Shiba Inu: Charakterna rasa z Japonii

Pies rasy Shiba Inu

Pluszowe futro i poręczny rozmiar sprawiają, że Shiba Inu wydaje się atrakcyjnym kompanem dla wielu miłośników psów. Jednak współżycie z Shibą wymaga dużej wiedzy o wychowaniu i tresurze psów, a także dużej ilości wspólnej aktywności fizycznej.

Wygląd

„Shiba Inu” to po przetłumaczeniu po prostu „mały pies”. Rzeczywiście, ważący do 13 kg Shiba Inu to najmniejszy spośród sześciu uznanych przez FCI (Międzynarodową Federację Kynologiczną) przedstawicieli japońskich ras. Jego cechą charakterystyczną są nastawione trójkątne uszy, które podkreślają jego czujność. Ogon według standardu powinien być zawinięty i opierać się na plecach. Krótka sierść może przybierać barwę czerwoną, czarną-tan oraz sezamową. Ta ostatnia to mieszanka czerwieni i czerni. Każde z tych umaszczeń powinno także wykazywać „urajiro” czyli białawe włosie wokół pyska, gardzieli, klatki piersiowej i brzucha oraz na spodzie ogona i po wewnętrznej stronie nóg. Wygląd tej japońskiej rasy jest koniec końców bardzo pierwotny i przypomina, zwłaszcza przy czerwonym umaszczeniu osobnika, wygląd lisa.

Z wyżyn centralnej Japonii w daleki Świat

Rasa wywodzi się z górskich regionów centralnej Japonii, gdzie przodkowie Shiby Inu przez stulecia służyli mieszkańcom jako stróże i psy myśliwskie na małe dzikie zwierzęta i ptactwo, np. bażanty. Przez cały ten czas kształt rasy nie ulegał zmianom, ponieważ na tym terenie nie występowały żadne inne psy, z którymi Shiba Inu mogłyby się krzyżować. Kiedy Brytyjczycy w końcówce XIX wieku przywieźli tam inne rasy, doszło to krzyżowań z seterami i pointerami. W 1928 podjęto się pierwszej celowej hodowli tej rasy, w 1934 ustalono jej wiążące standardy. W porównaniu do swoich przodków dzisiejsze osobniki Shiba Inu są nieco większe i bardziej muskularne. W 1937 rasa otrzymała w Japonii status „narodowego pomnika natury”, co przyczyniło się znacznie do jej popularyzacji. Obok Akity Inu to najbardziej popularna rasa w Japonii, jednak w innych krajach napotkać ją można znacznie rzadziej.

Charakterny i mądry

Shiba Inu to łebski pies: Jest pewny siebie, niezależny i nie lubi się podporządkowywać. Do tych cech dochodzą jeszcze wykształcony zmysł przywiązania do swojego terytorium, zamiłowanie do łowów oraz zasadnicza nieufność wobec obcych – zarówno do ludzi, jak i zwierząt. Shiba Inu to dobry pies stróżujący, nie ma tendencji do nieuzasadnionego szczekania. Jeśli od szczenięcia jest odpowiednio przyuczany, doskonale potrafi się później przystosować do życia w grupie. Zakładając, że będzie przyzwyczajany, zaprzyjaźni się także z innymi zwierzętami domowymi, najlepiej należącymi do rodziny. Komu udało zaskarbić sobie przyjaźń Shiby, może być pewien, że zyskał lojalnego przyjaciela o żywotnym i życzliwym usposobieniu. Zajęty czymś Shiba jest spokojny i powolny, jednak przy tym niezwykle uważny.

zabawki dla psow

Wychowanie: Know-how

Czy jesteś typem przywódcy? Jeśli tak, to doskonale nadajesz się, by wychować psa tej rasy. Ten niezależny czworonóg nie wykazuje powiem najmniejszej chęci, by słuchać próśb i sam siebie postrzega jako najlepszego przywódcę – chyba że potrafisz mu udowodnić, że ostatnie słowo należy do Ciebie, nie do niego. Wychowanie Shiby wymaga zrozumienia, dużej wiedzy i świadomości, delikatnej lecz także zdecydowanej konsekwencji oraz co ważne, naprawdę sporych pokładów cierpliwości. Niepewność, niekonsekwencja lub przesadnie surowe traktowanie – wszystko to Shiba Inu wychwyci bez pudła, zacznie stawiać opór i nie będzie chciał się podporządkowywać. W ten sposób objawia się wrodzona chęć dominacji tych zwierząt. Jeśli jednak jesteś w stanie sprostać wysokim wymaganiom tej rasy oraz jasno i konsekwentnie prowadzić Shibę, nie powinno być więcej problemów. Szczególnie ważna w wychowaniu tej rasy jest intensywna socjalizacja w okresie szczenięcym i wczesnej dorosłości, by dorosłe psy nie miały później poważnych problemów ze znoszeniem innych osobników. Puszczenie Shiby Inu wolno nie zawsze jest najlepszym pomysłem, a to ze względu na ich silnie wykształcony instynkt łowczy – może się zdarzyć, że pies nie zareaguje na nawoływania, u psów tej rasy posłuch wymaga ciężkiego treningu.

Żelazne zdrowie

Chętne do różnorodnych zajęć japończyki nie wykazują wrodzonych predyspozycji do określonych chorób, o ile nie pochodzą z chowu wsobnego. Oczywiście nawet tak tryskający zdrowiem pies jak Shiba Inu może zachorować na dysplazję stawu biodrowego czy zaćmę, jednak ryzyko zachorowania nie jest ponadprzeciętne – zwłaszcza jeśli swojego Shibę kupiłeś od poważnego hodowcy. Kontroluj wagę swojego psa, by zminimalizować ryzyko wystąpienia nadwagi i w tym celu troszcz się również o odpowiednie pożywienie z wysoką zawartością mięsa oraz o dużą ilość ruchu. Tak prowadzony Shiba Inu może dożyć w dobrym zdrowiu do 15 lat. W upalne dni zrezygnujcie z nadmiaru aktywności fizycznej, ponieważ pluszowe gęste futro Shiby w takie dni bardzo mu ciąży i przeszkadza w normlanym funkcjonowaniu.

Wyważona dieta dla mięsożerców

Jak każdy pies, tak i Shiba Inu jest z natury drapieżcą i mięsożercą, co widać na pierwszy rzut oka, chociażby po jego kłach. Bez znaczenia, czy zdecydujesz się na karmę suchą czy mokrą: pilnuj, by zawierała ona jak najwięcej mięsa i jak najmniej zbóż. Karmy suche są stosunkowo niedrogie i nieskomplikowane, nie zapominaj jednak o tym, by pies miał stały dostęp do świeżej wody. Karmy mokre natomiast składają się nawet w około 80% z wody. Dzięki ich intensywnym zapachom są bardzo lubiane przez psy. Oczywiście można zdecydować się także na podawanie jednocześnie karmy suchej i mokrej. Jeśli zdecydujesz się zastosować dietę typu BARF (ang. "Biologically Appropriate Raw Food", tłum. „Biologicznie odpowiednie surowe jedzenie”), a co za tym idzie na samodzielne przygotowywanie posiłków dla psa, pamiętaj o tym, że poza mięsem niezwykle istotne dla psiego organizmu są także warzywa, oleje, kości i zioła, wszystko w odpowiedniej ilości. Dodatkowo możesz podawać swojemu pupilowi gotowe suszone produkty do żucia, sprzyjające pielęgnacji uzębienia.

Nową dietę wprowadzaj powoli, ponieważ niektóre psy na zmiany żywienia reagują nietolerancjami pokarmowymi. Nowy pokarm mieszaj przez kilka dni ze starym pożywieniem, do którego pies jest przyzwyczajony. Młode psy potrzebują kilku racji pożywienia dziennie, od 3 do 4, dorosłym Shiba Inu natomiast wystarczają dwa posiłki w ciągu dnia. Zarówno młodego, jak i dorosłego Shibę należy karmić o stałych porach, inaczej będzie upominał się o jedzenie głośnym szczekaniem. Posiłki podawaj psu w spokojnym miejscu, na stabilnej powierzchni, którą łatwo można wyczyścić. Po posiłku Shibie Inu powinno zapewnić się chwilkę wypoczynku, dlatego zaleca się odbycie spaceru przed posiłkiem.

Pielęgnacja

Pluszowe futro Shiby Inu składa się z prostego włosia i delikatnego podszerstka. W kwestii jego pielęgnacji sporadyczne szczotkowanie z reguły całkowicie wystarcza, ponieważ krótka sierść zwierząt tej rasy nie wykazuje skłonności do plątania się. Podczas zmiany sierści, która odbywa się co pół roku, należy ją jednak szczotkować znacznie częściej i bardzo dokładnie. Linienie jest u tej rasy stosunkowo intensywne i trwa od dwóch do czterech tygodni. Włosy Shiby Inu nie posiadają łusek, dlatego też nie są uciążliwe przy sprzątaniu, łatwo dają się usunąć z mebli i odzieży. Plus dla miłośników psów, którzy posiadają czułe nozdrza: mokry Shiba Inu nie wydziela zapachu typowego dla mokrego psa innej rasy. Wskazówka dla zdrowia uzębienia: poza podawaniem dentystycznych przysmaków do żucia, możesz zadbać o higienę zębów swojego psa regularnie je szczotkując. Od okresu szczenięcego przyzwyczajaj swojego Shibę do psiej szczoteczki i pasty do zębów.

Czas na świeżym powietrzu

Łono natury przy każdej pogodzie – długie spacery to ulubione zajęcie japońskiego Shiby. Także w czasie deszczu chętnie wychodzą na zewnątrz. Dorosłe osobniki mogą stać się wspaniałymi towarzyszami do joggingu lub jazdy rowerem. Pamiętaj jednak, żeby stopniowo budować kondycję tego czworonoga, weź także pod uwagę jego instynkt łowcy. Shiba Inu będzie wykonywał jedynie te zadania, które z jego punktu widzenia są sensowne, dlatego na przykład zwykłe aportowanie to zdecydowanie mało interesujące dla niego zajęcie. Niektórych przedstawicieli rasy może natomiast zainteresować sport, na przykład agility – najlepiej sprawdź razem ze swoim Shibą, co obojgu Wam sprawia największą radość!

Czy dogadam się z Shibą Inu?

Jeśli rozpatrujesz zakup Shiby Inu, weź pod uwagę, że ta rasa nie jest najlepsza dla osób dopiero rozpoczynających swoją przygodę z wychowaniem psa. Dużo bardziej nadaje się dla doświadczonych właścicieli psów. By ułożyć Shibę Inu potrzebny jest duży nakład czasu, cierpliwość i nerwy na wodzy. Właściciel Shiby powinien także chętnie i często przebywać na łonie natury, nie tylko w słoneczne dni. Jeśli jesteś w stanie zaoferować psu tej rasy fachowe wychowanie oraz odpowiednią ilość ruchu, nie ma to znaczenia, czy mieszkasz w domu z ogrodem czy w miejskim blokowisku. Znaczenie ma przede wszystkim to, by wszyscy członkowie rodziny czy współlokatorzy wyrazili chęć posiadania psa i nie byli alergikami. Shiba Inu w żadnym razie nie jest psem dla fanatyków czystości czy fanów czarnych aksamitnych spodni, ponieważ wypada mu generalnie dużo włosów, zwłaszcza w porze lenienia. Pies tej rasy dogada się ze starszymi dziećmi, pod warunkiem, że zostawią mu trochę przestrzeni. Inne zwierzęta Shiba toleruje wyłącznie wówczas, jeśli w okresie szczenięcym został dobrze zsocjalizowany. Jednak nawet dorosłego, obytego z innymi zwierzętami osobnika lepiej nie zostawiać na dłużej samego ze świnką morską – psy te polowanie mają przecież we krwi.

Dziś bez problemu możesz zabierać ze sobą czworonożnego członka rodziny na wakacje, ponieważ wiele hoteli na całym świecie akceptuje zwierzęta. Pamiętaj jednak, że Shiba Inu kiepsko znosi upały, dlatego celami Waszej podróży na pewno nie powinny być miejsca o bardzo gorącym klimacie. Jeśli zostawiasz Shibę pod czyjąś opieką na czas urlopu, miej na uwadze, żeby była to osoba doświadczona w opiece nad zwierzętami i uświadomiona o potrzebach Shiby Inu – w przeciwnym razie pies może nabrać ciężkich do oduczenia, niepożądanych nawyków.

Przed zakupieniem Shiby należy uświadomić sobie także przyszłe wydatki (koszt samego psa oraz wyposażenia podstawowego w postaci misek, koców, legowiska, uprzęży, obroży, środków pielęgnacyjnych, akcesoriów transportowych, zabawek i karm). Ponadto należy wziąć pod uwagę, że również regularne wizyty u weterynarza bywają kosztowne, podobnie jak zabiegi czy medykamenty w przypadku zachorowania.

karma dla psow rasowych

Gdzie znajdę swojego Shibę Inu?

Jeśli straciłeś serce dla tej japońskiej rasy i wiesz, że jesteś wstanie spełnić wszystkie jej specyficzne wymagania, możesz przejść do poszukiwań odpowiedniego hodowcy. Omijaj przy tym oferty dotyczące piesków bez rodowodu, ponieważ wyłącznie rodowód zagwarantuje Ci kupno czysto rasowego Shiby. Zwróć uwagę, czy znaleziony przez Ciebie hodowca należy do związku hodowców, gdyż taka przynależność jest wyznacznikiem odpowiedzialnie i prawidłowo prowadzonej hodowli, w której priorytetem jest dobro zwierząt. Rodzice piesków muszą wykazywać konkretne zdrowotne i charakterologiczne cechy, by zostać dopuszczonymi do takiej hodowli. Ponadto hodowca powinien zapewnić pieskom i ich rodzicom możliwość spokojnego zapoznania się ze sobą. W przypadku Shiby Inu okres szczenięcy i faza dojrzewania są bardzo ważne – hodowca powinien przykładać wówczas dużą wagę do tego, by pieski jak najszybciej zostały nauczone codziennego rytmu i poznały jak najwięcej dobrych psich zwyczajów. Jeśli chcesz zaprzyjaźnić swojego Shibę z kotem, najlepiej znajdź hodowcę, który hoduje jednocześnie psy i koty. Wraz z zaszczepionym i odrobaczonym szczeniaczkiem, w wieku co najmniej dziewięciu tygodni, powinieneś otrzymać kartę rodowodu, zaświadczenie o znakowaniu (tatuowaniu lub czipowaniu) oraz drobne przedmioty, do których szczeniak jest przyzwyczajony np. kocyk czy ulubioną zabawkę, czy też niewielką rację karmy, którą spożywa. Po oddaniu pieska hodowca powinien wciąż służyć Ci poradą i udzielać interesujących Cię informacji o szczenięciu i jego krewnych.

Jeśli nie szukasz szczenięcia, a dorosłego psa, masz wiele możliwości jego odnalezienia. Wprawdzie szansa na znalezienie dorosłego Shiby Inu w schronisku dla zwierząt jest bardzo niewielka, ponieważ rasa ta nie jest szczególnie popularna poza krajem swojego pochodzenia, ale z pewnością w otchłaniach Internetu można znaleźć liczne Shiby, które z przeróżnych powodów straciły swoje ludzkie rodziny. Niektóre z nich są oddawane, ponieważ właściciel nie docenił ich tendencji do dominowania lub przecenił swoje zdolności wychowawcze. Takie psy wychowane i zsocjalizowane są z reguły tylko w pewnym stopniu, dlatego najlepiej byłoby, gdyby trafiły w ręce profesjonalistów lub osób, które korzystałyby przy ich wychowaniu z profesjonalnej pomocy psich trenerów w szkołach tresury. Przy każdej adopcji dorosłego psa niezbędne jest gruntowne wzajemne poznanie się czworonoga z nową rodziną. Z pewnością przygarnięcie psa ze schroniska będzie wzbogacającym i uszczęśliwiającym obie strony doświadczeniem.

Życzymy Ci wielu radosnych chwil z charakternym Shibą Inu!

Najczęściej polecane

Buldog francuski

Sympatyczny pies małej rasy, który za sprawą swojego uroku i przyjaznego usposobienia przekona do siebie chyba każdego.

Golden Retriever

Średniej wielkości Golden Retriever jest najlepszym przyjacielem dziecka i idealnym pupilem dla rodziny. Czytaj o rasie!

Maltańczyk

Maltańczyk to mały pies charakteryzujący się ogromem pozytywnej energii! Dla kogo się nadaje i czego potrzebuje? Dowiedz się!