Dawniej thai ridgeback samowolnie przemierzał Tajlandię lub pomagał ludziom podczas polowań. Dziś można go spotkać także w zachodnich domach. Jest to jednak pierwotna rasa i wymaga zdecydowanego prowadzenia przez doświadczonych opiekunów.
© Kseniya / stock.adobe.com
Thai ridgeback to pełny temperamentu, sprawdzony w polowaniach pies, który najlepiej czuje się w doświadczonych rękach.
Thai ridgeback ma atletyczną budowę ciała. Na jego czole przebiegają lekkie zmarszczki, trójkątne uszy są lekko pochylone do przodu, a oczy mają kształt migdałów.
Thai ridgeback zaliczany jest do psów średniej wielkości. Suki dorastają do wysokości od 51 do 56 centymetrów w kłębie i ważą maksymalnie 25 kilogramów, podczas gdy psy zazwyczaj mierzą od 56 do 61 centymetrów i osiągają wagę do 34 kilogramów.
Gładka, krótka sierść przedstawicieli tej rasy jest czerwona, czarna, niebieska lub fioletowa i fascynuje typowym „ridge” na grzbiecie, któremu pies zawdzięcza swoją nazwę. Włosy rosną na linii środkowej grzbietu wbrew normalnemu kierunkowi wzrostu, tworząc wyraźnie widoczną i wyczuwalną pręgę. Może mieć ona różne kształty, ale powinna być symetryczna.
Może również być powiązany z wadą genetyczną – zatoką skórzastą (dermoid sinus), która niesie za sobą określone konsekwencje zdrowotne. Więcej na ten temat przeczytasz w sekcji Zdrowie.
Charakter tajskiego ridgebacka można opisać jako pierwotny, odważny, żywiołowy i czujny. Pierwotny oznacza, że ma on mniejsze doświadczenie we współżyciu z ludźmi niż inne rasy psów.
Jako urodzony myśliwy, pies ten jest pełen temperamentu i potrzebuje dużo ruchu. Jest przyzwyczajony do samodzielnego działania i rzadko nawiązuje silną więź z pojedynczymi osobami. Jednak w swoim ludzkim stadzie, w swojej rodzinie, jest całkiem przyjaznym, wręcz kochającym psem. W domu pokazuje swoją spokojną stronę, natomiast na zewnątrz potrafi się naprawdę rozszaleć.
Mądry i pojętny tajski ridgeback byłby dobrym kandydatem na pojętnego ucznia – gdyby nie jego silnie rozwinięty instynkt łowiecki.
Ten samodzielnie myślący zwierzak w większości przypadków wybierze polowanie i zrezygnuje z „dobrych manier”, gdy wypatrzy zwierzynę. Dlatego potrzebuje silnego przywództwa doświadczonego znawcy psów – jego wychowanie nie powinno zostać powierzone osobom początkującym.
Ważne: „Silne przywództwo” nie oznacza jednak w żadnym wypadku twardego wychowania. Takie działanie jest raczej kontrproduktywne w przypadku tych wrażliwych psów. Z drugiej strony, pozytywna motywacja prowadzi u tej bystrej rasy do szybkiego postępu w nauce.
Ponieważ pies ten może mieć problemy ze zrozumieniem „psiego języka”, warto odwiedzić z nim przedszkole, a następnie szkołę dla psów. Różnorodne spotkania od najmłodszych lat wzmacniają umiejętności społeczne czworonoga i prowadzą do spokojnych spotkań z innymi psami w późniejszym życiu.
Dowiedz się więcej na temat zachowań łowieckich psów z lektury magazynu zooplus.
© otsphoto / stock.adobe.com
Jego „pierwotny” charakter sprawia, że ridgeback należy do wyjątkowych ras psów, których warunki utrzymania wiążą się z pewnymi szczególnymi wymaganiami.
W związku z tym nie można go bez zastrzeżeń polecać jako psa rodzinnego. Potrzebuje doświadczonych opiekunów, którzy będą go konsekwentnie szkolić i zapewnią mu wystarczającą dawkę ruchu.
Potrafi dogadać się z dziećmi, ale dziecko i pies powinny przebywać razem wyłącznie pod nadzorem osoby dorosłej. Szczególnie małe dzieci z czasami nieprzewidywalnymi ruchami i robiące dużo hałasu mogą rozdrażnić tego czworonoga. W tym przypadku sensowne jest zapewnienie psu możliwości wycofania się w odpowiednim czasie, jeśli czuje się przytłoczony.
Szukasz psa, który idealnie sprawdzi się jako uzupełnienie Twojej rodziny? Poznaj najpopularniejsze psy rodzinne!
Temu uwielbiającemu przyrodę psu życie w mieście nie przyniesie radości. Wynika to nie tylko z faktu, że jako pies pierwotnego typu będzie patrzył z większą nieśmiałością na miejski zgiełk. Na pewno można by go do tego przyzwyczaić, ale to, czy będzie się tam czuł dobrze lub nie, to już inna kwestia. Optymalne w jego przypadku jest mieszkanie lub dom z ogrodzoną działką, na której może sobie szaleć do woli.
Ale uwaga! Ten wysportowany zwierzak jest doskonałym skoczkiem i dlatego potrzebuje bardzo wysokiego ogrodzenia, aby nie uciekł, by zaspokoić swoją pasję do polowań. Potrafi sforsować przeszkody o wysokości nawet dwóch metrów.
W swojej ojczystej Tajlandii rasa ta była wykorzystywana nie tylko do polowań, ale także do stróżowania. Wobec obcych jej przedstawiciele zachowują ostrożność i powściągliwość, ale nie są agresywni.
Thai ridgeback jest zaliczany do ras uznawanych za niebezpieczne, dlatego jego utrzymanie jest zabronione na niektórych obszarach. W Polsce jednak nie znajduje się na liście psów uznanych za agresywne.
Przed adopcją koniecznie sprawdź, czy w Twoim regionie został wpisany na taką listę. Na przykład, w kantonie Genewa w Szwajcarii posiadanie tych czworonogów jest niedozwolone.
Krótka sierść z charakterystycznym grzbietem jest bardzo łatwa w pielęgnacji: Cotygodniowe masowanie rękawicą pielęgnacyjną lub miękką szczotką zwykle wystarczy, aby pozbyć się nadmiaru sierści.
Wysuszony brud można równie łatwo wyszczotkować. Dlatego kąpiel jest w zasadzie niepotrzebna. Na wypadek, gdyby jednak była konieczna, ważne jest, aby przyzwyczaić czworonoga do kąpieli łagodnym szamponem dla psów już w wieku szczenięcym, a następnie powtarzać ten rytuał pielęgnacyjny co kilka miesięcy.
Warto wiedzieć: Jeśli posiadasz kilka thai ridgebacków, możesz zaobserwować, że psy tej rasy czyszczą się nawzajem, podobnie jak koty.
Sprawdzaj pazury swojego pupila co kilka tygodni, aby w razie potrzeby skrócić je specjalnymi nożyczkami. Od czasu do czasu należy również przyjrzeć się uszom i, jeśli to konieczne, użyć środka do czyszczenia uszu dla psów.
Szeroki wybór akcesoriów do pielęgnacji psów znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Tajski ridgeback kocha ruch i z całą pewnością nie jest odpowiednim zwierzęciem dla kanapowców. Niestety, bardzo rzadko zdarza się, aby mógł biegać swobodnie bez smyczy – jego instynkt łowiecki jest zbyt silny.
Warto wiedzieć: Niektórzy przedstawiciele rasy wykazują zadziwiające umiejętności, jeśli chodzi o uwalnianie się z szelek. Upewnij się więc, że kupujesz bezpieczne i dobrze dopasowane akcesoria.
Thai ridgeback jest entuzjastycznym sportowcem, który nadaje się do wielu aktywności: Wypróbuj razem z nim, co sprawi Wam największą przyjemność: Dog dancing, agility lub dog frisbee mogą być świetną zabawą dla tego utalentowanego skoczka. Dobrym zajęciem jest również mantrailing.
Nie zniechęcaj się trudnymi początkami, ten czworonożny przyjaciel często potrzebuje trochę czasu, aby skupić się na zadaniu. Najważniejsze jest, aby tajski ridgeback dobrze się bawił. Wtedy z chęcią będzie uczestniczył w psim sporcie.
Oprócz psich sportów podstawą zapewniającą ridgebackowi odpowiednią dawkę aktywności są oczywiście długie spacery lub wspólne bieganie – pod warunkiem że pies jest już dorosły i został odpowiednio przygotowany do takiego wysiłku.
Ogólnie rzecz biorąc, tajski ridgeback uchodzi za wytrzymałą rasę i poza nielicznymi wyjątkami jest mało podatny na choroby dziedziczne:
DS jest anomalią w postaci torbieli, którą mogą wyczuć doświadczeni hodowcy i którą można – i należy – usunąć chirurgicznie w młodym wieku. W przypadku pomyślnej operacji pies może wieść dalsze życie bez jakichkolwiek dolegliwości.
Jeśli jednak nie zostanie wykryta, może dojść do stanu zapalnego zagrażającego życiu. Zwierzęta dotknięte chorobą muszą zostać wycofane z hodowli ze względu na jej dziedziczność, ale po operacji można je bez problemu sprzedać jako zwierzęta amatorskie.
Przy dobrych warunkach utrzymania i regularnych badaniach zdrowotnych, przewidywana długość życia tajskiego ridgebacka wynosi od 12 do 13 lat.
Jak wskazuje nazwa rasy, korzenie tajskiego ridgebacka sięgają Tajlandii, a dokładniej jej wschodniej części. Przodkowie rasy to psy paria, czyli psy, które od wieków żyją samodzielnie obok ludzi.
W Tajlandii przodkowie tajskiego ridgebacka byli tradycyjnie wykorzystywani jako psy myśliwskie i stróżujące. Stopniowo rasa, o której mowa już w pismach sprzed ponad 350 lat, zaczynając od prowincji Chanthaburi i Rayong, rozpowszechniała się dalej i dotarła w końcu do Bangkoku, skąd wywodzi się profesjonalna hodowla ridgebacka.
Oprócz rhodesian ridgebacka, tajski ridgeback jest jedyną rasą posiadającą charakterystyczny grzebień, uznaną przez FCI. Ponadto istnieje jeszcze trzecia rasa z tą samą cechą – phu quoc ridgeback, która nie została jednak oficjalnie uznana za odrębną.
Rhodesian ridgebacki są nieco większe od ridgebacków z Tajlandii i zazwyczaj mają opadające uszy. Do dziś nie udało się jednoznacznie potwierdzić, czy poza charakterystyczną pręgą na grzbiecie, istnieje bezpośredni związek między tymi dwiema rasami.
Rasa ta zdecydowanie nie jest szeroko rozpowszechniona. Nawet w swojej ojczyźnie, Tajlandii, żyje zaledwie około 2 500 jej przedstawicieli. Niemniej, w Europie czworonogi te mają grono wiernych miłośników. Przy odrobinie poszukiwań, cierpliwości i gotowości do podróży można więc kupić szczeniaka thai ridgebacka u hodowcy.
Jeśli szczenię pochodzi od hodowcy z zagranicy, pamiętaj, że mogą obowiązywać szczególne warunki adopcji. Kupuj wyłącznie od hodowców, którzy prowadzą hodowlę pod patronatem FCI, a ich podopieczni posiadają rodowody.
Nawet jeśli czeka Cię dłuższa podróż, najlepiej odwiedzić hodowcę thai ridgebacka osobiście, aby poznać rodziców szczeniąt i warunki, w jakich przebywają psy, a także porozmawiać o problematyce DS. To również świetna okazja, by dowiedzieć się więcej o rasie i jej wymaganiach oraz zadać hodowcy nurtujące Cię pytania.
Schroniska i organizacje zajmujące się ochroną zwierząt to dobre miejsce dla osób, które chcą adoptować dorosłego psa. Ze względu na rzadkość rasy, łatwiej jednak będzie znaleźć mieszańce lub rhodesian ridgebacki.
Ponieważ thai ridgeback to pies dla doświadczonych opiekunów, warto dokładnie poznać jego historię, aby sprawdzić, czy pasuje do Ciebie i Twojego dotychczasowego doświadczenia.
Przeczytaj także: Adopcja psa: Od hodowcy czy ze schroniska?
© lobodaphoto / stock.adobe.com
Thai ridgeback to niezależny czworonóg, który do dziś zachował swoje pierwotne zachowania. Dotyczy to również jego instynktu łowieckiego – dlatego powinien trafić w ręce doświadczonych opiekunów. Thai będzie odpowiedni dla osób, które wiedzą, jak właściwie z nim postępować, i mają świadomość, że charakterystyczna pręga na grzbiecie może wiązać się z problemami zdrowotnymi.
| Cechy szczególne: | Jako rasa typu pierwotnego i dawny pies myśliwski, średniej wielkości thai ridgeback to wyjątkowy czworonóg dla doświadczonych opiekunów. |
| Charakter: | żywiołowy, niezależny, odważny, silny instynkt łowiecki |
| Wysokość w kłębie: | psy: 56–61 cm suczki: 51–56 cm |
| Waga: | psy: do 34 kg suczki: do 25 kg |
| Sierść: | krótka i gładka sierść z „pręgą” na linii środkowej grzbietu |
| Umaszczenie: | czerwony, czarny, niebieski, jasnopłowy |
| Pielęgnacja sierści: | cotygodniowe szczotkowanie rękawicą do pielęgnacji sierści lub miękką szczotką |
| Potrzeba ruchu: | wysoki poziom energii, potrzebuje dużo ruchu |
| Pies dla początkujących: | tylko dla doświadczonych, aktywnych opiekunów |
| Szczekanie: | znikome |
| Długość życia: | ok. 12–13 lat |
| Typowe choroby: | zasadniczo odporna rasa, skłonności do dysplazji stawów biodrowych i dermoid sinus |
| Grupa FCI: | 5 |
| Pochodzenie: | Tajlandia |
Zwierzęta towarzyszą jej odkąd pamięta – nie posiada prawie żadnego zdjęcia z dzieciństwa bez papużki falistej na głowie lub kota na kolanach. Od ponad dziesięciu lat pisze jako redaktorka na różne tematy, od ubezpieczeń zdrowotnych po posiadanie kota. Towarzyszy jej kotka Mimi, która jest najlepszym źródłem inspiracji dla wielu tekstów i zawsze wie, kiedy jest odpowiedni czas na przerwę w pisaniu.
