Kot cymric pochodzi z brytyjskiej wyspy Man. Jest blisko spokrewniony z kotem manx, ale ma dłuższą sierść. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest brak ogona.
© Dima Aslanian / stock.adobe.com
Kot cymric z krótkim, szczątkowym ogonem.
Cymric ma puszystą sierść, okrągłą głowę i zwartą budowę. Jego oczy są duże i okrągłe, a uszy szeroko rozstawione.
Przy wadze od trzech do sześciu kilogramów, cymric należy do ras kotów średniej wielkości.
Jego sierść jest półdługa, gęsta i z obfitym podszerstkiem. Wszystkie kolory sierści, znaczenia i kolory oczu są uznawane przez stowarzyszenia hodowlane.
Ponieważ jego tylne kończyny są dłuższe niż przednie, podczas chodzenia przypomina podskakującego królika. Wrażenie to potęguje dodatkowo brak ogona.
Większość kotów cymric jest całkowicie pozbawiona ogona, u niektórych występuje on w szczątkowej postaci. Ta anomalia jest typowa dla kotów z Wyspy Man. U ich krewniaków, kotów manx, sytuacja jest podobna.
U kotów cymric występują następujące kształty ogona:
Koty cymric są dobrymi łowcami myszy. Ta rasa kotów jest uważana za kochającą zabawę, aktywną i ciekawską. Interesują się wszystkim, co dzieje się w rodzinie i chcą być wszędzie obecne. Jeśli masz w domu kota cymric, nie potrzebujesz psa stróżującego. Czujny kotek natychmiast reaguje, gdy coś z jego punktu widzenia nie jest w porządku i zaczyna „warczeć”.
Cymric ma też jednak spokojną, łagodną stronę. Lubi ucinać sobie drzemkę na kolanach swojego człowieka. Ogólnie rzecz biorąc, przedstawiciele tej rasy są bardzo przywiązani do ludzi, lojalni i czuli. Mówi się również, że cymric dobrze dogaduje się z innymi mruczkami, a nawet z psami.
Jako dawne zwierzęta pustynne, koty zazwyczaj stronią od wody. Tylko nieliczne rasy, takie jak turecki van czy właśnie cymric, ją lubią. Przypisuje się im niezwykłą słabość do chłodnej wody.
Koty cymric potrzebują dużo uwagi. Jeśli chcesz dać im dom, musisz być w stanie wygospodarować dużo czasu na zabawę i przytulanie.
Są uważane za bardzo inteligentne i uwielbiają uczyć się sztuczek. Trening z klikerem lub agility dla kotów to idealne zajęcia dla nich. Przy odpowiednim szkoleniu te mądre sierściuchy powinny być również entuzjastycznie nastawione do spacerów na smyczy.
Gęsta sierść kota cymric powinna być szczotkowana trzy do czterech razy w tygodniu. Regularna pielęgnacja sierści zapobiega bowiem sfilcowaniu sierści.
Ponadto należy regularnie sprawdzać gęsto owłosione uszy i czyścić je w razie potrzeby. Brud może utknąć w sierści, a roztocza mogą również osiedlić się w małżowinach usznych.
Brak lub szczątkowy ogon u kota cymric jest spowodowany mutacją genetyczną. Problem dotyczy jednak nie tylko ogona. Wada genetyczna dotyczy całego kręgosłupa i rdzenia kręgowego, czego skutki są następujące:
W przypadku skojarzenia dwóch kotów cymric bez ogona 25 procent młodych umiera w łonie matki lub wkrótce po urodzeniu.
Koty potrzebują swoich ogonów, aby utrzymać równowagę podczas wspinaczki. Jest on również ważnym środkiem komunikacji. W przypadku jego braku zwierzęta mają bardzo ograniczone możliwości naturalnego zachowania.
Z lektury artykułu dotyczącego kociego języka dowiesz się, co mogą oznaczać różne położenia kociego ogona.
Uważa się również, że koty tej rasy są podatne na bolesne zapalenie stawów.
Ważne: Regularnie należy odwiedzać lekarza weterynarii! Jeśli masz kota cymric, pamiętaj o regularnych badaniach u specjalisty. Nie należy lekceważyć problemów z kręgosłupem, które z czasem mogą się nasilać.
Przykładem są tu Niemcy. Zgodnie z § 11b niemieckiej ustawy o ochronie zwierząt (Tierschutzgesetz) hodowla kręgowców obciążonych wadami genetycznymi (tzw. hodowla powodująca cierpienie) jest tam zabroniona, ale także w innych krajach rozmnażanie kotów bez ogona budzi duże kontrowersje. Eksperci rozumieją hodowlę noszącą znamiona okrucieństwa wobec zwierząt jako tolerowanie lub promowanie cech hodowlanych, które wiążą się z bólem, cierpieniem lub zaburzeniami behawioralnymi.
Kot cymric jest blisko spokrewniony z kotem manx. Obie rasy pochodzą z Wyspy Man, położonej na Morzu Irlandzkim pomiędzy Irlandią a Wielką Brytanią.
Koty, które tam mieszkały, miały mutację genetyczną, która powodowała brak ogona. Ze względu na wyspiarski charakter ich terytorium, wada genetyczna mogła dominować, w związku z czym rozwinęła się tam większa populacja kotów bezogonowych.
Ponieważ koty te żyły na Wyspie Man, nazywano je „kotami manx”. W latach 20-tych ubiegłego wieku zostały uznane przez związki rasowe za niezależną rasę.
Koty manx są zazwyczaj krótkowłose. Nieliczne długowłose egzemplarze nie były wykorzystywane do hodowli. Dopiero gdy w latach 60-tych w Kanadzie pojawiły się długowłose koty manx, zaczęto je hodować w sposób planowy. Powstała wówczas rasa cymric.
Nazwa kot cymric pochodzi od słowa „Cymru”, walijskiej nazwy Walii. Rasa ta nie ma jednak nic wspólnego z częścią Wielkiej Brytanii zwaną Walią – po prostu chciano nadać jej celtycko brzmiącą nazwę.
Manx i cymric nie są jedynymi rasami kotów bez ogona. Japoński bobtail, mekong bobtail, kurylski bobtail, pixiebob i amerykański bobtail są również pozbawione ogonów.
Kot cymric kosztuje średnio od 2000 do 4500 złotych.
Stosunkowo wysoka cena wynika przede wszystkim z trudnej hodowli. Z powodu uszkodzeń genetycznych wiele potomstwa nie przeżywa – dlatego też mioty kotów cymric są mniejsze niż mioty kotów innych ras.
Zastanów się: Nawet jeśli zauroczyły Cię te piękne zwierzęta, nie należy kupować kota cymric od hodowcy. Przez swój popyt promujesz bowiem celową „produkcję” kotów z poważnymi problemami zdrowotnymi.
Być może znajdziesz go nawet w swoim lokalnym schronisku dla zwierząt. Nie jest rzadkością, że trafiają tam również koty rasowe.
Kot cymric urzeka swoim pięknym wyglądem i ujmującą osobowością. Jest inteligentny, figlarny i zorientowany na ludzi.
Jego hodowla jest jednak niezwykle problematyczna i nie powinna być wspierana ze względów etycznych. Lepiej dać dom kotu cymric ze schroniska lub od razu poszukać innej rasy kotów.
| Cechy szczególne: | Cymric to skore do zabawy, posiadające puszystą sierść koty. Z powodu mutacji genetycznej są pozbawione ogona, dlatego uznaje się ją za rasę problematyczną pod względem hodowlanym. |
| Charakter: | aktywne, żywiołowe, ciekawskie, przywiązane do człowieka |
| Wielkość: | średnia |
| Waga: | 3–6 kg |
| Kolor oczu i umaszczenie: | wszystkie dopuszczalne |
| Sierść: | średniej długości, puszysta |
| Pielęgnacja sierści: | wymagane regularne szczotkowanie |
| Długość życia: | ok. 15 lat |
| Typowe choroby: | brak ogona może powodować bóle kręgosłupa, stawów i problemy z rdzeniem kręgowym |
| Cena: | od ok. 2000 zł |
| Pochodzenie: | Wielka Brytania |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
