja psa

Kastracja psa jest ważnym i trudnym tematem dla właściciela. Czym różni się kastracja od sterylizacji? Jakie są wady i zalety tych zabiegów?