Chin japoński: Chin to skrót od chiichi inu i oznacza w tłumaczeniu „mały pies”. Ten elegancki Japończyk, o obfitej sierści i typowym orientalnym wyrazie, mieścił się do rękawów kimon japońskich dam i dziś znajduje wystarczająco dużo miejsca nawet w bardzo małym mieszkaniu w mieście. Jego spokojna, łagodna i czuła natura sprawia, że jest idealnym towarzyszem dla rodzin, osób starszych i początkujących miłośników psów.
© Dogs / stock.adobe.com
„Sprytny i dumny jak małpa, niezawodny jak pies, a przy tym łagodny i cichy jak kot” – tak Japończycy opisują swojego china, który od tysięcy lat cieszy się wielkim szacunkiem w swojej ojczyźnie. Chin japoński jest niezwykle miłym psem, który doskonale przystosowuje się do codziennych warunków i dlatego idealnie nadaje się na psa miejskiego. Z natury jest niezwykle spokojny, od razu nawiązuje kontakt z ludźmi i innymi zwierzętami. Agresja czy nerwowość są zupełnie obce temu otwartemu psu z Dalekiego Wschodu. Mimo że czujny chin niezawodnie informuje swojego pana lub panią o każdym przybyłym gościu, jego raczej łagodny głos nigdy nie jest zbyt głośny ani natrętny.
Ten rodowodowy pies nie jest bynajmniej szczekliwy. Chin ma wrodzony spokój wewnętrzny, dlatego – w przeciwieństwie do wielu innych ras psów – nie potrzebuje ani dużo ruchu, ani dużo przestrzeni, aby być zadowolonym i zrównoważonym. Ten pies miniaturowy wymaga jednak jednej rzeczy: Uwagi! Długotrwałe przebywanie w samotności nie służy temu towarzyskiemu czworonogowi z Japonii, który lubi być w centrum uwagi. Potrzebuje bliskości swojej „paczki” i nalega na długie sesje przytulania. Dzięki swojej wrażliwej naturze jest bardzo czuły na nastroje swoich ludzi. Dzięki figlarnej naturze i niewątpliwemu poczuciu humoru z pewnością błyskawicznie rozwieje wszelkie wahania nastrojów swoich opiekunów.
Wesoły chin jest doskonałym psem dla początkujących, nadaje się zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla osób starszych. Jego nieskomplikowana natura i duże zdolności adaptacyjne sprawiają, że chin i człowiek zawsze żyją razem w harmonii. Jest potulny i wyróżnia się wyraźną „chęcią przypodobania się opiekunowi”, co zdecydowanie ułatwia jego wychowanie. Chin niekoniecznie potrzebuje wokół siebie aktywnych ludzi, którzy spędzają z nim kilka godzin dziennie na różnorodnych aktywnościach. Po krótkim spacerze możesz po prostu dać swojemu czworonogowi piłkę, z którą będzie mógł się trochę wyszaleć w domu. Jednak żywiołowy i chętny do zabawy chin nie pogardzi także dłuższymi wycieczkami na łono natury ani intensywniejszymi spacerami po pobliskim parku.
© Dogs / stock.adobe.com
Przyjazna natura china jest natychmiast widoczna w jego sympatycznym i pogodnym wyrazie pyszczka. Pomimo żywiołowego usposobienia i raczej zwartej, kwadratowej budowy, ten rasowy pies, który już w VIII wieku był popularny wśród japońskiej arystokracji, wydaje się być bardzo elegancki i posiadający grację. Uderzające są jego duże, wyłupiaste oczy, krótka, szeroka kufa i równomierne rysy o orientalnym wyrazie. Na swoich delikatnych nóżkach i nieco wydłużonych łapach porusza się stylowo i zręcznie. Przy wzroście około 25 cm w kłębie i wadze około 3 kg należy do małych ras psów.
Inną charakterystyczną cechą małego Japończyka jest puszysta, długa i jedwabista sierść. Ogon, który pies nosi zwinięty w bok nad grzbietem, przypomina pióropusz. Jego jedwabista, lśniąca szata jest biała z czarnymi lub czerwonymi oznaczeniami. Chiny japońskie, które mają okrągłą plamkę na czole, są szczególnie cenione w swojej ojczyźnie, ponieważ według legendy Budda pozostawił na czole china odcisk swojego palca, kiedy błogosławił te małe pieski.
Budda nie jest jedynym, który podobno polubił małe chiny; wytworna japońska arystokracja również przyozdabiała się tymi pięknymi karłowatymi pieskami już w średniowieczu. Jednak historia chinów japońskich sięga znacznie dalej. Choć ich dokładne pochodzenie jest sporne, przyjmuje się, że pierwszy przodek rasy był darem koreańskiego władcy dla Japonii i zamieszkał w japońskim domu królewskim już w 732 roku. Ponadto kynolodzy przypuszczają, że chin jest spokrewniony z rasami krótkonosymi pochodzącymi z Chin, które dały początek słynnym pekińczykom.
Chin, nazywany w języku japońskim „psem domowym”, tak bardzo spodobał się we wczesnych japońskich kręgach arystokratycznych, że wkrótce każdy szanowany Japończyk miał u swego boku przedstawiciela tej rasy – im mniejszy był pies, tym większą wartość przedstawiał. Malowidła, produkty z brązu i wazy liczące ponad 1000 lat przedstawiają tego zwartego, szlachetnego psa o krótkim nosie i puszystej sierści. W Europie chiny japońskie stały się znane za sprawą angielskiej królowej Wiktorii, która w 1853 r. otrzymała dwa psy w prezencie od japońskiej rodziny królewskiej. Mówi się również, że niemiecka cesarzowa Augusta otrzymała china jako upominek gwiazdkowy od ówczesnej cesarzowej Japonii w 1880 roku. W XIX wieku ta japońska rasa psów, jako „prezent od gości”, trafiła również do USA, gdzie do 1977 r. nosiła nazwę japońskiego spaniela i była popularna wśród ludzi zamożnych i elit. Jej trzymanie przez długi czas pozostawało zarezerwowane dla elit, dlatego też chin japoński nigdy tak naprawdę nie doczekał się wielkiej popularności poza swoją dalekowschodnią ojczyzną.
W wielu krajach chin japoński – mimo że doskonale sprawdza się jako pies miejski i rodzinny – należy do rzadkich ras. Jeśli więc zastanawiamy się nad jego zakupem, być może będziemy musieli uzbroić się w cierpliwość, zanim będzie mógł z nami zamieszkać. Miłośnicy psów powinni zawsze bardzo ostrożnie wybierać hodowcę – za wszelką cenę należy unikać pochopnych zakupów uroczych szczeniaków z Internetu lub podejrzanych ogłoszeń w gazetach. Jest to szczególnie ważne przy zakupie china, ponieważ niestety ten mały pies rodowodowy jest podatny na różne choroby. Renomowani hodowcy, którzy hodują swoje czworonogi zgodnie z wymogami FCI i poddają się ścisłej kontroli hodowlanej, zwracają szczególną uwagę na doskonały stan zdrowia swoich podopiecznych i dbają o to, aby ich potomstwo było jak najzdrowsze, przeprowadzając kompleksowe kontrole, badania zdrowotne i szczepienia. Ceny zdrowego szczeniaka z renomowanej hodowli zaczynają się obecnie od około 3000 zł.
© Dogs / stock.adobe.com
Pomimo starań wielu hodowców, chiny japońskie są podatne na następujące choroby oczu:
Dla wszystkich chorób obowiązuje następująca zasada: Im wcześniej zostaną rozpoznane, tym większe szanse na wyzdrowienie. Jeśli zauważysz zmiany w oku swojego psa, takie jak nadmierne, spazmatyczne mruganie, wodnista wydzielina z oka, zaczerwienienie spojówek lub zmętnienie soczewki, niezwłocznie zgłoś się do lekarza weterynarii.
Ponadto w hodowli china japońskiego stosunkowo często występują wodogłowie (hydrocefalus) oraz tzw. trudne porody.
Kompleksowe badania genetyczne rodziców oraz zdrowa linia rodowa mogą ograniczyć występowanie wyżej wymienionych chorób, które zazwyczaj mają podłoże genetyczne – niestety nie mogą im całkowicie zapobiec. Zdrowie psa nie zależy przecież wyłącznie od jego materiału genetycznego. Na samopoczucie zwierzęcia mają również wpływ czynniki środowiskowe, takie jak warunki mieszkaniowe, odżywianie i pielęgnacja. Szczególnie ważna jest odpowiednia karma dla psa. Nic dziwnego, że pytanie o to, który pokarm jest właściwy, budzi tyle kontrowersji. Nie daj się zmylić wielu różnym opiniom, ale skup się wyłącznie na tym, czego potrzebuje Twój pupil. To, w jakiej formie pokrywane jest zapotrzebowanie zwierzęcia na składniki odżywcze – czy za pomocą mokrej lub suchej karmy, karmy gotowanej lub surowej (barfowanie) nie ma większego znaczenia.
Odkryj nasz wybór karm dla małych psów i karm dla szczeniąt!
© Dogs / stock.adobe.com
Zapotrzebowanie na składniki odżywcze psa zależy od kilku, bardzo indywidualnych czynników. Należą do nich wiek, wielkość, masa ciała i poziom aktywności fizycznej. Niestety, na pytanie, czego potrzebuje chin japoński, nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi. W razie wątpliwości porozmawiaj z hodowcą lub lekarzem weterynarii. Niemniej, w diecie china nigdy nie powinno zabraknąć mięsa. Mimo że japońscy arystokraci lubili karmić swoje pieski w sposób wegetariański, wiemy, że każdy pies pochodzi od wilka i dlatego z natury jest mięsożercą. Podobnie jak jego dziki krewny, który zjadał nie tylko czyste mięso swojej ofiary, ale także treść żołądka i kości, pies potrzebuje dodatkowych witamin i minerałów pochodzących z warzyw, owoców, ryżu lub makaronu. Jeśli chodzi o skład karmy, zawsze warto rozróżniać karmę dla szczeniąt, psów dorosłych i seniorów, ponieważ młody, żywiołowy zwierzak w okresie wzrostu ma inne zapotrzebowanie energetyczne niż psi senior, który większość część czasu spędza na kanapie – mimo że chiny japońskie mają opinię psów „zachowujących młodość” do późnej starości.
Dowiedz się więcej na temat żywienia szczeniąt, dorosłych czworonogów i psich seniorów z lektury artykułów w magazynie zooplus.
Zasadniczo chin japoński jest uważany za psa nieskomplikowanego, który łatwo przystosowuje się do naszego codziennego życia i – poza regularnym głaskaniem – nie stawia zbyt wielu wymagań. Wyjątkiem w tym kontekście jest jednak pielęgnacja. Jego jedwabista, delikatna sierść wymaga regularnego i intensywnego szczotkowania. Zwłaszcza wiosną i jesienią, kiedy sierść ulega zmianie, jest to szczególnie ważne. Jeśli jednak odpowiednio wcześnie przyzwyczaimy do tego naszego pupila, wkrótce ten rytuał pielęgnacyjny przestanie nam przeszkadzać. Nasz pies będzie zadowolony z poświęconej mu uwagi, a my będziemy mogli cieszyć się z mniejszej ilości włosów na dywanach i fotelach.
Niewiele jest psów, które świetnie radzą sobie na tak małej przestrzeni, jak chin japoński. Jego spokojne usposobienie, otwartość w stosunku do ludzi i innych zwierząt domowych, a także zdolności adaptacyjne predestynują go do życia w mieście. Jest wiernym i milusińskim partnerem dla osób starszych, wesołym towarzyszem zabaw dla dzieci oraz uważnym i pełnym humoru kompanem dla rodzin. Każdy, kto ma u swego boku china japońskiego, wkrótce nie będzie chciał rozstać się z jego sympatycznym, figlarnym, a jednocześnie cierpliwych charakterem. Chociaż wydaje się, że chiny japońskie doskonale przystosowują się do codziennego życia, należy się dwa razy zastanowić przed zakupem psa tej rasy. W końcu japońskie psy karłowate nie lubią być same i nie opuszczą Cię przez najbliższe 10–15 lat.
Dużo wolnego czasu lub pracodawca przyjazny psom, który pozwala na ich obecność w biurze, to podstawowe warunki posiadania china. Ponadto jeszcze przed wprowadzeniem się nowego współlokatora musisz zastanowić się, gdzie zatrzyma się Twój podopieczny, gdy wyjedziesz na wakacje bez niego. Czy masz możliwość zabrania psa ze sobą na wakacje lub czy masz krewnych lub bliskich przyjaciół, którzy mogą się nim zaopiekować pod Twoją nieobecność? Im lepiej przygotujesz się do życia ze swoim czworonożnym przyjacielem, tym mniej będzie ono skomplikowane i nic nie stanie na przeszkodzie, aby zbudować z nim intensywną więź na całe życie.
Przeczytaj również nasz artykuł dotyczący przeprowadzki szczenięcia do nowego domu.
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
