Skye terier – mały pies z dużą osobowością pochodzący ze szkockiej wyspy Skye. Dowiedz się więcej na temat tej rasy z lektury poniższego artykułu.
© Татьяна Севостьянова / stock.adobe.com
Skye teriery wyglądają uroczo, ale za ich puchatymi uszami wiele się kryje.
Skye terier wyróżnia się wyjątkowo długą sylwetką. Wzorzec rasy przewiduje długość 103 centymetrów przy wysokości w kłębie od 25 do 30 centymetrów. Podawanie długości psa to rzadkość nawet w hodowli psów. Jednak wydłużona sylwetka jest charakterystyczną cechą przedstawicieli tej rasy.
Uszy skye’a są puszyste i przeważnie stojące, jednak zdarzają się również uszy wiszące. Wydają się dość duże z powodu porastającej je długiej sierści.
U klasycznie strzyżonego skye teriera sierść często wpada do oczu. Jeśli akurat nie wybierasz się na wystawę psów, możesz ją spokojnie spiąć lub przyciąć. Dotyczy to także innych partii ciała. Długa szata sięga bowiem aż do ziemi i zakrywa krótkie łapy.
U psów tych dopuszcza się umaszczenie czarne, szare, płowe i kremowe z czarnymi znaczeniami na uszach i kufie. Nos jest zawsze czarny.
Zróżnicowany, o surowym uroku – charakter skye teriera odzwierciedla krajobraz jego ojczystej szkockiej wyspy Skye.
Choć pies ten wygląda niezwykle uroczo, potrafi pokazać swój charakter drzemiący pod pluszową sierścią. Jako dawny łowca lisów ma silny instynkt myśliwski i wyróżnia się dużą niezależnością. Polowanie na lisy i osaczanie ich wymaga sporej odwagi – zwłaszcza gdy jest się tak niskim jak skye terier.
Temu czworonogowi z pewnością nie brakuje odwagi. Jego ogromna pewność siebie może jednak na co dzień stanowić wyzwanie. Tym bardziej że nie przepada za obcymi psami na swoim terytorium.
A „terytorium” często oznacza dla skye teriera każde miejsce, w którym akurat się znajduje. Z zapałem pilnuje swojego rewiru, ale nie ma skłonności do nadmiernego szczekania. Wobec nieznanych sobie osób ludzi pozostaje zdystansowany. Za to bardzo mocno przywiązuje się do swoich opiekunów.
Czy wiesz, że…? Żyjący w XIX wieku przedstawiciel rasy o imieniu Greyfriars Bobby zasłynął z niewiarygodnej wierności. Po śmierci swojego pana podobno przez 14 lat pilnował jego grobu.
© kyrien / stock.adobe.com
Każdy, kto decyduje się na psa tej rasy, powinien powierzyć jego wychowanie specjalistom lub wiedzieć już co nieco o szkoleniu psów. Szkolenie psa o tak silnej osobowości wymaga konsekwencji i zrozumienia.
Opiekunowie skye teriera powinni szanować i doceniać jego niezależność. Dzięki konsekwentnemu prowadzeniu i dużej cierpliwości można osiągnąć dobre efekty w jego wychowaniu. Skye terier nauczy się podstawowych komend, ale raczej nie zdobędzie mistrzostwa w treningu obedience. Bezwzględne posłuszeństwo dla samego posłuszeństwa nie leży bowiem w naturze tego niezależnego psa.
Szczególnie ważna jest kompleksowa socjalizacja szczeniaka z innymi psami. Dzięki temu nie będzie wszczynać niepotrzebnych alarmów za każdym razem, gdy na spacerze za rogiem pojawi się inny pies.
Ze względu na instynkt łowiecki obecny u niektórych osobników rasy skye terier, wskazane jest odbycie specjalnego szkolenia antyłowieckiego. Najlepiej w tym celu zwrócić się do szkoły dla psów, która ma doświadczenie z terierami.
Wiemy już, że skye terier nie jest psem dla początkujących. Jakie jeszcze wymagania powinien spełniać jego przyszły opiekun oprócz posiadania doświadczenia w wychowywaniu psów?
Skye ma krótki, ale gęsty i wełnisty podszerstek. Pokrywająca podszerstek szata jest długa, gładka i szorstka, co oznacza, że konieczne jest poświęcenie czasu na jej codzienną pielęgnację – sporo brudu dostaje się i przykleja do długich włosów.
Sierść skye’a wymaga regularnego szczotkowania, najlepiej co drugi dzień, albo przynajmniej raz w tygodniu. Jeśli nie chodzisz z psem wyłącznie po wybetonowanych ulicach – co byłoby bardzo nudne – regularnie usuwaj liście, małe gałązki lub zanieczyszczenia z jego sierści. Zaschnięty brud można z łatwością usunąć szczotką.
Skye teriera należy kąpać tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Do tego celu warto wybrać łagodny szampon dla psów. Hodowca lub psi groomer może udzielić Ci wskazówek dotyczących praktycznych fryzur na co dzień dla Twojego czworonożnego przyjaciela.
Dowiedz się więcej na temat pielęgnacji sierści psów.
Ten futrzak dobrze odnajduje się w mieszkaniu i w miejskim otoczeniu. Uważany jest za typowego psa jednego właściciela, ponieważ najbardziej przywiązuje się do jednej osoby. Dlatego w rodzinie powinien mieć stałego opiekuna i nie powinien zbyt często zostawać sam.
Małe dzieci nigdy nie powinny zostawać sam na sam z psem bez opieki. Ze względu na długą sierść i pluszowy wygląd tej rasy niektóre dzieci mają ochotę bawić się jej futrem. Warto szczególnie zadbać o to, aby maluchy obchodziły się z czworonogiem delikatnie. Wtedy nic nie stoi na przeszkodzie, by nawiązała się między nimi bliska przyjaźń.
Koty dobrze dogadują się ze skye terierem, pod warunkiem, że zwierzęta zostaną przyzwyczajone do siebie już w młodym wieku. Dzięki temu pies zaakceptuje fakt, że mruczek nie jest zdobyczą, lecz należy do jego stada.
Ze względu na krótkie nogi skye terier nie jest psem predysponowanym do zajęć sportowych. Opadająca do ziemi sierść sprawia, że spacery przez krzewy w parku czy ogrodzie stają się wymagające.
Nie przeszkadza mu to jednak w dłuższych eskapadach ze swoim opiekunem. Przy odpowiednim treningu mogą to być nawet wielogodzinne wyprawy. Sprawny i dobrze przygotowany skye terier potrafi na przykład pokonać w tydzień liczący 95 kilometrów szlak West Highland Way w Szkocji. Szerokie leśne drogi sprawdzą się jednak lepiej niż ścieżki prowadzące przez bezdroża.
Niektórzy przedstawiciele rasy lubią zabawy w tropienie oraz naukę drobnych sztuczek. Nie narzucaj jednak zbyt szybkiego tempa i nie oczekuj wyjątkowych wyników – skye teriery mają własne tempo i cenią zabawę samą w sobie, nie osiągnięcia.
Wiele osób, widząc budowę skye’a, myśli automatycznie o „paraliżu jamnika”, który wynika z podobnej karłowatości nóg. Prawdą jest, że problemy z dyskopatią występują również u skye teriera, ale z mniejszą częstotliwością niż u jamnika.
Niemniej około dziesięć procent wszystkich psów tej rasy ma problemy z kręgosłupem. Dlatego w przypadku szczeniąt i młodych psów należy szczególnie uwzględniać ich specyficzną budowę ciała.
Oznacza to, że należy bezwzględnie unikać chodzenia po schodach czy skakanie, w grę wchodzą tylko spacery. Szczenięta mogą ponadto mieć skłonność do kulawizny, która jednak często ustępują wraz z wiekiem („puppy limp”).
W chłodne i wilgotne dni, ze względu na swoją „bliskość do podłoża”, pies ten ma większą skłonność do infekcji dróg moczowych. Niektóre osobniki mają genetyczne predyspozycje do przewlekłego zapalenia wątroby oraz chorób nerek i oczu.
Renomowany hodowca udzieli Ci kompleksowych informacji na temat odpowiedniej opieki zdrowotnej nad skye terierem. W dobrym zdrowiu pies tej rasy może osiągnąć średni wiek około 15 lat.
© Kate / stock.adobe.com
Poniżej znajdziesz informacje na temat hodowli skye terierów w przeszłości i obecnie.
Jak sama nazwa wskazuje, skye terier pochodzi ze szkockiej wyspy Skye w archipelagu Hebrydów. Już przed wiekami był tam wykorzystywany jako pies myśliwski. Różne typy psów z wyspy określano wówczas mianem „skye terier”, co utrudnia odtworzenie historii tej rasy.
Pewne jest jedno: Szybko stał się ulubieńcem arystokracji. Podobno Maria Stuart trzymała przedstawiciela tej rasy jako psa do towarzystwa. Wiadomo też, że słynna królowa Wiktoria oraz jej synowa Aleksandra, późniejsza królowa Anglii, ceniły te charakterne i urocze czworonogi.
Do XIX wieku skye terier był bardzo modnym psem. Później jednak jego popularność szybko spadła. Obecnie hodowcy tej rasy działają głównie w Wielkiej Brytanii.
Jeśli chcesz mieć zdrowego skye teriera, koniecznie znajdź zrzeszonego profesjonalnego hodowcę. Strony „Klubu teriera” oferują możliwość wyszukiwania szczeniąt.
Możesz również skontaktować się z Klubem Skye Terrier z Wielkiej Brytanii lub Międzynarodowym Stowarzyszeniem Skye Terrier ze Szwajcarii. Obie organizacje postawiły sobie za cel zjednoczenie miłośników tej rasy z całego świata.
Zanim odwiedzisz hodowcę: 12 pytań do hodowcy przy zakupie szczeniaka.
Niezależny i dłuższy niż wyższy – wielu osobom spontanicznie przychodzi na myśl jamnik. Faktycznie, skye teriery i jamniki wykazują podobieństwa, choć jamnik wciąż pozostaje psem myśliwskim, podczas gdy skye już dawno nim nie jest.
Terierem o szczególnym uroku i podobnej budowie ciała jest m.in. dandie dinmont terier – bezpośredni potomek skye teriera. Popularnym pupilem jest również terier szkocki o łagodniejszej nieco naturze.
Jeśli nie chcesz przygarnąć psa konkretnej rasy i koniecznie w wieku szczenięcym, możesz poszukać terierów w potrzebie w organizacjach zajmujących się opieką nad zwierzętami lub w schroniskach. Niewykluczone, że znajdziesz tam niejednego kundelka o uroku prawdziwego skye teriera.
To, że skye terier nie jest psem dla każdego, wcale nie czyni go mniej sympatycznym. Ta rasa po raz kolejny pokazuje, że miłośnicy psów nie powinni oceniać charakteru wyłącznie po „pluszowym” wyglądzie. To bowiem twardy pies o silnym charakterze i własnym zdaniu. Kto jednak zdobędzie jego przyjaźń, może liczyć na wiernego i lojalnego towarzysza u swojego boku.
| Cechy szczególne: | Skye terier to wytrzymała rasa psów o charakterystycznym długim tułowiu i gęstej sierści. |
| Charakter: | niezależny, pewny siebie, czuły, terytorialny |
| Wysokość w kłębie: | ok. 25–30 cm |
| Waga: | ok. 14–17 kg |
| Sierść: | gęsta i podwójna, z miękkim, gęstym podszerstkiem Czarna, jasnoszara lub ciemnoszara, kremowa – z czarnymi znaczeniami na uszach i kufie |
| Pielęgnacja sierści: | wymagająca |
| Aktywności: | umiarkowana potrzeba ruchu, najbardziej lubi spacery |
| Pies dla początkujących: | nie jest najlepszym wyborem dla początkujących, ponieważ wymaga konsekwentnego prowadzenia i socjalizacji |
| Szczekanie: | nie ma skłonności do ujadania |
| Długość życia: | ok. 15 lat |
| Typowe choroby: | wytrzymała rasa |
| Grupa FCI: | 3. Teriery |
| Pochodzenie: | Szkocja |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
