Wyżeł fryzyjski (stabijhoun)
Wyżeł fryzyjski (stabijhoun) to niezwykłej urody, czujny pies pochodzący z Fryzji w Holandii, gdzie pełni rolę niezawodnego psa gospodarskiego oraz myśliwskiego. Więcej informacji na temat tego mało znanego czworonoga przedstawiamy poniżej.

© Charlotte / stock.adobe.com
Stabijhoun ma fryzyjskie korzenie.
Spis treści
- Wygląd: Jak rozpoznać wyżła fryzyjskiego?
- Charakter: Czujny i nieufny wobec obcych
- Na co należy zwrócić uwagę w utrzymaniu stabijhouna?
- Żywienie: Co je wyżeł fryzyjski?
- Pielęgnacja wyżła fryzyjskiego
- Zdrowie: Długie życie wolne od chorób
- Pochodzenie i historia: Skąd pochodzi stabijhoun?
- Hodowla i zakup: Gdzie można kupić stabijhouna?
- Podsumowanie
- Charakterystyka wyżła fryzyjskiego
Wygląd: Jak rozpoznać wyżła fryzyjskiego?
Stabijhoun z wyglądu przypomina małego münsterländera. Jest harmonijnej budowy i waży nie więcej niż 27 kilogramów. Zgodnie ze wzorcem rasy nie powinien być ani zbyt atletyczny, ani zbyt smukły.
Zasadniczo jest zupełnie przeciętny, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu – jest średniej wielkości, jego oczy są osadzone poziomo, lekko zaokrąglone. Chociaż zawsze sprawiają wrażenie czujnych i uważnych, ogólny wyraz jego pyska jest bardzo przyjazny. Głęboko osadzone, wiszące uszy tworzą puszysty trójkąt, a delikatnie zakrzywiony ogon sięga stawu skokowego.
Sierść jak po praniu z użyciem płynu zmiękczającego
Średniej długości okrywa włosowa wyżła fryzyjskiego to jego cecha rozpoznawcza. Jest uwodzicielsko miękka i jedwabista, nakrapiana, w kolorze czarno-białym lub czarno-brązowym, za zadzie dłuższa niż na kończynach. Jest tak miła w dotyku, że można by ją głaskać bez końca!
Charakter: Czujny i nieufny wobec obcych
Niezależny z natury stabijhoun chętnie zajmie się sam sobą, mając do dyspozycji własną posesję. Ma wrodzony instynkt obrony swojego terytorium, czemu z ochotą się oddaje. Jego dom to dla niego rzecz święta, podobnie jak członkowie ludzkiego stada, w obronie których stanie bez wahania.
W stosunku do znanych sobie ludzi jest pokojowo nastawiony, nie ma tendencji do gryzienia czy agresji. Wobec nieznajomych natomiast jest powściągliwy, a nawet nieufny.
Na jego zaufanie bowiem trzeba sobie zapracować. Gdy jednak przyzwyczai się do człowieka, staje się bardzo ufny i przyjazny.
Szczekanie na powitanie
Wyżeł fryzyjski nie jest szczekliwy, ale regularnie podnosi alarm, gdy ktoś zbliża się do jego terytorium. Goście, listonosz czy powracający członkowie rodziny muszą liczyć się z głośnym powitaniem, co może stać się problemem, gdy jest trzymany w mieszkaniu, a za ścianą mieszkają sąsiedzi. Ponieważ jednak stabijhoun jest stosunkowo łatwy w szkoleniu, można tę jego tendencję skierować na właściwe tory, chociażby odwiedzając z nim szkołę dla psów.
Posłuszny i pojętny
Stabijhoun bardzo lubi trening z dummy, tropienie oraz psie sporty, których uprawianie z nim to czysta przyjemność – z natury jest posłuszny i chętny do nauki.
Wyżły fryzyjskie uwielbiają być uczone nowych rzeczy i sprawiać przyjemność swoim opiekunom. Za sprawą swojej inteligencji i uważności bardzo szybko przyswajają wszelkie komendy i zadania i bez problemu je wykonują.
Aby zapobiec nudzie, można sięgać także po różnego rodzaju zabawki dla psów – różnorodność dba o dobrą kondycję psychiczną zwierzęcia.
Własne zdanie Wyżły fryzyjskie zazwyczaj bez wahania wykonują polecenia swoich opiekunów. Niektórzy z nich skarżą się jednak na ich upartość.
Na co należy zwrócić uwagę w utrzymaniu stabijhouna?
Psy tej rasy zostały stworzone do pilnowania podwórek oraz łowiectwa. Dlatego w ich przypadku zdecydowanie zaleca się trzymanie w domu z ogrodem.
Stabijhoun potrzebuje dużo ruchu
Ponieważ wyżły fryzyjskie to bardzo towarzyskie i elastyczne psy, przyzwyczają się również do mieszkania.
Jednak w takim wypadku konieczne będzie zapewnienie im jeszcze większej ilości zajęć i bodźców, które pozwolą im zachować dobrą kondycję i zapobiegną niepożądanej nudzie.
Dla równowagi należy więc zagwarantować im możliwość wychodzenia na długie spacery i wypady na łono natury. W przeciwnym razie, narastająca w nich frustracja, spowodowana niemożnością spełniania swojego przeznaczenia może wywołać bunt i problemy behawioralne.
Czy wyżeł fryzyjski jest psem rodzinnym?
Początkujący miłośnicy psów mogą spróbować swoich sił w wychowaniu stabijhouna, ponieważ ma on dość plastyczny, łatwy do ułożenia charakter, okraszony szczyptą uporu, co jednak nie powinno zniechęcać.
Co do zasady dobrze rozumie się z innymi psami – koty natomiast chętnie przegania. Szczególnie w stosunku do najmłodszych członków rodziny wykazuje niezwykłą delikatność i czułość, i można im z czystym sumieniem pozwalać bawić się z tym czworonogiem.
Jeśli chodzi o utrzymanie stabijhouna, warto postępować zgodnie z poniższymi wskazówkami:
- Pies ten ma skłonności do samowolnych eskapad, dlatego powinno się mieć go stale na oku.
- Uwaga za zacięcie myśliwskie: Owczarek fryzyjski ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki, dlatego będąc z nim na spacerze w lesie, lepiej nie spuszczać go ze smyczy.
- Przedstawiciele tej rasy są niezwykle lojalni wobec swoich ludzi, dlatego bardzo niekomfortowo czują się, będąc przedmiotem rygorystycznego czy surowego traktowania z ich strony. W ich szkoleniu lepiej więc stawiać na łagodność i pełną wyczucia konsekwencję.
Jeszcze nie podnosi alarmu, ale gdy dorośnie stanie się niezawodnym psem stróżującym.
Żywienie: Co je wyżeł fryzyjski?
Stabijhoun nie jest wymagający jeśli chodzi o żywienie. Karmę suchą je równie chętnie jak mokrą. Ma wytrzymały żołądek, który jest w stanie wiele znieść, co oczywiście nie jest argumentem przemawiającym za karmieniem go resztkami ze stołu! Wysokiej jakość karma dla psów to podstawa długiego i szczęśliwego życia każdego czworonoga.
- Karma powinna składać się w 80% z mięsa i nie powinna zawierać niepotrzebnych dodatków, a przede wszystkim cukru. Pies z pewnością chętnie by ją spałaszował, ale nie wyszłoby mu to na zdrowie.
- Poza tym, zwróć uwagę na dostosowanie karmy do odpowiedniej grupy wiekowej.
- Ważna jest ilość – porcje powinny być odpowiednie do wielkości, wagi i poziomu aktywności zwierzęcia. Jeśli masz w tym względzie wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem weterynarii, aby ustalić dietę najlepszą dla Twojego podopiecznego.
Barfowanie jako alternatywa
W przypadku stabijhouna sprawdzi się również dieta typu BARF (biologicznie odpowiednia surowa dieta), ale należy pamiętać, że przygotowywanie posiłków w jej ramach jest dużo bardziej czasochłonne.
- Podawanie surowych posiłków należy rozpocząć dopiero po ukończeniu przez psa pierwszego roku życia. W przypadku szczeniąt ryzyko ewentualnego niedożywienia jest zbyt wysokie.
- Zmianę diety należy przeprowadzać małymi krokami. Po kilku dniach układ pokarmowy zwierzęcia powinien przyzwyczaić się do nowych posiłków.
- Niektóre psy jednak nie lubią smaku surowego mięsa. Można wówczas barfowanie nieco zmodyfikować, gotując mięso i warzywa przed podaniem.
Pielęgnacja wyżła fryzyjskiego
Sierść stabijhouna jest co prawda długa, ale ma ona jedną szczególną cechę – wydaje się czyścić sama. Oznacza to, że zaschnięty brud i błoto samoistnie wykruszają się, nie stanowiąc większego problemu.
Mimo tego warto od czasu do czasu sięgnąć po szczotkę, nie tylko po to, aby zadbać o sierść, ale również wzmocnić więź łączącą Cię z psem.
Sierść stabijhouna jest wyjątkowo odporna na warunki atmosferyczne.
Zdrowie: Długie życie wolne od chorób
Wyżeł fryzyjski cieszy się dobrym zdrowiem. Nie są znane w jego przypadku praktycznie żadne choroby typowe dla rasy. Jedynie brak ruchu może sprawić, że zgromadzi nadprogramowe kilogramy, czemu można łatwo zaradzić, kontrolując ilość podawanego pokarmu i zabierając go na długie spacery niezależnie od pogody. Stabijhounowi bowiem nie są straszne żadne warunki atmosferyczne – jego sierść doskonale chroni go przed zimnem i wilgocią.
Jak długo żyje wyżeł fryzyjski?
Jeśli zapewnisz mu odpowiednią ilość aktywności zarówno fizycznych jak i umysłowych oraz właściwą dietę, możesz liczyć na jego towarzystwo przez około 14 lat. To mnóstwo czasu na przeżycie wielu wspólnych przygód!
Pochodzenie i historia: Skąd pochodzi stabijhoun?
Psy te prawdopodobnie już od bardzo dawna istnieją w holenderskiej Fryzji, ale na temat ich rzeczywistych korzeni istnieje wiele spekulacji. Zakłada się, że przodkami rasy mogły być sprowadzone do Holandii hiszpańskie lub francuskie spaniele, które w pierwszej połowie XX wieku skrzyżowano z przedstawicielami rasy wetterhoun, po których stabijhoun miał odziedziczyć odporną na warunki atmosferyczne sierść. W 1960 roku wyżeł fryzyjski został uznany za samodzielną rasę przez FCI.
Hodowla i zakup: Gdzie można kupić stabijhouna?
Wyżeł fryzyjski nie należy do popularnych ras, dlatego jego hodowla koncentruje się w rodzimej Holandii i to najlepiej tam się udać, aby kupić szczenię tej rasy.
Należy również liczyć się z dłuższym czasem oczekiwania na maluszka, ponieważ liczba miotów jest mocno ograniczona.
Przed zakupem upewnij się, że wybrany przez Ciebie hodowca dba o czystość rasy i odpowiednie warunki utrzymania swoich podopiecznych.
Przeczytaj także: 12 pytań do hodowcy przy zakupie szczeniaka.
Podsumowanie
Stabijhoun to zrównoważony pies, który z pełnym oddaniem pilnuje domu i podwórka. Jego największymi atutami są niezwykle puszysta sierść i wszechstronność, która sprawia, że łączy on w sobie cechy psa rodzinnego oraz towarzysza wszelkich sportowych aktywności.
Niemniej, szukając egzemplarza dla siebie, musisz uzbroić się w cierpliwość, dostępność przedstawicieli tej rasy jest bowiem mocno ograniczona. Jednak przy średniej długości życia wynoszącej 14 lat zdecydowanie warto czekać.
Charakterystyka wyżła fryzyjskiego
| Cechy szczególne: | Stabijhoun to lojalny, przyjazny wyżeł pochodzący z Holandii, wyróżniający się niezwykłym spokojem i czujnością. Jego sierść jest wyjątkowo odporna na warunki atmosferyczne. |
| Charakter: | czujny, pojętny, przyjazny |
| Wysokość w kłębie: | psy: 50–53 cm suki: 48–51 cm |
| Waga: | psy: 22–27 kg Suki: 18–23 kg |
| Sierść: | długa, lekko falista, w kolorze czarno- lub brązowo-białym |
| Pielęgnacja sierści: | niewymagająca, wskazane regularne szczotkowanie |
| Potrzeba ruchu: | duża, wymaga intensywnych spacerów |
| Pies dla początkujących: | tak, pod warunkiem odpowiedniego wyszkolenia i zapewnienia wystarczającej ilości ruchu |
| Szczekanie: | szczeka na powitanie |
| Długość życia: | 13–14 lat |
| Typowe choroby: | bardzo dobre zdrowie, brak znanych chorób genetycznych charakterystycznych dla rasy |
| Grupa FCI: | Grupa 7: Wyżły |
| Pochodzenie: | Fryzja, Holandia |