Na pierwszy rzut oka kot europejski krótkowłosy może wyglądać jak typowy kot domowy. Istnieje jednak między nimi zasadnicza różnica: W przeciwieństwie do kota domowego, kot europejski krótkowłosy ma rodowód. Z lektury poniższego tekstu dowiesz się, co jeszcze wyróżnia tę rasę kotów uważaną za pierwotną.
© Erika Wehde / stock.adobe.com
Kot europejski krótkowłosy to jedna z najpopularniejszych ras kotów.
Kot europejski krótkowłosy jest średniej wielkości lub zaliczany jest do kotów dużych. Charakteryzuje się muskularną budową ciała i szeroką klatką piersiową. Jego nogi są silne, średniej długości, z okrągłymi łapami. Kotki ważą od czterech do sześciu kilogramów, a waga kocurów waha się zazwyczaj od pięciu do siedmiu kilogramów.
Głowa kota tej rasy jest spora w porównaniu do całego ciała, raczej dłuższa niż szeroka lub okrągława, pyszczek sprawia wrażenie zaokrąglonego, a policzki są wyraźnie zarysowane. Końcówki uszu u niektórych osobników porastają niewielkie kępki sierści.
Pod względem anatomicznym budowa ciała kota rasy europejski krótkowłosy nie różni się w zasadzie od budowy ciała europejskiego kota domowego. Podstawową różnicą pomiędzy „dachowcem”, a rasowym kotem europejskim jest posiadanie przez tego drugiego rodowodu i standardu określającego budowę i umaszczenie.
© lwfoto / stock.adobe.com
Zasadniczo, w przypadku kota europejskiego krótkowłosego nie są dopuszczalne maści powstałe w wyniku krzyżowania, takie jak colourpoint czy czekoladowe. Mile widziane są natomiast wszystkie naturalnie występujące kolory. Jednobarwni przedstawiciele rasy mogą mieć umaszczenie czarne, białe, niebieskie, czerwone i kremowe.
Oczy białego kota europejskiego krótkowłosego są niebieskie, bursztynowe lub zielone. Poduszki łap i czubek nosa są różowe. U kotów europejskich krótkowłosych o innych umaszczeniach kolory poduszek i nosa są zwykle w kolorze sierści. Oczy mogą być wówczas różnego koloru.
Przy dwubarwnym umaszczeniu plamy są kontrastowe z resztą futerka i w takim przypadku najwyżej połowa sierści może być barwy białej. Koty szylkretowe mają sierść czarną połączoną z różnymi odcieniami czerwieni. Koty europejskie krótkowłose występują także w umaszczeniach tabby i pręgowanym.
Koty europejskie krótkowłose uważane są za niezwykle sympatyczne. Są inteligentne, figlarne i łagodne. Z całą pewnością nie należą do domatorów. Mają silny instynkt łowiecki i stale szukają przygód.
Z reguły są bardzo przyjazne wobec ludzi i cierpliwe w stosunku do dzieci. Ich zrównoważony, niezależny, ale jednocześnie przyjazny charakter czyni je doskonałymi zwierzętami rodzinnymi.
Z jednej strony przedstawiciele tej rasy bardzo cenią sobie pieszczoty ze strony opiekuna, z drugiej wprost przepadają za wszelkimi zabawami i szaleństwami.
Jeśli nie wychodzą na zewnątrz, powinno się zagwarantować im wiele możliwości zabaw i aktywności ruchowych. Pamiętajmy jednak, że w roli kotów wychodzących czują się zdecydowanie najlepiej.
Koty europejskie krótkowłose mają sierść łatwą w pielęgnacji, niekołtuniącą się. W zupełności wystarczy okazjonalnie wyczesać je szczotką lub grzebieniem, aby usunąć martwe włosy. Częstsze szczotkowanie zaleca się jedynie w okresie linienia.
Chociaż możliwe jest trzymanie tych aktywnych zwierząt wyłącznie w mieszkaniu, jednak zdecydowanie lepiej czują się jako koty wychodzące. Na zewnątrz mogą bowiem zaspokoić swój instynkt łowiecki, nierzadko przynosząc swoim opiekunom prezenty w postaci upolowanych myszy.
Swego rodzaju kompromisem może być odpowiednio zabezpieczony ogród lub balkon, który zapewni zwierzęciu odrobinę ukochanej przez niego wolności.
Kot europejski krótkowłosy potrzebuje odpowiedniej ilości zajęć. Oprócz zwykłych zabawek, możemy zaproponować mu również zabawki na inteligencję. Idealnym wyborem są zabawki interaktywne, które pobudzają jego instynkt łowiecki.
W jego domu nie może także zabraknąć drapaków. Aby natomiast mógł odpocząć po zabawie, potrzebuje odpowiednich miejsc, w których nikt nie będzie mu przeszkadzać, na przykład w postaci domków czy tuneli.
Koty te są niezależne, ale bardzo przywiązane do ludzi, dlatego zwłaszcza osoby czynne zawodowo powinny rozważyć zakup drugiego kota, aby nawzajem dotrzymywały sobie towarzystwa. Zazwyczaj dobrze rozumieją się również z innymi zwierzętami domowymi.
Mruczki te nie mają szczególnych wymagań względem jedzenia, niemniej na ich dietę wpływ mają różne czynniki, takie jak stan zdrowia, wiek, poziom aktywności oraz warunki życia.
Na przykład, w przypadku kotów niewychodzących należy zadbać o ich odpowiednią wagę. Wszelkie przysmaki podajemy im w umiarkowanych ilościach.
Koty są mięsożercami, które w naturze żywią się myszami, małymi gryzoniami i ptakami. Potrzebują więc diety mięsnej, bogatej w białko, ubogiej w węglowodany, o średniej zawartości tłuszczu. Niezależnie od tego, czy wybieramy karmę suchą czy mokrą, zawsze należy zwracać uwagę na to, aby była wysokiej jakości.
Informacje na ten temat można znaleźć na etykiecie. Na szczycie listy znajduje się zawsze składnik, którego w karmie jest najwięcej i w każdym przypadku powinno to być mięso. Na etykiecie producenci często wymieniają także „produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego”, które mogą obejmować między innymi narządy, które są trudno przyswajalne dla kotów.
Najlepiej więc gdy dokładne informacje na temat składników ukrytych pod tym terminem oraz ich procentowej zawartości w pożywieniu są ujęte na opakowaniu. Karma dla kotów powinna zawierać śladowe ilości zbóż, które powinny być wymienione pod koniec listy.
Coraz modniejsza staje się obecnie dieta typu BARF. Koty są wówczas karmione głównie surowym mięsem. Aby jednak zapobiec ewentualnym niedoborom składników odżywczych, oprócz samego mięsa mięśniowego, konieczne jest podawanie zwierzętom również podrobów i suplementów.
Muszą one być dokładnie dostosowane do potrzeb kota. W przypadku chęci barfowania naszego pupila, najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii, aby mieć pewność, że dostarczamy mu wszystkiego, czego potrzebuje jego organizm.
Koty europejskie krótkowłose cieszą się dobrym zdrowiem. Nie są znane żadne typowe dla rasy choroby.
Ważne są jednak regularne wizyty u lekarza weterynarii, podczas których kot zostanie dokładnie zbadany i zaszczepiony. W przypadku kotów wychodzących należy dbać także o odpowiednią ochronę przeciwpasożytniczą.
Przy zapewnieniu im właściwej diety i warunków utrzymania, koty te żyją od 15 do 20 lat.
Kot europejski krótkowłosy wywodzi się prawdopodobnie od podgatunku dzikiego kota pochodzącego z Afryki Północnej, co wynika z podobieństw anatomicznych między tymi dwoma kotami.
Zwierzęta przybyły na statkach do Europy, gdzie bardzo szybko się rozprzestrzeniły. Były z powodzeniem wykorzystywane w gospodarstwach rolnych do tępienia myszy i szczurów. Szczególną popularnością kot europejski krótkowłosy cieszył się w Skandynawii, gdzie do dziś znajdziemy większość hodowców rasy.
Pierwsze znane wzmianki o rasie pochodzą z 1926 roku, z Finlandii, w Szwecji pierwszy ras usłyszano o niej w 1947 roku. Pierwsza zarejestrowana kotka nosiła imię „Ujan” i została umieszczona w rejestrze szwedzkiego stowarzyszenia hodowców „SVERAK”.
Przed wprowadzeniem wzorca rasy, kot europejski krótkowłosy był zaliczany do grona kotów brytyjskich krótkowłosych, których budowa jest jednak bardziej zwarta i które są większe od swoich europejskich krewnych. Aby odróżnić te dwie rasy od siebie, w 1981 roku kot europejski krótkowłosy został uznany za samodzielną rasę przez Fédération Internationale Féline (FIFe). Został również zarejestrowany w World Cat Federation (WCF) pod nazwą „kot celtycki krótkowłosy”.
Dziś kot europejski krótkowłosy jest wciąż utożsamiany z kotem domowym, co jest jednak błędne.
Jest on bowiem samodzielną rasą, posiadającą własny wzorzec i rodowód. Termin kot domowy jest z kolei klasyfikacją systematyczną i obejmuje wiele ras kotów.
© kathomenden / stock.adobe.com
Ceny rasowych przedstawicieli rasy z renomowanych hodowli wahają się w granicach 2000–5000 złotych. Profesjonalni hodowcy zapewniają swoim podopiecznym dorastanie wśród rodzeństwa i u boku matki, gdzie uczą się wszystkiego, co będzie im potrzebne do dalszego życia. Kocięta wydawane do nowych domów są zaszczepione, zaczipowane i odrobaczone.
Zachowajmy czujność w przypadku rzekomych okazji w Internecie, w przypadku których zwierzęta oferowane są znacznie poniżej swojej wartości rynkowej, co zazwyczaj oznacza, że na którymś etapie hodowli musiały wystąpić zaniedbania. Koty są często zbyt wcześnie oddzielane od matki, chore lub przejawiają zaburzenia behawioralne.
Jeśli chcemy mieć kota domowego z rodowodem, kot europejski krótkowłosy będzie doskonałym wyborem, zwłaszcza dla rodzin, które szukają zwierzęcia zarówno lubiącego wspólne leżenie na kanapie, jak i kochającego wolność. Jeśli natomiast nie zależy nam na rodowodzie, warto wybrać się do miejscowego schroniska, gdzie na nowy dom czeka wiele mruczków.
| Cechy szczególne: | Kot europejski krótkowłosy to popularny kot domowy, znany ze swojej łagodnej i spokojnej natury. |
| Charakter: | zrównoważony, inteligentny, łagodny, lubiący zabawę |
| Wielkość: | 80–100 cm (koty i kotki), 30–35 cm wielkość w kłębie (koty i kotki) |
| Waga: | do 7 kg (koty), do 6 kg (kotki) |
| Kolor oczu: | możliwe różne kolory |
| Umaszczenie: | możliwe wszystkie naturalnie występujące umaszczenia: Kremowe, czerwone, czarne, białe lub niebieskie w połączeniu z białym, lub jednobarwne Możliwe wzory: Pręgowane, cętkowane, szylkretowe, srebrny tabby lub smoke |
| Sierść: | krótka, gęsta, lśniąca |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca, szczotkowanie raz w tygodniu, częstsze u kotów wychodzących w okresie linienia |
| Długość życia: | 15–20 lat |
| Typowe choroby: | wytrzymały, ale podatny na kardiomiopatię przerostową lub wielotorbielowatość nerek |
| Cena: | od 2000 zł |
| Pochodzenie: | Europa |
Zwierzęta towarzyszą jej odkąd pamięta – nie posiada prawie żadnego zdjęcia z dzieciństwa bez papużki falistej na głowie lub kota na kolanach. Od ponad dziesięciu lat pisze jako redaktorka na różne tematy, od ubezpieczeń zdrowotnych po posiadanie kota. Towarzyszy jej kotka Mimi, która jest najlepszym źródłem inspiracji dla wielu tekstów i zawsze wie, kiedy jest odpowiedni czas na przerwę w pisaniu.
