W swojej ojczyźnie anatolijski pies pasterski pilnował stad zwierząt gospodarskich i dbał o ich bezpieczeństwo. Jego imponujący wygląd bardzo mu w tym pomagał. Ta silna rasa lubi przejmować inicjatywę, dlatego potrzebuje konsekwentnego wychowania. Dowiedz się, dla kogo pies pasterski z Anatolii będzie odpowiedni i jakie warunki należy zapewnić mu na co dzień.
© CharlitoCZ / stock.adobe.com
Sylwetka anatolijskiego psa pasterskiego jest imponująca i robi wrażenie nie tylko na stadach zwierząt hodowlanych, których strzeże w swojej ojczyźnie.
Owczarek anatolijski wyróżnia się potężną, silnie zbudowaną sylwetką. Duża ilość mięśni i niewielka ilość tkanki tłuszczowej sprawiają, że ten czworonóg jest zaskakująco zwinny, szybki i wytrzymały. Cechy te szczególnie wyraźnie widać podczas jego pracy jako psa stróżującego przy stadzie.
Do imponującej postury przyczyniają się nie tylko duża, szeroka czaszka, ale także gęsty kołnierz na szyi i barkach. Resztę ciała pokrywa sierść krótka do półdługiej. Gęsty podszerstek dodatkowo podkreśla lśniącą, ściśle przylegającą okrywę włosową.
Warto wiedzieć: Długość sierści optymalnie dostosowuje się do panujących warunków klimatycznych, dlatego w mroźną zimę jest ona zazwyczaj dłuższa niż w gorące lato.
Według wzorca rasy nie istnieją ograniczenia co do umaszczenia, dlatego anatolijski pies pasterski może występować w niemal wszystkich możliwych kolorach i kombinacjach. Najbardziej znane są jednak egzemplarze o płowym umaszczeniu z czarną maską i czarnymi uszami.
Zgodnie ze standardem, jego wysokość w kłębie wynosi maksymalnie 86 cm dla psów i co najmniej 71 cm dla suczek. Niektórzy przedstawiciele rasy są jeszcze więksi i mierzą do 90 cm. Bez wątpienia czyni to z anatolijskiego psa pasterskiego jedną z największych ras psów na świecie.
W zależności od wielkości, waga tych imponujących czworonogów waha się od 44 do 64 kg, a psy o wzroście 90 cm ważą czasem nawet 80 kg.
Czworonożni pasterze z Anatolii uchodzą za odważnych i czujnych.
Jako psy stróżujące mają silnie rozwinięty instynkt obronny oraz czujność, szczególnie po zmroku.
W naturze anatolijskich psów pasterskich leży oczywiście chęć i potrzeba kontrolowania swojego terytorium, ale w żadnym wypadku nie są agresywne. Wręcz przeciwnie: Są uważane za niezwykle spokojne i opanowane, które w razie niebezpieczeństwa odważnie walczą, ale nie muszą tego okazywać poprzez warczenie czy szczerzenie zębów.
W porównaniu do innych ras, pielęgnacja sierści, zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu oraz wychowanie czworonogów z Anatolii wymagają stosunkowo dużo zaangażowania.
Ich gęstą sierść trzeba regularnie szczotkować – już sama wielkość sprawia, że zajmuje to sporo czasu. Szczególnie intensywnej pielęgnacji wymagają w okresie linienia, kiedy martwe włosy należy dokładnie usuwać szczotką.
Odpowiednie akcesoria do pielęgnacji sierści Twojego anatola znajdziesz w sklepie zooplus.
Już ze względu na swoje rozmiary anatol nie nadaje się do życia w niewielkim mieszkaniu w mieście. Jako dawny pies stróżujący jest przyzwyczajony do pracy, dlatego na co dzień potrzebuje dużo ruchu – najlepiej sprawdzi się w jego przypadku dom z ogrodem oraz długie spacery po lesie i otwartych terenach.
Wobec obcych dumny i z natury nieufny anatol woli zachować dystans. Więcej trudności może sprawić mu spotkanie z innymi psami – zwłaszcza jeśli w okresie szczenięcym nie zapewniono mu odpowiedniej socjalizacji i wychowania.
Bardzo ważne jest, aby poprzez konsekwentne szkolenie wcześnie położyć kres jego skłonności do dominacji.
Anatolijski pies pasterski z pewnością nie jest psem, któremu wystarczy sobie trochę pobiegać, ale nie oznacza to, że nie da się go wyszkolić. W końcu ma on również swoją wrażliwą stronę, która pragnie bliskości i wsparcia.
Wobec tych, którym uda się zdobyć jego zaufanie i przekonać go, że są przywódcami stada, anatolijski pies pasterski, mimo swojego uporu, potrafi być psem na wskroś posłusznym i czułym, który bardzo lojalnie trwa przy swojej rodzinie.
Ten obdarzony dużą pewnością siebie zwierzak nie jest jednak w żadnym wypadku uległy i z pewnością od czasu do czasu zdarzą się sytuacje, w których wystawi swojego opiekuna na próbę. W końcu jako pies pasterski zawsze był przyzwyczajony do samodzielności i przejmowania inicjatywy.
Dowiedz się więcej na temat wychowania psów z lektury magazynu zooplus.
Dlatego trzymanie tego dużego i czasami dość upartego czworonoga powinno zawsze być pozostawione osobom, które mają doświadczenie z psami. Słabości lub błędy w wychowaniu są szybko wychwytywane przez tego inteligentnego psa pracującego, który wie jak je wykorzystać je na swoją korzyść.
Przedstawiamy rasy, które sprawdzą się w rękach początkujących miłośników psów.
Rodziny powinny rozważyć utrzymanie tego rosłego zwierzęcia tylko wtedy, gdy mają nie tylko spore doświadczenie i potrafią zapewnić mu konsekwentne wychowanie, ale także dysponują wystarczającą ilością miejsca dla tego olbrzyma oraz czasem na wspólne aktywności.
Chcesz poznać rasy przyjazne rodzinom? Zachęcamy do lektury naszego magazynu.
© CharlitoCZ / stock.adobe.com
Zwłaszcza jeśli nie może pracować jako pies stróżujący u boku stad bydła, ten wytrzymały i inteligentny czworonóg potrzebuje dużo ruchu oraz zajęć, które pobudzą jego umysł.
Codziennie kilka godzin na świeżym powietrzu – zarówno w dużym, ogrodzonym ogrodzie, jak i podczas urozmaiconych, długich spacerów – to dla dobrego samopoczucia anatola absolutna podstawa.
Inspiracji do wspólnych aktywności dostarczy nasze zestawienie popularnych sportów dla psów – a odpowiednie akcesoria do ich uprawiania znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Przedstawiciele tej rasy należą do najbardziej wytrzymałych na świecie i nie występują u nich żadne typowe choroby dziedziczne. Jak jednak w przypadku niemal wszystkich dużych ras psów, także te psy pasterskie mogą zachorować na dysplazję stawów biodrowych.
Więcej wskazówek dotyczących żywienia psów znajdziesz w magazynie zooplus.
Średnia długość życia tych czworonogów wynosi od 10 do 13 lat.
Zdrowego i zrównoważonego psychicznie szczeniaka kupisz u sprawdzonych, renomowanych hodowców, którzy chętnie pokażą Ci swoją hodowlę.
Lepiej natomiast unikać podejrzanych ogłoszeń w Internecie i zamiast tego zajrzeć na stronę lokalnych schronisk dla zwierząt. Przy odrobinie szczęścia znajdziesz tam przedstawiciela tej lub podobnej rasy.
Od hodowcy czy ze schroniska? Nasz poradnik adopcyjny pomoże Ci przed podjęciem decyzji poznać zalety i wady obu rozwiązań.
Ponieważ anatolijski pies pasterski przy niewłaściwej socjalizacji i błędach wychowawczych może wykazywać dominujące zachowanie, w niektórych krajach i regionach został wpisany na listę ras uznanych za niebezpieczne. Jego utrzymanie może być uzależnione od spełnienia określonych wymogów, takich jak wykonanie testu predyspozycji (charakteru) czy posiadanie specjalnych uprawnień przez opiekuna psa, a także wiązać się z wyższą stawką podatku od psa.
Przed adopcją należy więc sprawdzić, czy w naszym miejscu zamieszkania obowiązują szczególne przepisy dotyczące utrzymania anatolijskiego psa pasterskiego.
Warto wiedzieć: Wyróżnia się cztery tureckie odmiany psów pasterskich, które są zbiorczo określane mianem anatolijskiego psa pasterskiego. Należą do nich akba, kangal, karaba oraz pies z Karsu. W krajowych przepisach dotyczących utrzymania psów najczęściej wspomina się o rasie kangal.
© Alex Sorokunov / stock.adobe.com
Anatolijskie psy pasterskie prawdopodobnie wywodzą się od dużych psów myśliwskich z Mezopotamii. W swojej ojczyźnie, Anatolii, czworonogi te pilnują stad zwierząt gospodarskich, które pokonują rozległe tereny Wyżyny Anatolijskiej.
Od zawsze były przyzwyczajone do życia na zewnątrz przez całą dobę – zarówno w skrajnym upale, jak i w przenikliwym chłodzie – oraz do dostosowywania się do trybu życia swoich opiekunów.
Ściśle rzecz biorąc, rasowy anatolijski pies pasterski nie istnieje, ponieważ wzorzec FCI pod nazwą „anatolijski pies pasterski” łączy kilka ras psów stróżujących, które mają ze sobą wiele wspólnych cech, zwłaszcza pod względem wyglądu:
Duży, silny pies pasterski z Anatolii to czujny towarzysz, który oprócz konsekwentnego prowadzenia potrzebuje dużo przestrzeni i starannej opieki. Jako pies rodzinny sprawdzi się tylko u doświadczonych opiekunów, którzy powinni zapewnić mu duży, bezpiecznie ogrodzony teren.
Niemniej, każdy, kto zaakceptuje niezależny charakter tego czworonoga i odpowiednio go wychowa, zyska w nim lojalnego i niezawodnego stróża.
Owczarek z Anatolii nie jest z natury agresywny ani niebezpieczny. Odpowiednio wychowany to lojalny i spokojny towarzysz. Bez właściwej socjalizacji i fachowego szkolenia może jednak wykazywać skłonności do dominacji.
W zasadzie każdy kangal jest anatolijskim psem pasterskim, ponieważ „anatolijski pies pasterski” to termin zbiorczy, który zgodnie ze standardem FCI obejmuje różne tureckie typy psów pasterskich, w tym także kangala.
Najważniejsza różnica polega na tym, że kangal jest specjalnie wyhodowaną odmianą owczarka anatolijskiego.
| Cechy szczególne: | Anatolijski pies pasterski to wytrzymały, silny i niezależny pies stróżujący wywodzący się z Turcji, który potrzebuje dużo przestrzeni oraz doświadczonego opiekuna. |
| Charakter: | czujny, odważny, spokojny, niezależny, lojalny, terytorialny, przyjazny wobec rodziny, nieufny wobec obcych |
| Wysokość w kłębie: | psy: 74–81 cm suczki: 71–79 cm |
| Waga: | psy: 50–65 kg suczki: 40–55 kg |
| Sierść: | krótka do półdługiej, przylegająca do ciała, z gęstym podszerstkiem dopuszczalne wszystkie umaszczenia, często płowe z czarną maską |
| Pielęgnacja sierści: | czasochłonna ze względu na rozmiary wymagane regularne szczotkowanie, szczególnie w okresie linienia |
| Potrzeba ruchu: | duża |
| Pies dla początkujących: | nie nadaje się dla osób bez doświadczenia |
| Szczekanie: | brak skłonności do ujadania |
| Długość życia: | ok. 10–13 lat |
| Typowe choroby: | możliwa dysplazja stawów biodrowych, poza tym zdrowy |
| Grupa FCI: | 2. Pinczery, sznaucery, molosy, psy górskie i szwajcarskie psy do bydła |
| Pochodzenie: | Anatolia (Turcja) |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
