Mops

pug

„Multum in parvo” – to popularne łacińskie powiedzenie opisuje psy tej rasy w punkt. W maleńkim ciałku mopsa znajduje się bowiem zupełnie niemały charakterek. Za sprawą niesłychanie czarującego, zabawnego usposobienia, połączonego z inteligencją i przywiązaniem, mops dla swojego opiekuna staje się niezastąpioną pociechą w smutku oraz oddanym towarzyszem, który nie odstąpi człowieka na krok.

Charakter

Można spotkać się z opinią, że mopsy to tacy klauni świata psów. Nie chodzi tu o ich zabawnie wyglądające mordki z głębokimi zmarszczkami i dużymi czarnymi oczami, ale przede wszystkim o ich zabawowe usposobienie i zabawne zachowania. Codziennie mopsiki wymyślają przeróżne głupotki i rozbawiają nimi swoich opiekunów. Mops to niewiarygodnie wręcz zabawowe stworzenie, mimo krótkich nóżek kochające być w ruchu. Jednak jednocześnie jest to pies, który chętnie rozkoszuje się spokojem i słodkim lenistwem. Mopsy z reguły dużo śpią i chrapią w najlepsze, tuląc się do piersi swojego opiekuna. Taki typowy kanapowiec to jednak z niego żaden! W jednej chwili mops może wydawać się spokojny, nawet letargiczny, a w następnej staje się żywotny i temperamentny, kiedy tylko coś przykuje jego uwagę. Macha wówczas energicznie ogonem i skacze po mieszkaniu, powarkując, ciesząc się ze zbliżającej się przygody. W stosunku do ludzi i innych zwierząt mopsy zawsze są przyjazne i otwarte. Te małe psy o wielkich sercach kochają swoich opiekunów ponad wszystko i towarzyszą im najchętniej na każdym kroku. Wierność jest bez wątpienia ich mocną stroną, jednak jeśli coś im się nie podoba, na przykład opiekun poświęca im za mało uwagi, mogą stać się uparte i złośliwe. To znaczy najwyżej zaczną ignorować opiekuna z wielkim fochem, szczekanie czy agresywne obnażanie kłów jest psom tej rasy zupełnie obce. Może się wobec tego zdarzyć, że nie rozpoznają agresji skierowanej w ich stronę i nie docenią niebezpieczeństwa, które im grozi, dlatego mopsów należy pilnować przy spotkaniach z innymi zwierzętami. Przestraszony czy onieśmielony odważny mopsik bywa naprawdę rzadko – może wie, że według FCI zalicza się do sekcji małych molosowatych i jest spokrewniony z olbrzymimi dogami? 😊

mopsiki

Wygląd

Już na pierwszy rzut oka można dostrzec, że w tym małym psie tkwi spora masa i siła. Mops to ekstremalnie kompaktowy pies, jego ubita sylwetka ukazuje przede wszystkim zwartą i silną muskulaturę. Cała budowa korpusu i proste plecy mopsa przypomina kwadrat, sylwetka nie powinna sprawiać wrażenia ani zapadniętej ani wyciągniętej do góry. Taka zwarta budowa ciała nie powinna być jednak pomylona z nadmiernymi kilogramami! Według standardu FCI idealna masa ciała mopsa wynosi pomiędzy 6,3 a 8,1 kg. FCI nie podaje wprawdzie wysokości w kłębie, jednak przyjęto, że nie powinna ona przekraczać u tej rasy 35 cm.

Głowa mopsa w porównaniu do jego niewielkiego generalnie korpusu jest dość duża. Charakterystyczna jest u mopsów krótka, zakończona tępo, kwadratowa kufa oraz płaska, czarna trufla nosowa z dość dużymi i szeroko otwartymi nozdrzami. Zbyt silnie pomarszczony stop u mopsa uważany jest za błąd w hodowli, a w niektórych krajach traktowany nawet jak znęcanie się nad tymi zwierzętami i podlega karom. Zmarszczki nie powinny nachodzić ani na nos, ani na oczy. Duże, okrągłe oczy mopsa o ciemnych tęczówkach nie powinny być w najmniejszym nawet stopniu wytrzeszczone.

Niewielkie uszy mopsa powinny opadać do przodu, a ich koniuszki przylegać do okrągłej głowy. Uszy występują w dwóch kształtach: w kształcie pączka róży – wyżej cenione, oraz w kształcie płatka róży, które odchylone do tyłu ukazują kawałek wnętrza.

Gładkie, krótkie, miękkie futerko mopsa jest jednobarwne i według standardu rasy występować może w czterech wariantach: czarnym, srebrnopłowym, morelowym oraz płowym. Z jedną z tych podstawowych barw kontrastują mocno znakowania na głowie – maska, plamy na czole i polikach oraz uszach mopsa. Powinny być one odseparowane surowymi liniami od barwy podstawowej i tak ciemno czarne, jak to tylko możliwe.

mops szczeniak

Historia

Według FCI mopsy są rasą angielską, jednak historia tej rasy zaczyna się nie na brytyjskich wyspach, a na kontynencie azjatyckim, konkretnie w Chinach. Tam psy podobne do mopsów znane były już przed ponad dwoma tysiącami lat. Stąd też ich klasyfikacja do sekcji molosów pośród psów do towarzystwa.

W Chinach cesarskich posiadanie psa w typie mopsa było nie lada przywilejem. Ówczesne mopsiki uchodziły za „królewskie pieski” i trzymane były w pałacu przez samego cesarza. Mopsiki wiodły w tamtym okresie iście luksusowe życie. Nierzadko posiadały one nawet własnych ochroniarzy! W ręce prostej ludności mopsy dostawały się wyłącznie wtedy, gdy z jakichś względów nie nadawały się do dalszej hodowli. Niemniej nawet wówczas kupcy musieli zapłacić ze osobniki tej rasy pokaźne sumy. Około 1500 roku pieski trafiły drogą handlową do Niderlandów. Stamtąd dostały się do wielu europejskich krajów, gdzie trafiły na salony i podbiły serca bogatych dam. W czasie industrializacji i upadku szlachty mopsy popadały coraz bardziej w zapomnienie.

To brytyjskim hodowcom zawdzięczamy, że mopsy zupełnie nie wymarły. Około 1900 roku psy rasy mops miały w Wielkiej Brytanii swój wielki „comeback” i znów stały się popularne na całym kontynencie, a potem i na świecie.

Hodowla i zdrowie

Za rodowodowego mopsa zainteresowani muszą także dziś zapłacić niemałą kwotę. U profesjonalnych, zrzeszonych hodowców cena za rodowodowego mopsa wynosi od 2500 do nawet 5000 zł. Zwykle są to jednak pieniądze dobrze zainwestowane, ponieważ od profesjonalnego, zatroskanego hodowcy otrzymasz zdrowego pieska o stabilnej osobowości, z  którego towarzystwa będziesz się cieszyć długie lata, bez zmartwień z powodu wysokich rachunków od weterynarza. Weź pod uwagę, że hodowca musi zainwestować w zdrowie szczenięcia, które Ci sprzedaje. Odpowiednia pielęgnacja, dokładna analiza drzewa genealogicznego rodziców przed krzyżowaniem, szczepienia szczenięcia, kontrole weterynaryjne, wysokiej jakości karma – to niektóre z kosztów, jakie musi ponieść hodowca, by zapewnić swoim zwierzętom zdrowe środowisko rozwoju i zdrowy start w życie. Wystrzegaj się więc mopsów w „okazyjnych cenach”. Kupując je, wspierasz działalność pseudohodowców, którzy po prostu krzywdzą zwierzęta. Jeśli nie stać Cię na zakup rodowodowego mopsa, najlepiej odwiedź miejscowe schronisko, być może znajdziesz tam psa rasy mops, któremu podarujesz nowy, kochający dom i szansę na lepszy los.

Pomimo starań hodowców mopsów niestety nie udało się wyeliminować zupełnie schorzeń, które są dla mopsów typowe. Wiele z nich powiązanych jest z błędami hodowlanymi popełnianymi w przeszłości, na przykład dążeniem do wyeksponowania mopsikowych zmarszczek i uzyskania jeszcze bardziej płaskiego nosa. Konsekwencją tych niegdysiejszych prób uzyskania ideału mopsowego piękna jest występowanie dziś u wielu przedstawicieli tej rasy problemów z oddychaniem. Charakterystyczne dla mopsów charczenie związane jest z wykształceniem się u nich zbyt długiego podniebienia miękkiego. Także oczy, które jeszcze nie tak dawano temu bywały często wytrzeszczone, są do dziś podatne na zapalenia i owrzodzenia rogówki.

mops rasa psa

Żywienie mopsa

Zdrowie mopsików nie leży jednak wyłącznie po stronie hodowcy. Także Ty, jako opiekun mopsa, ponosisz odpowiedzialność za jego odpowiednią pielęgnację, prawidłowe utrzymanie oraz zdrowe pożywienie. Dzięki temu można zapobiec wielu chorobom lub odpowiednio wcześnie wykryć pewnie tendencje.

Odpowiednio dostosowane do potrzeb pożywienie dla mopsa odgrywa w kwestiach zdrowotnych naprawdę ważną rolę. Wysoka zawartość mięsa w pokarmie, ograniczona ilość warzyw, odrobina zbóż i zero cukru – w ten sposób zadbasz o to, by organizm Twojego mopsika był zaopatrzony we wszystkie niezbędne substancje odżywcze i witaminy. Pełnowartościowe pokarmy serwowane w odpowiednich ilościach zadbają również o to, by piesek nie nabierał nadprogramowych kilogramów, co w przypadku mopsów zdarza się przy nieprawidłowym karmieniu bardzo często.

Dzienną rację pokarmu mopsa podziel najlepiej na trzy porcje i podawaj mu je w miarę możliwości o tych samych porach każdego dnia. Pies szybko przyzwyczai się do stałych pór karmienia i według nich ukształtuje się jego odczuwanie głodu. By zapobiec wystąpieniu problemów żołądkowych, pożywienie powinno być podawane w temperaturze pokojowej. Po posiłku mopsik powinien zażyć nieco odpoczynku i dać sobie czas na strawienie pokarmu zanim zacznie ponownie harcowanie.

Sprawdź ofertę specjalnych karm dla mopsa w internetowym sklepie zoologicznym zooplus!

karma dla psow rasowych

Pielęgnacja i warunki utrzymania

By zapobiegać schorzeniom, mopsa trzeba także odpowiednio pielęgnować. Ponieważ mopsy z natury silnie linieją, powinny być często czesane. Ważne są regularne kontrole oczu i uszu oraz ich czyszczenie specjalnie do tego przeznaczonymi środkami. Fałdki na pyszczku powinny być zawsze czyste i suche.

Odpowiednie utrzymanie mopsa nie stawia poza tym wysokich wymagań. Ten mały piesek nie potrzebuje szerokich przestrzeni ani specjalnie dużo wybiegu. Śpi chętnie i długo, nie posiada instynktów łowczych i daje się bezproblemowo swojemu ukochanemu człowiekowi wychować. Jednak o wspólnej zabawie z mopsem nie należy zapominać! Trzeba go zachęcać i prowokować do ruchu. Tylko w ten sposób zapobiegniesz popadnięciu mopsa w letarg, a także jego potencjalnym problemom z nadwagą. Odpowiednio zmotywowany mops okazuje się być bardzo żywotnym i zabawowym zwierzakiem, który po harcach z rozkoszą utnie sobie energetyczną drzemkę na kolanach opiekuna.

Najczęściej polecane

Buldog francuski

Sympatyczny pies małej rasy, który za sprawą swojego uroku i przyjaznego usposobienia przekona do siebie chyba każdego.

Golden Retriever

Średniej wielkości Golden Retriever jest najlepszym przyjacielem dziecka i idealnym pupilem dla rodziny. Czytaj o rasie!

Maltańczyk

Maltańczyk to mały pies charakteryzujący się ogromem pozytywnej energii! Dla kogo się nadaje i czego potrzebuje? Dowiedz się!