Munchkin

Kot jamnik

Munchin: Kot na krótkich nóżkach

Ta pochodząca z USA oryginalnie wyglądająca rasa kota gdzie indziej występuje naprawdę rzadko. Charakterystyczne krótkie łapki Munchkina odwołać można do kaprysu natury, jakim jest mutacja genetyczna czy też choroba dziedziczna. To właśnie jednak ten domniemany defekt czyni tę rasę w oczach hodowców i miłośników tak wyjątkową.

Wygląd

Chorobą dziedziczną, którą uważa się za sprawcę krótkich nóżek u Munchkina, jest chondrodysplazja. Polega ona na zaburzeniach wzrostu chrząstek nasadowych. Krytycy są zdania, że prowadząc celową hodowlę przekazuje się dalej chorobę dziedziczną, która może dla kota oznaczać fizyczne ograniczenia.

W stosunku do całego ciała nóżki Munchkina są faktycznie wyraźnie krótkie, co jest dla rasy znakiem rozpoznawczym. Poza tym cechuje je krępa i muskularna budowa.

Uszy Munchkinów są z kolei często ponadproporcjonalnie duże, głowa klinowata, a oczy mają kształt migdałów, są osadzone daleko od siebie, nieco pod kątem, tęczówki mogą być dowolnie ubarwione.

Samice Munchkinów ważą zaledwie od 2 do 3 kg, samce natomiast 3 do 4 kg.

Kończyny miedniczne są nieco dłuższe niż piersiowe, a łapy delikatnie wystają na zewnątrz, są zaokrąglone i zwarte. Ogon jest średniej długości i zwęża się ku koniuszkowi.

Munchkiny ze swoimi krótkimi nóżkami są rasą średniej wielkości, ich budowa ciała jest dość muskularna.

Wprawdzie koty tej rasy nie poruszają się tak zgrabnie i z gracją, jak ich krewni innych ras, nadrabiają to jednak pomysłowością i gibkością.

Krótkie lub półdługie pluszowe futerko leży u Munchkina na muskularnym ciele gładko, występuje we wszystkich możliwych odcieniach czerni, bieli, szarości i czerwieni, z różnorodnymi oznaczeniami.

zwirek Tigerino

Charakter

Usposobienie Munchkinów opisuje się często zarówno jako spokojnie, towarzyskie i milusińskie, jak i psotne i zabawowe. Ich potrzeba ruchu i zabawy jest tak samo duża, jak u kotów innych ras. Klasyfikuje się ją między średnią a wysoką. Ze względu na krótkie łapki jednak są one w ruchach nieco bardziej ograniczone niż koty innych ras. Mimo to Munchkiny kochają ruch i zabawę, choć skakać i wspinać się nie mogą tak sprawnie jak inne koty, ze względu naturalnie na długość nóg.

Z reguły Munchkiny dobrze dogadują się z dziećmi, innymi kotami i zwierzętami domowymi w ogóle. Cieszą się niezmiernie z uwagi, jaką poświęca im człowiek, zależy im na pozytywnym zainteresowaniu i pieszczotach ze strony właściciela, chętnie uczestniczą we wszystkich wydarzeniach i aspektach jego dnia codziennego.

Z tego też powodu Munchkin nie powinien pozostawać sam w domu przez zbyt długi czas. Idealny właściciel dla kota tej rasy to osoba starsza, która ma naprawdę dużo czasu, by zajmować się pupilem. Także rodzina z dziećmi lub innymi zwierzętami domowymi będzie odpowiednia, o ile oczywiście dzieci nauczone są odpowiedzialnego i troskliwego podchodzenia do zwierząt.

Munchkin raczej nie nadaje się do hodowania jako kot wychodzący, na zewnątrz nie odnajduje się tak dobrze jak inne koty. Zabezpieczony balkon lub parapet nadaje się za to doskonale do zabaw na powietrzu.

Historia: Jak powstała rasa Munchkin?

Określenie „Munchkin” pochodzi z książki Bauma „Czarnoksiężnik z Krainy Oz” i odnosi się do karzełków z fantastycznej krainy Oz. Zakłada się, że koty tej rasy powstały w wyniku mutacji genu lub choroby zwanej chondrodysplazją. Z powodu tejże właśnie deformacji nóg na Munchkina mówi się także często „kot jamnik”.

Munchkiny odkryto na początku XX wieku. Wojny Światowe uniemożliwiły zaklasyfikowanie hodowli. Z czasem brytyjscy miłośnicy tej rasy zabrali Munchkiny do Europy.

Pielęgnacja Munchkina

Sierść Munchkina, niezależnie od jej długości, powinna być regularnie wyczesywana szczotką, by zapobiec powstawaniu kołtunów. Poza tym pielęgnacja sierści wzmocni Waszą więź, a na ulubionej sofie znajdziesz znacznie mniej luźnej sierści.

W każdym domu, w którym mieszka kot, powinien znaleźć się drapak. Także Munchkin chętnie naostrzy na nim swoje pazury, co przysłuży się ich ogólnej kondycji. Poza tym każdy kot oznacza w ten sposób swoje terytorium. Generalnie nie ma potrzeby, by obcinać Munchkinom pazurki.

Pielęgnacja zębów odbywa się u kotów tej rasy równocześnie z przyjmowaniem pożywienia, dlatego zaleca się podawanie im suchej karmy.

Wizyty kontrolne u weterynarza zaleca się odbywać z Munchkinem dwa razy w roku. Poprzez działania profilaktyczne, zdrowe odżywianie i odpowiednią pielęgnację możesz uniknąć potencjalnych kosztownych i skomplikowanych zabiegów i oszczędzić kotu cierpienia i stresu.

5 new customer dicsount

Zdrowie Munchkina

Według oceny „The International Cat Association“ (TICA) krótkie nóżki Munchkina, wbrew głosom krytyków, nie stanowią ograniczenia dla jego ruchów.

Jednak u kotów tej rasy nierzadko diagnozuje się lordozę. Nazywa się tak skrzywienie kręgosłupa, polegające na wysunięciu dołu pleców ku przodowi. Dotknięte lordozą osobniki często umierają w młodym wieku. Czy schorzenie to ma związek z krótkimi nogami tych kotów, pozostaje niewyjaśnione. Znane również z nieproporcjonalnie krótkich nóg jamniki bowiem nie wykazują szczególnych tendencji do schorzeń kręgosłupa.

Odpowiednie pożywienie dla Munchkina

Podawanie Munchkinowi suchej karmy ma wiele pozytywnych stron, także dla właściciela: Nie pachnie zbyt intensywnie, jest wygodna w porcjowaniu, może długo leżeć w misce, tak więc kot ma do niej dostęp zawsze, nawet kiedy właściciela nie ma w pobliżu. Sucha karma powinna jednak stanowić uzupełnienie czy urozmaicenie dla karmy mokrej. Tylko wówczas dieta Munchkina będzie kompletna. Sucha karma zawiera bowiem zbyt małą ilość płynów, jedynie około 8%. Nie odpowiada więc potrzebom żywieniowym kota, który w środowisku naturalnym przyjmuje płyny wraz z pożywieniem. Podawanie Munchkinowi wyłącznie suchej karmy może skutkować schorzeniami pęcherza lub nerek. Poza tym karma sucha z reguły cechuje się wysoką zawartością energetyczną, przez co może prowadzić do wystąpienia nadwagi.

Przy zakupie karmy mokrej koniecznie zwróć uwagę na jej skład, powinna składać się z mięsa i warzyw. Dobre jakościowo karmy mają w składzie ponadto dokładnie wyszczególnione użyte w procesie wytwarzania produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego. Za wartościowe uchodzą takie wnętrzności, jak wątroby, serca i żołądki. Maksymalnie 2 do 3% składników powinno być pochodzenia roślinnego.

Poza tym w żywieniu kotów zaleca się także dietę typu BARF: Kot jest z natury mięsożercą. Dieta typu BARF odpowiada jego instynktowi, przemianie materii i anatomii. Bazuje bowiem na pierwotnym pożywieniu dzikich przodków dzisiejszych kotów. Pożywienie typu BARF oferuje różnorodne zalety: dba o zęby i zapobiega powstawaniu kamienia nazębnego, jak również redukuje ryzyko wystąpienia alergii pokarmowych czy chorób nerek, gwarantuje wysoką jakość i świeżość pokarmów, jest bogate w wartościowe substancje odżywcze oraz pozbawione chemicznych i syntetycznych dodatków.

Gdzie znaleźć dobrego hodowcę?

Poza granicami Stanów Zjednoczonych nie jest łatwo znaleźć zrzeszonego hodowcę tej rasy. Cena za Munchkina wynosi tam od 1000 do 2000 dolarów amerykańskich.

Najczęściej czytane

Bojownik

Opalizujące kolory łusek i agresja wobec innych ryb – tym odznacza się właśnie bojownik, znany także pod naukową nazwą Betta.

Pawie oczko (gupik)

Gupiki, zwane też pawimi oczkami, cechuje różnorodność kolorystyczna i odporność na drobne błędy w utrzymaniu. Dowiedz się więcej!