W Polsce pochodząca ze Stanów Zjednoczonych rasa snowshoe występuje jeszcze rzadko, jednak ze względu na jej interesujący wygląd oraz wyjątkowy charakter zyskuje sobie coraz większe grono miłośników. Każdy miot kociąt snowshoe niesie ze sobą masę niespodzianek: Zaraz po urodzeniu maluchy są całkowicie białe i rozwijają różnorodne umaszczenia dopiero z czasem. Pierwsze zabarwienia pokazują się na około 10 dni po tym, jak te śliczne stworzenia po raz pierwszy otwierają oczka na świat.
© Aleksandar / stock.adobe.com
Ta piękna rasa kota powstała, tak jak znakomita ilość innych kocich ras, w wyniku przypadku. Pod koniec lat 60. u hodowczyni Dorothy Hinds-Daugherty w Filadelfii (w stanie Pensylwania) urodził się miot kociąt syjamskich, które „nosiły białe skarpetki” na łapkach. Dalszy przebieg hodowli opisywany jest przez wielorakie źródła na różne sposoby.
Niektóre z nich podają, że początkowo zjawisko to odebrano negatywnie, jako błąd w hodowli, której celem było przecież wykształcenie typowych dla kotów syjamskich ciemnych oznaczeń na łapach. Rzekomy problem rozwiązano dodając do puli genetycznej syjamów geny ras krótkowłosych (dwubarwnych kotów amerykańskich krótkowłosych). Tak wykreowano nową rasę, charakterystyczną za sprawą białych skarpetek oraz białej maski w kształcie odwróconej litery „V”.
Inne źródła podają z kolei, że Dorothy Hinds-Daugherty bardzo ucieszyła się z takiej psoty Matki Natury i rozpoczęła planową hodowlę w celu zachowania białych łapek u swoich kociąt. Jeszcze w latach 60. snowshoe został zaprezentowany na wystawach kotów rasowych. Uznanie jako „rasa eksperymentalna” zyskał jednak dopiero kilka lat później. W 1974 roku amerykańskie organizacje CFF (“Cat Fanciers Federation”) i ACA (“American Cat Association”) umieściły rasę w swoich katalogach. Pod koniec lat 70. istniało niebezpieczeństwo wymarcia rasy, gdyż żyły wówczas jedynie cztery zarejestrowane osobniki.
Na szczęście udało się zainteresować hodowców rasą i podjęli się oni jej kontynuowania. Po opracowaniu na nowo standardów rasy oraz reguł rejestracji snowshoe został w 1982 roku raz jeszcze uznany przez CFF oraz w 1989 przez amerykańskie związki TICA i ACFA. Dzięki licznym publikacjom w prasie branżowej snowshoe w końcu doczekał się zasłużonej uwagi także na arenie międzynarodowej. W Polsce wciąż jest stosunkowo rzadko spotykany i uchodzi za rasę dla wtajemniczonych.
Snowshoe jest średniej wielkości, masywnym kotem o szczupłej lecz muskularnej budowie ciała, którą zawdzięcza swoim tajskim krewnym. Jego szyja jest średniej długości, plecy lekko wygięte. Głowa jest klinowata, uszy stosunkowo duże i spiczaste, a migdałowate oczy cechuje intensywna niebieska barwa tęczówki. Na pyszczku ma z reguły białą łatkę w kształcie odwróconej litery „V”, a jego kości policzkowe osadzone są wysoko. Ogon snowshoe jest szerszy u nasady i zwęża się ku końcowi, co podkreśla jego elegancki wygląd. Ta piękność kroczy przez życie na średniej długości lub długich, prostych nogach – a jeśli dopisze Ci szczęście, być może już wkrótce także przez Twój salon.
Białe „skarpetki” na łapach, którym zawdzięcza swoją nazwę, są z reguły bardziej wyraźne na kończynach tylnych niż przednich. Umaszczenia snowshoe wykazuje takie same jak jego syjamscy przodkowie. Szczególną popularnością wśród miłośników tej rasy cieszą się umaszczenia seal point oraz blue. Snowshoe jest kotem krótkowłosym, o sierści gładkiej, gęstej, przylegającej do ciała. Umaszczenie point oznacza jaśniejsze odcienie barwne na tułowiu oraz ciemniejsze znaczenia (pointy) na uszach, pyszczku, nogach oraz ogonie. Snowshoe występuje we wszystkich we wszystkich odmianach barwnych syjamów: Rudy, kremowy, seal, niebieski, czekoladowy, liliowy, tabby point, fawn point, cynamonowy oraz szylkret point. Samiczki rasy snowshoe osiągają wagę od 2,5 do 5 kg, samce natomiast od 4 do 6 kg.
Snowshoe to kot pewny siebie, śmiały, ciekawski, inteligentny i nieco przekorny. W piersi kota tej rasy zdają się bić jednocześnie dwa serca. Z jednej strony jest niesłychanie wrażliwy i posiada dalece rozwiniętą potrzebę spokoju, z drugiej zaś źle znosi samotność. Snowshoe jest z natury bardzo przyjacielski i zorientowany na człowieka. Doceni również towarzystwo innych kotów. Doskonałym rozwiązaniem w jego przypadku jest przygarnięcie od razu dwóch kociąt z jednego miotu.
Także z psami snowshoe dogaduje się z reguły bez zarzutu. Ponieważ koty te chętnie się bawią, nadają się pod tym względem również do mieszkania w domach z dziećmi. Zbyt małe dzieci jednakże mogą zakłócać spokój snowshoe, którego od czasu do czasu tak bardzo potrzebuje. Taka konstelacja jest z tego właśnie względu odradzana. Snowshoe lubi zabawę, ale nie przepada za hałasem i zamieszaniem. Ma wiele cech, które życie w jego towarzystwie czynią interesującym, a przede wszystkim przyjemnym. W ich charakterze odbija się jedyna w swoim rodzaju mieszanka cech ich przodków: Łączą ciekawość i temperament kotów syjamskich ze spokojem i opanowaniem kotów amerykańskich krótkowłosych. Ważne jest, by każdy potencjalny nabywca snowshoe zdawał sobie sprawę ze specyficznych wymagań rasy, by oboje mogli cieszyć się sobą nawzajem i kot mógł wieść życie, które odpowiada jego naturalnym potrzebom. Można bowiem odnieść wrażenie, że przedstawiciele tej rasy odbierają świat podobnie jak osoby wysoko wrażliwe.
Najprawdopodobniej snowshoe najlepiej będzie czuł się z opiekunem podobnie jak on sam ceniącym spokój. Przy całej swojej potrzebie spokoju jest to kot łaknący kontaktu. Snowshoe bardzo przywiązuje się do swojego człowieka, który powinien wykazywać się wobec niego nieustanną empatią i wiedzieć, kiedy bodźce ze środowiska zaczynają go przytłaczać, by w takim wypadku wyjść naprzeciw jego potrzebom i zagwarantować mu możliwość ukrycia się, na przykład w tunelu dla kota lub innym odseparowanym miejscu.
Jednocześnie jednak opiekun snowshoe musi zapewniać mu rozrywki w postaci wspólnych zabaw. Inteligencję i ciekawość przedstawicieli tej rasy wspierać możesz najlepiej za pomocą gier o charakterze łamigłówek lub zabawek interaktywnych, wymagających szybkiego reagowania. Ponadto snowshoe potrzebuje też możliwości do oddania się łowom, gdyż jako utalentowany myśliwy chętnie pielęgnuje swoje umiejętności. Ceni sobie również zadania związane ze wspinaczką, dlatego w jego domu nie może zabraknąć drapaków, najlepiej wielopoziomowych. Jeśli akurat nie poluje, nie bawi się bądź nie wspina, promienieje wówczas dostojnym spokojem, który z łatwością udziela również dwunożnym członkom jego rodziny.
Snowshoe wymaga dużej ilości mięsa w diecie, która dostarczałaby jego organizmowi wysokiej zawartości tłuszczów i białek. Dieta przedstawicieli tej rasy powinna być generalnie dosyć restryktywna. Węglowodany nie wpływają korzystnie na jego organizm, gdyż nie mogą być przez niego odpowiednio trawione. Zbyt dużo węglowodanów w jego pokarmie może doprowadzić do nadwagi, ta natomiast do cukrzycy. W razie wątpliwości udaj się po poradę do zaufanego lekarza weterynarii.
Poprzez ochocze zajadanie jedzenia Twój pupil daje Ci jednoznaczny sygnał, że posiłek mu smakuje. Nie przesadzaj jednak z wielkością porcji. Porcjowanie posiłków i ich zawartość kaloryczna zależy między innymi od tego, czy jest on kotem wychodzącym czy kotem kanapowym, a także od tego, czy jest wykastrowany lub wysterylizowany, czy też nie. Zwróć również uwagę na podawane mu między posiłkami smakołyki i uwzględniaj je w codziennym jadłospisie.
Rasa ta istnieje stosunkowo krótko i jest jeszcze dość nieliczna. Do tej pory u kotów rasy snowshoe stwierdzano głównie typowe choroby występujące u kotów, natomiast nie odnotowano schorzeń specyficznych, bezpośrednio związanych z tą rasą. Nie można jednak wykluczyć, że ze względu na swoje pochodzenie od kotów syjamskich snowshoe może mieć predyspozycje do podobnych, charakterystycznych dla nich problemów zdrowotnych. Już w wieku kocięcym warto przeprowadzić podstawowe szczepienia przeciwko panleukopenii (kociemu tyfusowi) oraz kociemu katarowi. Koty wychodzące powinny dodatkowo zostać zaszczepione przeciwko wściekliźnie i białaczce (FeLV). Pamiętaj także o regularnych szczepieniach przypominających.
Nigdy nie kupuj kociąt od niezrzeszonych hodowców! Nierzadko znaleźć można w Internecie ogłoszenia, rzucające się w oczy za sprawą niezwykle okazyjnej ceny. Oferty takie pochodzą od ludzi, którzy nie mają wystarczającej wiedzy, by wyhodować zdrowe i silne osobniki, i często nie zapewniają kotom odpowiednich warunków życia. Takich ofert unikaj! Jeśli chcesz przygarnąć kotka rasy snowshoe, koniecznie zwróć się do hodowcy z certyfikatami. Profesjonalny hodowca będzie w stanie okazać Ci rodowody kocięcia i jego rodziców – tylko w ten sposób upewnisz się, że przygarniasz kocię nieobciążone genetycznie, które ma znakomite szanse na zdrowe życie u Twojego boku przez lata.
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
