06 Marzec 2017 - Zaktualizowano 12 Kwiecień 2018

Pasożyty u kota: Pchły i kleszcze

Pchły u kota

Pasożyty to szkodniki, które odżywiają się krwią naszych kotów. Ponadto nie są one tylko uciążliwe, ale także naprawdę niebezpieczne, ponieważ mogą wywołać ciężkie choroby. Dowiedz się wszystkiego, co należy wiedzieć o pchłach i kleszczach u kota.

Kleszcze u kota

Gdy tylko temperatura na zewnątrz wzrośnie powyżej dziesięciu stopni, w wysokiej trawie pojawiają się one: kleszcze. Wychodzące koty to uwielbiane przez nie potencjalne ofiary. Kleszcze są nie tylko uciążliwe, ale także naprawdę niebezpieczne – przenoszą choroby takie jak borelioza lub babeszjoza.

Koty zarażają się zarazkami przenoszonymi przez kleszcze znacznie rzadziej niż człowiek czy pies, jednak także u kotów, zwłaszcza z osłabionym systemem immunologicznym, może dojść czasem do wybuchu choroby. Ponadto kleszcze mogą przesiedlić się z kota na psa lub człowieka i przenieś na nich zarazki.

Ważne: Regularna kontrola!

Im wcześniej kleszcz zostanie znaleziony i usunięty, tym mniejsze jest ryzyko, że zarazki dostaną się do rany. Szybkość znaczenie ma zwłaszcza przy przenoszeniu bakterii Borrelia, które znajdują się w jelicie kleszcza – stamtąd przemieszczają się w kierunku miejsca ukłucia, by zasiedlić nowego gospodarza. Proces ten trwa około dwunastu godzin. Jeśli więc kleszcz zostanie przed upływem tego czasu usunięty z ciała żywiciela, wówczas jego infekcja bakterią Borrelia nie jest możliwa.

Sprawdzaj, czy kot nie ma kleszczy najlepiej po każdym jego powrocie do domu. Kleszcze preferują te miejsca na ciele kota, gdzie skóra jest cieńsza i okryta mniejszą ilością sierści: Zwracaj więc szczególną uwagę na okolice głowy, uszu, szyi, brzuszka oraz na wewnętrzne części nóg kota. Staraj się jednak zawsze badać dokładnie całe ciało kota. Rozmiar kleszcza zależy od ilości już wessanej krwi i waha się od rozmiaru główki szpilki po rozmiar pestki wiśni, dlatego raz łatwiej, raz trudniej go zauważyć.

Usuwanie kleszcza

Kleszcza usunąć można łatwo za pomocą specjalnej pęsety. Ten krwiopijca swoim narządem gębowym wbija się w skórę gospodarza. Dzięki pęsecie kleszcz może mimo to zostać usunięty, jednak należy zachować ostrożność. Pod żadnym pozorem nie wolno zgniatać kleszcza! Może się również zdarzyć, że wydzieli on zawartość żołądka wraz ze znajdującymi się w nim bakteriami do rany, skąd rozejdą się one po układzie krwionośnym kota, dlatego niezmiernie ważne jest, by usunąć kleszcza w całości. Jeśli głowa kleszcza pozostanie wbita do skóry, może dojść do zapalenia.

Stosowanie domowych sposobów na kleszcze, przykładowo olejów, kleju czy zmywacza do paznokci, zdecydowanie nie jest wskazane. Także one mogą spowodować, że kleszcz zwymiotuje do krwi zwierzęcia, wydzielając bakterie.

Zeckenentfernung

Jak prawidłowo usunąć kleszcza:

  1. By usunąć kleszcza, użyj specjalnej pęsety.
  2. Zbliż pęsetę do skóry kota tak blisko, jak to tylko możliwe.
  3. Spróbuj chwycić głowę kleszcza i ostrożnie, miarowo wyjmuj jego narząd gębowy z miejsca nakłucia.
  4. Sprawdź, czy kleszcz został usunięty w całości.
  5. Zdezynfekuj ranę i regularnie kontroluj jej stan. Jeśli w miejscu ukłucia pojawi się zapalenie, koniecznie udaj się z kotem do weterynarza.
  6. Miej na uwadze, że kot został ugryziony przez kleszcza. Jeśli będzie wydawał się chory, osłabiony czy dostanie gorączki, pokaż go weterynarzowi i przedstaw sytuację.

Kiedy już kleszcz został z powodzeniem usunięty, pojawia się pytanie, co z nim począć. Pomóc w rozwiązaniu problemu może bardzo prosty trick: połóż kleszcza na kawałku taśmy klejącej i zlep jego końce. Oklejonego taśmą kleszcza możesz bez obaw wyrzucić.

Kleszcze są nie tylko nieprzyjemne, ale przenoszą także niebezpieczne choroby. Koty zarażają się wprawdzie nimi rzadko, jednak te, które mają obniżoną odporność, wciąż są na nie narażone. Wśród chorób przenoszonych przez kleszcze są na przykład:

  • Borelioza: Borelioza jest chorobą zakaźną wywoływaną przez grupę bakterii o nazwie Borrelia. Borrelia potrzebują pasożytów takich jak kleszcze jako nosicieli, by poprzez ich narząd gębowy dostawać się do krwi gospodarza i wraz z nią rozprzestrzeniać się po całym jego organizmie.
  • Babeszjoza: Babeszjoza również jest chorobą zakaźną. Wywołują ją pasożyty – babeszje. Poprzez ugryzienie kleszcza łąkowego babeszje dostają się do organizmu żywiciela i atakują jego czerwone ciałka krwi.
  • Anaplazmoza: Anaplazmoza to odkleszczowa choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Anaplasma phagocytophilum, które również są przenoszone przez kleszcze, a w organizmie gospodarza atakują białe ciałka krwi.

Jak zapobiegać kleszczom

Lepiej zapobiegać niż leczyć – dlatego powinieneś podejmować działania, by zawczasu uchronić swojego kota przed ukąszeniami kleszczy i przenoszonymi przez nie chorobami. Pomogą Ci w tym różnorodne preparaty przeciwpasożytnicze, które odstraszają lub zabijają kleszcze.

  • Spot On: Spot On to substancja, działająca przeciwko kleszczom i innym szkodliwym owadom do czterech tygodni od aplikacji. Substancję czynną aplikuje się pomiędzy łopatkami zwierzęcia (miejsce dla niego niedostępne), tam zostaje ona wchłonięta przez skórę i rozpoczyna swoje działanie.
  • Spraye: Spraye również skutecznie chronią przed kleszczami i innymi owadami, podobnie, po jednorazowym użyciu ich działanie utrzymuje się do czterech tygodni.
  • Obroże: Inną możliwością ochrony kota przed kleszczami są obroże przeciw insektom. Nakłada się je jak zwykłe obroże wokół szyi zwierzęcia, skutecznie chronią przed inwazją kleszczy przez okres do sześciu tygodni.

Używaj u swojego kota wyłącznie tych środków owadobójczych, które są przeznaczone dla kotów. Podobne środki dla psów zawierają często substancję czynną o nazwie permetryna, która dla kotów jest trująca. Użycie takiego specyfiku u kota może w najgorszym wypadku doprowadzić nawet do jego śmierci.

Pchły u kota

Jeśli kot nieustannie się drapie, przyczyną może być inwazja pcheł. Pchły należą do najpopularniejszych pasożytów. Są bardzo uciążliwe i mogą powodować choroby.

Z reguły do inwazji pcheł dochodzi wskutek kontaktu kota ze zwierzętami już posiadającymi pchły. Także w tkaninach pchły gnieżdżą się chętnie, na przykład w poduszkach lub kanapach. Kiedy dorosła pchła wybierze swojego gospodarza, rzadko go zmienia. Pchła przyczepia się na stałe do swojej ofiary i odżywia się jej krwią. Rozmnaża się w zastraszająco szybkim tempie: Samica pchły produkuje przeciętnie około 30 jaj dziennie. Składa je w sierści kota, skąd spadają w miejsca przez zwierzę uczęszczane – mogą więc wylądować na sofie, drapaku czy szczelinach w podłodze. Od czterech do dwunastu dni później z jaj wylęgają się larwy, które odżywiają się ekskrementami dorosłych pcheł, również spadającymi z futra kota. Larwy przeobrażają się w poczwarki, a następnie w dorosłe osobniki i rozpoczynają poszukiwania nowego żywiciela. W przypadku inwazji pcheł dlatego właśnie ważne jest, by przeciwdziałać nie tylko dorosłym osobnikom, ale także pozbyć się jaj i larw.

Człowiek również może paść ofiarą pcheł. Wprawdzie poszczególne rodzaje pcheł specjalizują się w pojedynczym żywicielu (istnieją na przykład pchły psie lub pchły kocie), jednak ogólnie nie są to stworzenia specjalnie wybredne.

Jak rozpoznać inwazję pcheł u kota

Pchła w sierści kota jest nie do dostrzeżenia gołym okiem – jest wielkości zaledwie kilku milimetrów. Głównym symptomem inwazji pcheł jest swędzenie, które naturalnie prowadzi do tego, że kot nieustannie się drapie, liże lub podgryza. Wskutek tego może dojść do zranień i egzem.

Jeśli podejrzewasz, że Twój kot ma pchły, przeczesz jego sierść. Jeśli znajdziesz chociaż jeden egzemplarz, możesz z całą pewnością stwierdzić inwazję. Jeśli nie znajdziesz pchły, sprawdź jeszcze, czy kot nie ma na sierści pchlich odchodów.

W ten sposób stwierdzisz, czy Twój kot ma pchły:

  1. Postaw kota na gładkiej powierzchni w wystarczająco jasnym kolorze, by móc stwierdzić obecność pchlich odchodów, kiedy spadną z sierści. Odpowiednia będzie misa wanny lub jasne płytki podłogowe.
  2. Przeczesz porządnie sierść kota za pomocą jak najgęstszego grzebienia lub szczotki. Odchody pcheł, w postaci małych ciemnych kuleczek, zostaną na szczotce lub spadną na podłoże.
  3. Zbierz kuleczki na białą kartkę papieru lub ręcznik papierowy i ostrożnie zwilż je wodą.
  4. Jeśli faktycznie są to odchody pcheł, pozostawią na materiale czerwone ślady, gdyż pchle odchody to strawiona krew gospodarza.

Niebezpieczeństwa jakie niosą pchły

Pchły jak wiadomo są uciążliwe, jednak trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że są także niebezpieczne. Niebezpieczeństwa wynikające z inwazji pcheł to na przykład:

  • Anemia: Zmasowana inwazja pcheł może doprowadzić do znacznej utraty krwi, a w wyniku tego do anemii (niedokrwistości).
  • Alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS): Kiedy pchła kłuje, wydziela ślinę. To właśnie ślina pchły jest odpowiedzialna za swędzenie – zdecydowana większość kotów reaguje na nią alergicznie.
  • Tasiemce: Pchły mogą przenosić jaja tasiemców. Jeśli kot zje taką pchłę, jaja dostaną się do jego jelit i tam rozwiną się do postaci tasiemca. Jeśli Twój kot miał pchły, powinieneś go profilaktycznie odrobaczyć.
  • Hemobartoneloza: Ta choroba zakaźna wywoływana jest przez bakterie Mycoplasma haemofelis, które niszczą czerwone krwinki w organizmach kotów. Pchły są nosicielami tych bakterii.
  • Bartoneloza (choroba kociego pazura): Pchły są głównymi nosicielami bakterii rodzaju Bartonella, które u kotów z reguły nie wywołują żadnych objawów. Bakterie te mogą jednak z łatwością przeniesione zostać na człowieka i wywołać bartonelozę (chorobę kociego pazura).
floh

Jak skutecznie pozbyć się pcheł

By skutecznie pozbyć się pcheł, musisz odkazić nie tylko zwierzę, ale całe jego otoczenie:

  1. Odkażanie zwierzęcia

Do tego celu służą różne środki: substancje Spot On do aplikacji między łopatkami zwierzęcia, spraye przeciwpasożytnicze oraz obroże przeciw insektom. Na rynku spotkać można także tabletki o określonym czasie działania.

  1. Odkażanie otoczenia

Kiedy Twój kot ma pchły, odkazić należy całe otoczenie, by pozbyć się nie tylko dorosłych pcheł, lecz wszystkich stadiów rozwojowych. Pościel i koce upierz w temperaturze co najmniej 60 stopni. Częściej sięgaj po odkurzacz, nie pomijaj trudno dostępnych miejsc. Po pierwszym odkurzaniu natychmiast pozbądź się torebki z kurzem. Dodatkowo możesz spryskać całe otoczenie sprayem przeciwpasożytniczym.

Najczęściej czytane

Kastracja psa

Kastracja psa jest ważnym i trudnym tematem dla właściciela. Czym różni się kastracja od sterylizacji? Jakie są wady i zalety tych zabiegów?