Mekong bobtail to stosunkowo rzadka rasa kotów pochodząca z Azji. Typowy dla jej przedstawicieli jest krótki przycięty ogon i tak zwany wzór „point”.
© Елена Лихацкая / stock.adobe.com
Typowy mekong bobtail: Przycięty ogon i oznaczenie punktowe.
Gdyby nie krótki ogon, kota mekong bobtail można by łatwo pomylić z kotem syjamskim. Obie rasy są krótkowłose i mają jasną sierść ze wzorem punktowym.
Mekong bobtail waży średnio od 3,6 do 4,5 kilograma, a więc należy do kotów średniej wielkości. Jego budowa ciała jest muskularna, ale mimo to smukła i elegancka. Nogi ma średniej długości.
Charakterystyczny dla tej rzadkiej rasy kotów jest krótki, zagięty ogon. Zgodnie ze wzorcem stowarzyszenia hodowców kotów „World Cat Federation” musi mieć on co najmniej trzy kręgi. Jego długość nie może jednak przekraczać jednej czwartej długości ciała.
Sierść tych mruczków jest krótka, błyszcząca i z niewielką ilością podszerstka. Można ich również rozpoznać po charakterystycznym kolorze sierści z typowym wzorem punktowym.
Co oznacza znaczenie punktowe? Koty typu point mają jasną sierść, a pysk, uszy, nogi i ogon są ciemniejszego koloru.
Za tę uderzającą kombinację kolorów odpowiedzialne jest dziedziczne zaburzenie metabolizmu: W tym przypadku enzym tyrozynaza, który jest niezbędny do produkcji melaniny, działa tylko w niższych temperaturach. Do przyciemnienia sierści potrzebna jest jednak melanina.
U kotów o umaszczeniu point, ciemne zabarwienie działa tylko na chłodniejsze, zewnętrzne części ciała, czyli „punkty” (points). W środkowej części, gdzie ciało jest cieplejsze, sierść pozostaje jasna (albinizm częściowy). Tuż po urodzeniu kocięta są całkowicie białe, ponieważ w łonie matki jest tak ciepło, że nie wytwarza się melanina.
Koty syjamskie, koty birmańskie, koty tajskie, ragdolle i balijskie również należą do ras kotów ze wzorcem punktowym.
Duże owalne oczy mekong bobtaila błyszczą intensywnym niebieskim kolorem. Jest to kolejna cecha wspólna z innymi kotami punktowymi, takimi jak koty syjamskie.
Koty tej rasy są opisywane jako żywiołowe, ciekawskie i figlarne. Te inteligentne zwierzęta potrzebują jednak dużo uwagi i odpowiedniej aktywności. Jeśli się im nudzi, mogą sporo miauczeć. Podobnie jak koty syjamskie, mekong bobtail jest stosunkowo „gadatliwy”.
Dlatego zdecydowanie należy podkreślić potrzebę wygospodarowania czasu na regularne zabawy i zapewnienia kociakom urozmaiconych możliwości drapania i wspinania się. Może uda Ci się zainteresować swojego podopiecznego treningiem z klikerem?
Dzięki interaktywnym zabawkom można również zorganizować tym zwinnym egzotykom zajęcie w pojedynkę na jakiś czas.
© Konstantin Kulikov / stock.adobe.com
Koty te są uważane za stosunkowo łatwe w pielęgnacji i nie stawiają swoim opiekunom szczególnie wysokich wymagań. Ponieważ jest to rasa krótkowłosa, wystarczy od czasu do czasu wyszczotkować ich sierść – zwłaszcza wiosną i jesienią, kiedy zbliża się czas linienia.
Oczywiście również w przypadku kota mekong bobtail należy zwrócić uwagę na takie podstawowe rzeczy, jak wysokiej jakości karma i odpowiednie kuwety, aby czuł się u Ciebie komfortowo.
Zwierzaki te mogą być trzymane jako wychodzące, ale czują się komfortowo także w mieszkaniu. Idealnym rozwiązaniem jest balkon z siatką lub zabezpieczony ogród.
Dzięki swojej przyjaznej i czułej naturze, mekong bobtail jest doskonałym kotem rodzinnym. Mówi się, że szczególnie dobrze rozumie się z dziećmi.
Te domowe tygrysy z zadartym ogonem są towarzyskie i dlatego w miarę możliwości powinny zamieszkać z Tobą jako para. Z reguły bez problemu dogadują się także z innymi zwierzętami domowymi.
Niektóre choroby dziedziczne występują szczególnie często u kotów mekong bobtail. Należą do nich na przykład choroby oczu, takie jak drżenie oczu lub łzawienie. Dlatego należy regularnie sprawdzać stan oczu przedstawicieli tej rasy i w razie jakichkolwiek zmian niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Koty te są również podatne na guzy sutka i inne nowotwory. Poza tym nierzadko pojawiają się u nich choroby dróg moczowych i układu pokarmowego.
Także fakt, że mają bardzo krótki i zagięty ogon, może prowadzić do problemów zdrowotnych. Koty potrzebują swoich ogonów, aby utrzymać równowagę podczas wspinaczki. Ponadto jest on ważnym środkiem komunikacji. Koty, którym brakuje ogona, mają trudności w porozumiewaniu się z innymi przedstawicielami gatunku.
Rasy pozbawione ogonów, takie jak koty manx, mają poważne uszkodzenia kręgosłupa i są klasyfikowane jako rasy skazane na cierpienie. Eksperci uważają, że jest możliwe, iż koty mekong bobtail z przyciętymi ogonami również cierpią na problemy z kręgosłupem.
Pomimo tych ograniczeń, średnia długość życia mekong bobtaila jest dość wysoka – wynosi od 15 do 18 lat.
W Polsce koty mekong bobtail są niezwykle rzadkie i dlatego trudne do zdobycia. Hodowców najszybciej można znaleźć w Rosji.
Nawet jeśli ta rasa spodoba Ci się ze względu na swoje urocze cechy charakteru, należy powstrzymać się od zakupu. Swoim kupnem wspierasz bowiem planową hodowlę kotów z poważnymi ograniczeniami zdrowotnymi. Być może znajdziesz to, czego szukasz w schronisku – od czasu do czasu zdarza się, że tam również trafiają koty rasowe.
Omijaj z daleka hodowców, którzy oferują kocięta z przyciętymi ogonami na portalach ogłoszeniowych! Z reguły są to pozbawieni skrupułów „rozmnażacze”, którym zależy wyłącznie na szybkim zysku. W większości przypadków zwierzęta nie są trzymane w sposób odpowiedni dla gatunku, nie mają odpowiednich dokumentów, nie są szczepione ani odrobaczane.
Koty mekong bobtail pochodzą z Tajlandii. Uważa się, że wywodzą się one od kotów syjamskich. Rasa zawdzięcza swoją nazwę rzece Mekong, która przepływa również przez Tajlandię. Czasami w krajach anglojęzycznych nazywana jest również „Thai tailless”.
Jest stosunkowo szeroko rozpowszechniona w Azji. Mekong bobtail ma również swoje grono wielbicieli w Rosji, co wynika z ciekawej historii: W XIX wieku król Syjamu (obecnie Tajlandia) podarował około 200 kociąt rosyjskiemu carowi Mikołajowi II. Większość z nich miała krótki ogon. Do dziś rasa ta jest hodowana głównie w Rosji.
Do grona kotów pozbawionych ogona zaliczamy także japońskiego bobtaila, kurylskiego bobtaila oraz pixieboba.
Koty mekong bobtail to niezwykle sympatyczne zwierzęta: Inteligentne, czułe i szczególnie dobrze nadające się dla rodzin z dziećmi. Rasa ta ma wygórowaną cenę wyznaczoną przez swoją rzadkość – i może to całkiem dobrze, ponieważ przedstawiciele tej rasy są podatni na różne problemy zdrowotne.
| Cechy charakterystyczne: | Mekong bobtail to rzadka rasa kotów, znana ze swojego szczątkowego ogona i żywiołowej natury. |
| Charakter: | bystry, chętny do zabawy, inteligentny |
| Wielkość: | średnia |
| Waga: | 3,6–4,5 kg |
| Kolor oczu: | niebieski |
| Umaszczenie: | typu point – jasne z ciemnymi akcentami |
| Sierść: | krótka, lśniąca, z małą ilością podszerstka |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca, z reguły wystarcza okazjonalne szczotkowanie w okresie linienia |
| Długość życia: | ok. 15–18 lat |
| Typowe choroby: | mogą występować choroby oczu, nowotwory, choroby dróg moczowych; koty pozbawione ogona mogą cierpieć na problemy z kręgosłupem |
| Pochodzenie: | Tajlandia |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
