Grand griffon vendéen to dostojna rasa francuskich psów gończych. Te piękne czworonogi imponują wyjątkowym węchem oraz silnym charakterem. Jako zagorzały pies myśliwski najlepiej czuje się w gospodarstwie domowym myśliwego.
© slowmotiongli / stock.adobe.com
Grand griffon vendéen jest doskonałym psem myśliwskim i najlepiej pasuje do doświadczonych opiekunów psów.
Ten zwinny czworonóg to elegancki pies o harmonijnych proporcjach, który sprawia wrażenie silnego i wytrzymałego, ale nie ociężałego. Wysokość w kłębie grand griffon vendéena sięga do 68 centymetrów, a masa ciała wynosi około 35 kilogramów. Jest tym samym największym przedstawicielem ras griffon vendéen, które się z niego wywodzą.
Jego długie wiszące uszy są wąskie i obficie owłosione, a gruby ogon ma kształt szabli. Szorstkie futro średniej długości może być puszyste i wyposażone jest w dużą ilość podszerstka. Zgodnie ze wzorcem rasy grand griffon występuje w umaszczeniu czarno-biało-łaciatym, płowo-biało-łaciatym z czarnym płaszczem oraz w różnych odcieniach piaskowych.
Jako pierwotny towarzysz polowań, grand griffon vendéen jest odważnym i posłusznym zwierzakiem, który zawsze zachowuje swoją niezależność. Ma doskonały węch i uwielbia podążać za wywęszonymi śladami.
Polowanie jest jego wielką pasją, co może wpłynąć na jego posłuszeństwo. Grand griffon vendéen bowiem, jako typowy pies myśliwski, lubi działać samodzielnie, gdy ma na celowniku potencjalną zdobycz. Niegdyś dla przedstawicieli tej rasy zdjęcie obroży było tym samym sygnałem do rozpoczęcia polowania.
Tak więc, począwszy od szczeniaka, należy przywiązywać wagę do konsekwentnego wychowania, z poszanowaniem niezależności rasy, pamiętając, że nieco uparty z natury grand griffon vendéen będzie bardzo trudny do wyszkolenia, gdy będzie w pełni dorosły.
W szczególności należy intensywnie trenować przywoływanie. NIemniej nawet dobry trening nie zawsze może zagwarantować, że Twój czworonożny przyjaciel przyjdzie na zawołanie, gdy wpadnie na trop.
Dlatego jeśli nie jesteśmy myśliwymi, warto rozważyć trening antyłowiecki dla tego sprytnego, nie zawsze łatwego w prowadzeniu, ale zawsze przyjaznego wobec ludzi psa. Warto także zapisać swojego podopiecznego do psiego przedszkola, gdzie będzie miał kontakt z innymi psami.
Dobrze wychowany grand griffon vendéen może bez problemu mieszkać z rodziną. Potrzebuje jednak odpowiedniej dawki aktywności i dużo przestrzeni. Zwłaszcza w domu, w którym nie poluje się na co dzień, wymaga to sporo czasu i konsekwentnej pracy wychowawczej. Należy wziąć to pod uwagę jeszcze przed jego wprowadzeniem się do domu. Tak jak w przypadku większości psów gończych, jego miejsce znajduje się bowiem u boku myśliwego.
Grand griffon vendéen nie nadaje się do małego mieszkania ani do życia w mieście. Jako pies kochający naturę najlepiej czuje się w dużym, dobrze ogrodzonym ogrodzie, gdzie może do woli biegać i szaleć.
Rasa ta nie ma silnego instynktu terytorialnego, dlatego raczej nie sprawdzi się jako pies stróżujący ani obronny. Większość griffonów sygnalizuje jednak obecność obcych, szczekając.
Z dziećmi te przyjazne psy zazwyczaj dogadują się bardzo dobrze. To świetna podstawa do prawdziwiej, międzygatunkowej przyjaźni. Niemniej, dzieci powinny być już nieco starsze. Gwałtowne, nieprzewidywalne ruchy maluchów mogą psa dezorientować. W każdym przypadku czworonóg powinien mieć zapewnione miejsce, w którym może się wycofać i odpocząć.
Koty i inne mniejsze zwierzęta są z zasady traktowane jako potencjalna zdobycz, dlatego nie powinny mieszkać pod jednym dachem z psem myśliwskim. Zdarzają się jednak griffony wychowane z kotami, które dobrze rozumieją się z mruczkami. Przyzwyczaiły się do ich obecności i akceptują je jako członków swojego stada. Dla królików i innych małych zwierząt takie wspólne życie byłoby jednak zdecydowanie zbyt stresujące.
Jeśli decydujesz się na psy gończe, musisz również odpowiednio wcześnie pomyśleć o tym, kto zajmie się zwierzętami, gdy wyjedziesz na wakacje lub w przypadku Twojej choroby. Może to być bowiem dość czasochłonne.
Należy również z góry oszacować koszty. Oprócz ceny zakupu rasowego grand griffon vendéena, ewentualnych kosztów podróży oraz podstawowego wyposażenia, szczególnie zauważalne są regularne wydatki na nowego współlokatora. Obejmują one, oprócz pełnowartościowej karmy, również podatek od posiadania psa oraz ubezpieczenie, a także koszty wizyt kontrolnych u lekarza weterynarii. W przypadku choroby koszty weterynaryjne mogą szybko wzrosnąć, na co należy być przygotowanym.
Ten pies ma to we krwi – gdy tylko spuści się go ze smyczy, natychmiast rusza w pogoń. Dawniej wykorzystywano go głównie do polowań na wilki, dziś najczęściej bierze udział w polowaniach na lisy lub dziki.
Jeśli więc nie jesteśmy myśliwymi, jego silny instynkt łowiecki może nieco ograniczać wspólne, swobodne spacery. Trzeba też pamiętać, że ta rasa potrzebuje bardzo dużo ruchu. Grand griffon vendéen dobrze sprawdzi się jako towarzysz joggingu, choć w większości przypadków będzie musiał biegać na smyczy.
Mantrailing oraz inne psie sporty, w których może wykazać się doskonałym węchem, sprawiają mu ogromną radość. Należą do nich także polowania konne na sztuczny trop (drag hunting), podczas których psy pracują w sforze. Jeśli interesuje Cię ten ekskluzywny sport jeździecki, warto zasięgnąć informacji na ten temat w odpowiednich klubach i stowarzyszeniach.
Rasa ta uchodzi za bardzo wytrzymałą i rzadko wykazuje genetyczne predyspozycje do chorób dziedzicznych. Zanim zdecydujesz się na szczeniaka, sprawdź, jakie działania profilaktyczne podjął hodowca w zakresie zdrowia. Ważne jest na przykład potwierdzenie, że rodzice mają zdrowe stawy biodrowe (brak dysplazji biodrowej).
Szorstka sierść grand griffon vendéena jest odporna na warunki pogodowe i bardzo wytrzymała. Mimo to wymaga codziennej uwagi, ponieważ łatwo wplątują się w nią rzepy, liście i inne zanieczyszczenia.
Regularna pielęgnacja sierści jest więc w przypadku tej rasy bardzo ważna. Rozczesuj ją co kilka dni i codziennie sprawdzaj pod kątem „pamiątek” ze spaceru.
Po wyschnięciu brud zazwyczaj można bez problemu wyczesać. W przypadku bardziej uporczywych zabrudzeń użyj wilgotnej ściereczki albo wykąp swojego pupila w delikatnym szamponie dla psów.
Regularnie kontroluj długie, wiszące uszy pod kątem pasożytów lub stanów zapalnych i w razie potrzeby stosuj preparat do czyszczenia uszu dla psów.
Równie ważne jest – zwłaszcza u czworonogów, które najczęściej chodzą po miękkim podłożu – rutynowe sprawdzanie długości pazurów i w razie potrzeby ich przycinanie.
Grand griffon vendéen może dożyć nawet 12 lat.
Duża dawka ruchu wymaga odpowiednio kalorycznego pożywienia. Karm swojego grand griffon vendéena karmą bogatą w białko i z wysoką zawartością mięsa, aby zapewnić mu żywienie dopasowane do jego potrzeb.
W przypadku czworonogów intensywnie wykorzystywanych do polowań warto dodatkowo zwiększyć udział tłuszczu w diecie, aby dostarczyć im więcej energii.
Ostatni posiłek podaj kilka godzin przed intensywnym treningiem, aby pies mógł spokojnie go strawić. Co do zasady po każdym posiłku zapewnij mu odpoczynek, aby zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka.
Rasa ta ma skłonność do przybierania na wadze przy niewielkiej ilości ruchu. Zapobiegaj temu, dopasowując żywienie do codziennej dawki aktywności. Obserwuj też talię swojego griffona, aby odpowiednio wcześnie zareagować, jeśli zacznie się tam odkładać tkanka tłuszczowa.
Nadwaga – podobnie jak u ludzi – jest jedną z głównych przyczyn wielu chorób wtórnych, na przykład uszkodzeń stawów. Pamiętaj, aby wliczać do dziennej porcji karmy także ewentualne przysmaki podawane jako nagroda.
Suszone gryzaki lub przysmaki dentystyczne są zdecydowanie lepszym wyborem niż smakołyki zawierające cukier i zboża, a przy tym smakują Twojemu pupilowi co najmniej tak samo dobrze.
Oczywiście Twój griffon powinien mieć zawsze stały dostęp do świeżej wody. Podczas dłuższych spacerów lub treningów biegowych zadbaj o to, aby mógł napić się przynajmniej raz na godzinę.
Sama rasa jest tak samo szlachetna jak jej nazwa: Dzisiejsze grand griffon vendéeny pochodzą od psów gończych hodowanych we Francji już w XVI wieku. Nazwa nawiązuje do korzeni psa w zachodniej Francji, do departamentu Vendée.
Z kolei ci przodkowie wywodzą się od tzw. „psów kanclerskich”. Kanclerz Francji hodował je osobiście. Rasa ta jest również spokrewniona z griffon fauve oraz z gris de saint-louis, a także z wymarłymi griffons de bresse.
Od zawsze grand griffon vendéen towarzyszył ludziom przede wszystkim podczas polowań jako niezawodny kompan. Jego zadaniem była i nadal jest między innymi pogoń za zwierzyną, w której może – pracując samodzielnie lub w sforze – w pełni zaprezentować swoją wytrzymałość.
Z czasem z grand griffon vendéen wyhodowano trzy kolejne rasy, które są do niego podobne pod względem charakteru, ale mniejsze:
Ponieważ ten ostatni bywa często nazywany po prostu „grand vendéen”, nierzadko dochodzi do pomyłek w nazewnictwie.
© dvr / stock.adobe.com
Rasa ta jest rzadko spotykana poza Francją. Jeśli szukasz takiego psa gończego, warto rozejrzeć się w jego ojczyźnie.
W wielu innych krajach łatwiej znaleźć przedstawiciela blisko spokrewnionej rasy. Należą do nich przede wszystkim grand basset griffon vendéen oraz griffon fauve de bretagne.
Niezależnie od tego, na którą rasę griffona się zdecydujesz, kluczem do zdrowego i dobrze zsocjalizowanego czworonoga jest odpowiedzialny hodowca i jego praca na wczesnym etapie. Dzięki swojej wiedzy starannie dobiera on rodziców pod względem charakteru, predyspozycji łowieckich i zdrowia oraz dba o odpowiednią socjalizację.
Szczeniak opuszcza wówczas dom hodowcy dopiero w wieku ośmiu tygodni, po szczepieniach, z wszczepionym mikroczipem i kilkukrotnie odrobaczony.
Koniecznie przestrzegaj terminów kolejnych szczepień, a w przypadku importu z zagranicy zapoznaj się z obowiązującymi przepisami dotyczącymi wjazdu młodych zwierząt do Polski.
Grand griffon vendéen to wyjątkowa rasa o szczególnych wymaganiach. Nie zdziw się więc, jeśli hodowca będzie zadawał Ci wiele pytań dotyczących Twoich warunków życia. W ten sposób chce upewnić się bowiem, że będziesz w stanie sprostać potrzebom tego czworonoga.
Co zrobić, jeśli szukasz już dorosłego grand griffon vendéena? Dobrym pomysłem jest wizyta w miejscowym schronisku dla zwierząt, gdzie na nowy dom czeka wiele mieszańców.
Psy ze schroniska bywają pewną niewiadomą, ale to samo dotyczy również dorosłych psów rasowych. Błędy wychowawcze popełnione w okresie szczenięcym bardzo trudno jest później naprawić.
W przypadku dorosłego czworonoga szczególnie ważne jest, aby mieć już pewne doświadczenie z psami. Warto dokładnie porozmawiać z osobami odpowiedzialnymi za adopcję, aby wcześniej ustalić, czy Ty i pies możecie stworzyć zgrany duet oraz czy będzie on pasował do Twojego stylu życia.
Najlepiej, jeśli przed adopcją masz możliwość odwiedzić swojego wymarzonego towarzysza kilka razy i wybrać się z nim na wspólny spacer.
Życzymy Ci wiele radości z Twoim grand griffon vendéenem!
| Cechy szczególne: | Grand griffon vendéen to rasa o silnym charakterze, odpowiednia dla doświadczonych myśliwych. |
| Charakter: | odważny, chętny do nauki, samodzielny, przyjazny |
| Wysokość w kłębie: | do 68 cm |
| Waga: | ok. 35 kg |
| Sierść: | szorstka i średniej długości, czarno-biała łaciata, płowo-biała łaciata z czarnym płaszczem oraz różne odcienie piaskowe |
| Pielęgnacja sierści: | szorstka sierść wymaga regularnej pielęgnacji |
| Aktywności: | potrzebuje dużo ruchu oraz zajęć, które zaangażują jego doskonały węch |
| Pies dla początkujących: | tylko dla osób z doświadczeniem |
| Szczekanie: | okazjonalne |
| Długość życia: | ok. 12 lat |
| Typowe choroby: | brak znanych chorób typowych dla rasy |
| Cena: | od ok. 5000 zł |
| Grupa FCI: | 6. Psy gończe i posokowce |
| Pochodzenie: | Francja |
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
