Koty bez futra wywołują bardzo różne reakcje. Peterbald czyli sfinks petersburski – rasa kotów występująca także w odmianie bezwłosej, niewiele sobie z tego robi: Swoim przyjaznym usposobieniem bez trudu podbija serca miłośników kotów na całym świecie.
© Aleksand Volchanskiy / stock.adobe.com
To, czego brakuje sierści, peterbald nadrabia swoim charakterem.
W oczy rzuca się szczególnie elegancja peterbalda: Jest wysoki i ma szczupłe, atletyczne ciało. Będąc kotem średniej wielkości waży od trzech do czterech kilogramów.
Jak wszystkie koty orientalne, peterbald ma długą, trójkątną kufę, płaskie kości policzkowe i długie, szeroko rozstawione uszy. Jego oczy mają kształt migdałów i są duże.
Chociaż rasa petersburska nosi w swojej nazwie angielskie słowo „bald”, czyli „łysy”, nazwa ta nie pokrywa się w 100% z rzeczywistością. Peterbald występuje bowiem w różnych wariantach umaszczenia:
Każdy, kto rozważa powiększenie rodziny o peterbalda, powinien być przygotowany na bardzo energetycznego zwierzaka: Ten kot ma niemal ADHD! Jeśli jednak ma wystarczająco dużo zajęcia i przestrzeni do harców, rozsiewa dobrą energię i zaraża dobrym humorem.
Zwykle bardzo dobrze dogaduje się z kotami i innymi zwierzętami. Peterbald lubi również dzieci, pod warunkiem, że są przyzwyczajone do traktowania zwierząt z szacunkiem. Woli on być blisko swojego opiekuna, z którym – jako typowo orientalny kot – lubi głośno „rozmawiać”. Jest jednak mniej „gadatliwy” niż np. kot syjamski.
Peterbald potrzebuje dużo ruchu i przestrzeni. Często mówi się, że nadaje się on tylko do trzymania w przestrzeniach zamkniętych. Jednak przynajmniej warianty z futrem mogą przebywać także na zewnątrz.
Najlepiej w zabezpieczonym ogrodzie, ponieważ są one bardzo ufne. Również koty z rzadszą sierścią lub bez futra są szczęśliwe, gdy mogą cieszyć się świeżym powietrzem – nawet na balkonie.
Jeśli peterbald ma być trzymany wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych, należy zapewnić mu dużo miejsca. Stosując małe sztuczki, można „powiększyć” mieszkanie dla kotów. Na przykład, możesz stworzyć „wybieg” z drapaków i desek na ścianie, zapewniając w ten sposób swojemu podopiecznemu więcej przestrzeni do eksploracji, biegania i obserwacji.
Jak wszystkie dobrze zsocjalizowane koty hodowlane, również peterbald potrzebuje towarzystwa innych przedstawicieli gatunku, aby poczuć się w pełni komfortowo. Dlatego należy je zawsze trzymać przynajmniej w parach. Pod względem temperamentu peterbald łatwo dogaduje się z innymi kotami orientalnymi.
Ci, którzy uwielbiają świeże powietrze, powinni mieć świadomość, że komfortowa temperatura dla nagich lub cienkowłosych osobników jest przedmiotem wielu kontrowersji.
Niektórzy hodowcy peterbalda zalecają, aby temperatura w pomieszczeniu wynosiła co najmniej 22 stopnie Celsjusza przez cały dzień. Może to znaleźć więc odzwierciedlenie w rachunkach za ogrzewanie w miesiącach zimowych. Inni są zdania, że peterbald czuje się równie komfortowo w temperaturze 18 stopni Celsjusza.
Jak wiemy, niektóre koty rasy peterbald mają sierść, inne nie. Jednak ani one, ani odmiany bezwłose nie są automatycznie odpowiednie dla alergików. Przyczyną tego jest fakt, że reagują oni na enzym zawarty w kociej ślinie.
Jeśli uczulenie jest silne, może również wystąpić po kontakcie z kotami bezwłosymi, ponieważ kot rozprowadza ślinę na skórze podczas codziennej toalety. W razie wątpliwości porozmawiaj ze swoim lekarzem rodzinnym lub dermatologiem o planach sprowadzenia kota do domu.
Obojętnie czy z sierścią czy bez: Jako kot, peterbald jest mięsożercą, który wymaga diety bogatej w białko. Podawaj mu więc jedzenie z dużą zawartością białka zwierzęcego w postaci mięsa.
Nieważne, czy zdecydujesz się na karmę mokrą czy suchą, zasada jest jedna: Mięso powinno znajdować się na pierwszym miejscu listy składników. Karma mokra jest bardziej zbliżona pod względem składu do naturalnej zdobyczy kota i dostarcza mu płynów. Sucha karma jest dobra do wypełniania inteligentnych zabawek, jako nagroda lub do gier poszukiwawczych.
Nie zaleca się jednak podawania peterbaldowi karmy suchej bez ograniczeń przez cały dzień. Jeśli zdecydujesz się na BARF dla kota, czyli karmienie go surowym mięsem, musisz przedtem zasięgnąć szczegółowych informacji. Suplementy BARF dla kotów ułatwiają tę formę żywienia.
Jeśli chcesz od czasu do czasu poczęstować swojego peterbalda surowym mięsem, możesz to zrobić z czystym sumieniem: Do 20 procent diety może stanowić surowe mięso, bez konieczności stosowania suplementów. Należy jednak unikać wieprzowiny, ponieważ może ona zawierać wirusa Aujeszkiego, który jest niebezpieczny dla kotów.
Zwłaszcza nagie wersje peterbalda mają tendencję do spalania większej ilości kalorii. Należy pamiętać o tym, ustalając dzienne dawki pokarmowe, które mogą być zatem nieco większe, o ile kot nie przybiera na wadze.
W roli przysmaków sprawdzą się liofilizowane przekąski lub inne smakołyki – najlepiej bez cukru i zbóż. Zapewnij swojemu kotu dużo świeżej wody. Możesz w tym celu skorzystać ze specjalnej fontanny, która zachęca zwierzęta do przyjmowania dodatkowych płynów.
Renomowani hodowcy poddają swoje zwierzęta hodowlane testom na obecność powszechnych chorób dziedzicznych, tak aby kocięta były jak najzdrowsze. Dlatego, na przykład, badają rodziców co roku do piątego roku życia za pomocą USG pod kątem choroby serca HCM. Standardem stało się również badanie genetyczne w kierunku choroby oczu, jaką jest postępujący zanik siatkówki (PRA).
Dlatego kluczowym czynnikiem dla zdrowego peterbalda jest kupowanie kota od renomowanego hodowcy. Jednakże jeden aspekt jest problematyczny: Prawo niektórych krajów określa koty hodowane bez wąsów jako „potencjalnie skazane na cierpienie” – więcej na ten temat w dalszej części.
Niezależnie od tego, czy Twój kot jest nagi, czy owłosiony: Pielęgnacja „sierści” peterbalda jest niezwykle prosta – nawet w przypadku krótkowłosych odmian wystarczy od czasu do czasu pogłaskać je rękawicą do masażu. W ten sposób uwalniasz martwe włosy i jednocześnie wzmacniasz więź ze swoim domowym tygryskiem.
Przy dobrej opiece i zdrowiu peterbald może osiągnąć wiek 15 lat i więcej.
Czy koty z małą ilością sierści lub jej brakiem częściej łapią przeziębienia? Peterbald jest prawdopodobnie bardziej wrażliwy na zimno. Należy również szczególnie chronić osobniki o jasnej karnacji przed wysokim nasłonecznieniem. W przeciwnym razie istnieje ryzyko poparzenia słonecznego.
Niektóre peterbaldy z dostępem do tarasu w ogrodzie lub balkonu przyzwyczajają się do „kocich ubranek”, które chronią je przed zimnem. Obserwując swojego pupila, szybko zorientujesz się, czy mu zimno. W każdym przypadku kot powinien mieć dostęp do ciepłego miejsca przez cały czas.
Wiele osób krytykuje brak wąsów, a tym samym tak ważnego zmysłu orientacji u całkowicie łysych przedstawicieli rasy. W niektórych krajach hodowla kotów bez wąsów jest zabroniona. Np. w Niemczech istnieje stosowny paragraf o „hodowli ras potencjalnie skazanych na cierpienie”. Potwierdziły to niektóre orzeczenia sądowe dotyczące kota sfinksa.
Niezależnie od sytuacji prawnej, wątpliwe jest, czy można popierać hodowlę rasy kotów pozbawionej tak ważnego znaku rozpoznawczego, jakim są wąsy. Jeśli chcesz mieć peterbalda, porozmawiaj z danym hodowcą o jego podejściu do tego tematu. Niektórzy hodowcy stawiają sobie za cel hodowanie peterbaldów z wąsami.
Najbardziej znanym nagim kotem jest sfinks. W Rosji jednak to peterbald od dwóch dekad podbija serca miłośników bezwłosych mruczków.
Historia rasy zaczyna się w Petersburgu w 1994 roku. Tutaj naukowiec skrzyżował samicę orientalnego kota krótkowłosego z samcem sfinksa dońskiego. Don sfinks to rosyjski nagi kot, który mimo nazwy nie jest spokrewniony z bardziej znaną rasą sfinksów.
Z dwóch takich kojarzeń powstały cztery peterbaldy, a tym samym założyciele nowej rasy o następujących imionach: Mandarin iz Murino, Muscat iz Murino, Nezhenka iz Murino oraz Nocturne iz Murino.
Dopiero dwa lata później Rosyjska Organizacja Felinologiczna SFF uznała tę rasę za niezależną. W 1997 r. w jej ślady poszła duża organizacja TICA. World Cat Federation zaakceptowała peterbalda jako niezależną rasę dopiero w 2006 roku. W FiFé z kolei peterbald jest obecnie tylko „tymczasowo uznany”.
W celu poszerzenia puli genów i połączenia pożądanego wyglądu kota nagiego z budową ciała kotów ras orientalnych, dopuszcza się krzyżówki z kotami syjamskimi i burmskimi. Do 2005 roku hodowcy mogli krzyżować peterbaldy z kotami półdługowłosymi jawajskimi i balijskimi.
© Victoria / stock.adobe.com
W Europie peterbald należy do rzadkich ras kotów. Jeśli szukasz bezwłosego mruczka, łatwiej będzie Ci znaleźć sfinksa. Jeśli ważniejsze są kształt ciała i charakter, dobrą alternatywą dla peterbalda są koty orientalne, takie jak syjamski lub orientalny krótkowłosy.
Niemniej, połączenie kota orientalnego i cienkiej warstwy sierści jest dostępne tylko w postaci peterbalda. Należy jednak poświęcić czas na znalezienie renomowanego hodowcy. Niektórzy prowadzą listy oczekujących, na które zainteresowani mogą się wpisać.
Kupując kociaka, wybierz hodowcę, który posiada dokumenty wystawione przez renomowane stowarzyszenie. Trzymaj się z daleka od podejrzanych ogłoszeń na różnych portalach.
Peterbald jest młodą rasą, a w jej ekskluzywności niektórzy dopatrują się źródła zysku. Na przykład sprzedają krzyżówki sfinksów bez papierów z orientalnymi kotami jako „peterbaldy”.
Każdy poważny hodowca należy do jednej z organizacji wymienionych w pierwszym rozdziale i sprzedaje swoje koty z rodowodem. Porozmawiaj z hodowcą o tym, jak zapobiegał chorobom swoich podopiecznych.
Zareaguj pozytywnie, gdy zada Ci kilka pytań dotyczących warunków życia i Twoich doświadczeń z kotami. Świadczy to o tym, że dba o dobro swoich podopiecznych. Młode zwierzęta trafią do Ciebie w wieku około 13 tygodni. W komplecie dostaniesz ich dokumenty i dowód szczepień. Pamiętaj, aby przestrzegać szczepień uzupełniających.
Kto chciałby przygarnąć dorosłego kota ze schroniska, raczej nie znajdzie tam peterbalda. Rzadko zdarza się, by hodowcy oddawali wykastrowane koty, których nie wykorzystują już w hodowli.
Częściej do takich miejsc trafiają starsze koty rasy sfinks lub ich mieszanki. Podejdź do poszukiwań z otwartym umysłem – w ten sposób znajdziesz czworonożnego przyjaciela, który będzie Ci odpowiadał bez względu na etykiety rasowe!
| Cechy szczególne: | Peterbald to egzotyczna rasa kotów o skąpej okrywie włosowej, która zachwyca przede wszystkim swoim przyjaznym i łagodnym usposobieniem. |
| Charakter: | przywiązany do człowieka, skory do zabawy, inteligentny, ciekawski |
| Wielkość: | średnia |
| Waga: | ok. 3–4 kg |
| Kolor oczu: | wszystkie kolory dopuszczalne |
| Umaszczenie: | wszystkie umaszczenia dopuszczalne |
| Sierść: | różne odmiany: Od nagiej skóry, przez delikatny meszek, aż po sierść szczeciniastą lub krótką |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca, wyczesywanie martwych włosów rękawicą do masażu |
| Długość życia: | ok. 15 lat |
| Typowe choroby: | przy rzetelnej hodowli odporne na choroby |
| Cena: | od ok. 3000 zł |
| Pochodzenie: | Rosja |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
