Na pierwszy rzut oka lykoi wygląda jak bohater filmu fantasy. Jednak ten kot-wilkołak nie jest wymysłem przemysłu filmowego, ale wynikiem naturalnej mutacji. Dowiedz się wszystkiego o tym niezwykłym zwierzaku.
© astaszczyk / stock.adobe.com
Lykoi ma wprawdzie mało sierści, ale nie jest zaliczany do grona nagich kotów.
Lykoi wykazuje podobieństwo do oposa. Przydomek „wilkołak” zawdzięcza przede wszystkim swojemu wyglądowi, przypominającemu wilka czy też wilkołaka w mniejszym wydaniu, w postaci kota domowego – być może jednak jego nieco surowe spojrzenie również przyczynia się do takiej reputacji.
Naturalna mutacja genetyczna spowodowała, że zupełnie zwyczajny domowy kot przeobraził się w tę nietypowo wyglądającą rasę. Wskutek mutacji kotom tej rasy brakuje sierści w okolicy oczu, pyszczka, nosa oraz na tylnej części uszu, podczas gdy na nogach i łapach jest mocno przerzedzona.
Na marginesie: Aby kocięta rasy lykoi mogły się urodzić, oboje rodzice muszą posiadać specjalny gen lykoi.
Szczególna struktura sierści wynika z faktu, że kot lykoi nie ma podszerstka. Część mieszków włosowych nie posiada zdolności do produkcji włosia lub do długotrwałego zakorzenienia go w skórze.
Ważne dla przyszłych opiekunów: Jest to jednocześnie przyczyna kilkukrotnego w ciągu roku linienia, przypominającego pierzenie się ptaków: W czasie tej fazy lykoi są przez jakiś czas półnagie, bądź niemal zupełnie łyse.
Nie tylko sierść przedstawicieli tej rasy jest wyjątkowa, ale także jej kolor: Składa się z białych włosów bez pigmentu i czarnych włosów z pigmentem, które nadają kotu wygląd miniaturowego wilkołaka. Dzięki temu może być prawie całkowicie czarny lub prawie biały.
Stosunek włosów pozbawionych pigmentu do włosów pigmentowanych oraz rozmieszczenie łysych plam na ciele różnią się u poszczególnych osobników. Dopuszczalne są białe znaczenia.
Warto wiedzieć: Niezwykłe umaszczenie lykoi nazywane jest „roan” (dereszowate). Jest to jedyna znana rasa kotów o takiej maści, która występuje raczej u innych zwierząt, takich jak konie.
Lykoi są małe lub średniej wielkości. Kotki ważą od dwóch do nieco ponad trzech kilogramów, a koty od 3,5 do 4,5 kilograma.
Skąd pochodzi nazwa rasy? Lykos ze starogreckiego oznacza „wilka”. Według pierwszego hodowcy tej rasy, Johnny’ego Gobble’a, lykoi miał przypominać raczej małego myśliwskiego psa. Odstająca od skóry, rzadka, szara sierść przyniosła mu jednak ostatecznie przydomek „kot wilkołak”.
© MartinPotgieter / stock.adobe.com
Ze względu na cechy charakteru, wielu opiekunów lykoi opisuje ich jako podobnych do psów i przywiązanych do ludzi. W przeciwieństwie do tego, czego można by się spodziewać po wilkołaku, koty wilkołaki są skore do zabawy i niezwykle ciekawskie, a przy tym spokojne i zrównoważone.
Mają przyjazne usposobienie i cieszą się, gdy dzięki temu zdobywają uwagę swoich ludzkich współmieszkańców – co przychodzi im bez trudu już dzięki ich szczególnemu wyglądowi.
Zwierzęta te są ponadto bardzo inteligentne i uwielbiają zabawy ze „swoimi” ludźmi. Bardzo lubią także wszelkie zabawki na inteligencję oraz obecność innych kotów, z którymi zazwyczaj socjalizują się bez problemu.
Ze względu na swoje uwarunkowania genetyczne, kot wilkołak zmuszony jest kilka razy w ciągu roku funkcjnować niemal bez ochronnej sierści, dlatego powinien być kotem niewychodzącym. Jego wymagania dotyczące warunków utrzymania i pielęgnacji są porównywalne z potrzebami kota domowego.
Cenne wskazówki dotyczące utrzymania kotów znajdziesz w magazynie zooplus.
W przeciwieństwie jednak do nich wymaga regularnego szczotkowania z użyciem miękkiej szczotki, które wspomaga usuwanie martwej sierść podczas licznych cykli linienia.
Tak jak pozostałe koty, lykoi będzie Ci wdzięczny za:
Wkrótce zamieszka z Tobą lykoi lub przedstawiciel innej rasy? W sklepie internetowym zooplus znajdziesz wszystko, czego będzie potrzebował.
Gdy w grę wchodzą mutacje genetyczne u ras kotów, można je zaklasyfikować jako potencjalnie skazane na cierpienie. Jak zapewniają lekarze kliniki uniwersyteckiej w Tennessee lykoi są jednak generalnie zdrowe, pomimo swojej wyjątkowej sierści.
Warto wiedzieć: Lykoi nie zaliczamy do nagich kotów.
Jak dotąd nie są znane żadne choroby charakterystyczne dla rasy, jednak jest ona jeszcze bardzo młoda, a ze względu na niewielką pulę genową nie można wykluczyć, że w przyszłości pojawią się wady genetyczne.
W związku z tym nie jest możliwe sformułowanie żadnych dokładnych wniosków dotyczących chorób dziedzicznych czy średniej długości życia. Szacuje się jednak, że wynosi ona około 13–15 lat.
Jedno jest pewne: Aby uchronić kota przed pasożytami i móc w porę zareagować na ewentualne dolegliwości zdrowotne, należy z kotem regularnie odwiedzać lekarza weterynarii.
Znalezienie lykoi może być nie lada wyzwaniem: Liczba hodowców rasy jest ograniczona, zwłaszcza w Europie. Na całym świecie istnieje obecnie około 30 hodowców, z których większość mieszka w Stanach Zjednoczonych.
Jeśli uda Ci się znaleźć hodowcę, nasze pytania do hodowców kotów pomogą Ci wyjaśnić najważniejsze kwestie związane z ewentualną adopcją podczas pierwszego spotkania.
Chcesz, aby w Twoim domu zamieszkał kot-wilkołak? Zważywszy na rzadkość rasy, musisz liczyć się z wydatkiem rzędu 8 tys. złotych.
Badanie genetyczne wykazały, że zmiany w sierści charakterystyczne dla lykoi nie wynikają z mutacji genu krt71, jak w przypadku devon rexa i sfinksa. Hodowle koncentrują się na rozmnażaniu czarnych kociąt ze specjalnym genem, dzięki któremu możliwe są narodziny lykoi. W tym celu krzyżuje się je z czarnymi kotami domowymi, aby poszerzyć pulę genów.
© Lina / stock.adobe.com
Historia lykoi zaczęła się w 2010 roku, kiedy Patti Thomas, która hodowała między innymi sfinksy, zauważyła w miocie dwa niezwykle wyglądające kocięta. Badania genetyczne i zdrowotne miały wykazać, czy za ich wyjątkowym wyglądem kryła się jakaś choroba.
Okazało się jednak, że za zmiany w wyglądzie odpowiedzialna była naturalna mutacja genetyczna. Matką maluchów była czarna kotka domowa. Jako współzałożycielka rasy, Patti Thomas nadała im nazwę „lykoi”, w nawiązaniu do ich niecodziennej szaty.
Odkrywczyni rasy mieszka w Stanach Zjednoczonych, podobnie jak Johnny Gobble – lekarz weterynarii ze stanu Tennessee oraz jego żona Brittney, zajmująca się fotografowaniem zwierząt, którym Patti powierzyła opiekę nad swoimi maluchami.
Kilka miesięcy później pojawiła się druga para lykoi, którą małżeństwo również adoptowało, zakładając tym samym hodowlę rasy.
Miłośnicy rasy mogą mieć trudności z realizacją marzenia o przygarnięciu jej przedstawiciela. Hodowcy i kocięta lykoi należą bowiem do rzadkości, a ich ceny są wysokie. Jeśli jednak uda Ci się dotrzeć do hodowli, jej podopieczny z całą pewnością będzie wspaniałym współlokatorem, który pomimo swojego mitycznego wyglądu jest jedną z najnowocześniejszych ras.
| Cechy szczególne: | Lykoi nazywany jest również kotem-wilkołakiem – to nowoczesna rasa kotów, prawie pozbawiona sierści. |
| Charakter: | chętny do zabawy, inteligentny, przyjazny |
| Wielkość: | mała do średniej |
| Waga: | kotki: 2–3,2 kg koty: 3,5-4,5 kg |
| Kolor oczu: | złocistożółty |
| Umaszczenie: | połączenie sierści z pigmentem i bez pigmentu, kolor od prawie czarnego do prawie białego |
| Sierść: | przerzedzona, lekko zmierzwiona, bez podszerstka |
| Pielęgnacja sierści: | regularne szczotkowanie miękką szczotką |
| Długość życia: | ok. 13–15 lat |
| Typowe choroby: | do tej pory nieznane |
| Cena: | od ok. 8 tys. zł |
| Pochodzenie: | USA |
