Jeśli poszukujemy spokojnego zwierzaka, potrafiącego przystosować się do życia w domu, warto przyjrzeć się bliżej kotu brytyjskiemu długowłosemu. Co ma wspólnego ten zwany również „highlanderem" mruczek z kotami brytyjskimi krótkowłosymi i perskimi, i jakie warunki utrzymania należy mu zapewnić, wyjaśniamy w poniższym artykule.
© FurryFritz / stock.adobe.com
Kot brytyjski długowłosy jest bardziej owłosioną odmianą kota brytyjskiego krótkowłosego, spokrewnioną z kotem perskim.
Highlandery odznaczają się krępą budową, która w idealnym przypadku sprawia wrażenie muskularnej, ale nie tęgiej. Mają krótkie łapy i szeroką, mocną klatkę piersiową. Te cechy wyglądu świetnie współgrają z zaokrągloną głową z krótkim nosem, co jest rzadko spotykane wśród innych ras długowłosych.
Tak samo jak u odmiany krótkowłosej koty te mają małe okrągłe uszy, co w połączeniu z dużymi ciemnymi oczami oraz miękką sierścią nadaje im wygląd „pluszowych misiów”.
Waga samic waha się od 4 do 6 kilogramów, natomiast samców dochodzi do 8 kilogramów. W porównaniu z innymi dużymi kotami, np. rasy maine coon, jest raczej zwartej postury, ale przez swoją sierść wydaje się dużo większy niż w rzeczywistości.
© Yuzef Celik / stock.adobe.com
Najbardziej charakterystyczną cechą przedstawicieli tej rasy jest ich półdługa, gęsta sierść, która jest krótsza niż u kotów rasy perskiej i z tego względu określana jako „średnio długa”. Wyjątkowo gęsty podszerstek sprawia, że ich futro jest „pluszowe” i odstaje od ciała.
Swoją okrywę włosową koty brytyjskie długowłose odziedziczyły po persach, które krzyżowane były z kotami brytyjskimi krótkowłosymi. Ponieważ odmiana długowłosa jest tak blisko spokrewniona z krótkowłosą, odznacza się taką samą paletą możliwych barw i znaczeń.
U odmiany długowłosej może występować jedno- lub wielobarwne futro. Paleta możliwych umaszczeń jest bardzo szeroka: Od klasycznej czerni, czekoladowego brązu, odcienia cynamonu i rudego, aż po lżejsze i jaśniejsze barwy, takie jak odcienie niebieskiego, liliowy, kremowy czy płowy. Pośród ponad 300 wariacji kolorystycznych każdy znajdzie coś w swoim guście. Szczególną popularnością cieszą się koty o maści colorpoint, chinchilla, tabby oraz shaded (cieniowanej).
Warto wiedzieć: U kotów określanych jako „cieniowane”, określone kolory dają się zauważyć jedynie na końcach włosów, co daje przepiękny efekt na ich długiej gęstej sierści.
Koty brytyjskie długowłose łączą w sobie cechy kotów brytyjskich krótkowłosych oraz kotów perskich. Są spokojnymi i statecznymi zwierzętami, uwielbiają być w centrum zainteresowania – kochają kontakt ze swoimi opiekunami oraz regularne zabawy i długie sesje pieszczot.
Highlandery uważane są za bardzo pojętne i bystre, dlatego też potrzebują także stymulacji intelektualnej. Zapewnijcie swoim zwierzakom różnorodne zabawy i gry, począwszy od tradycyjnych myszek i piłeczek, aż po bardziej skomplikowane zabawki interaktywne.
Duży wybór zabawek dla kota brytyjskiego długowłosego znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Wprawdzie niemożliwe jest wytresowanie kotów tak jak psów, jednak są one bardzo pojętne i szybko się uczą. Z tego względu w ich przypadku bardzo ważna jest konsekwencja. Dla przykładu: Nie pozwalajcie „żebrać” swojemu zwierzakowi przy stole – szczególnie dotyczy to kotów, które większość czasu spędzają w domu, mają mniej ruchu i z tego względu są bardziej podatne na problemy z nadwagą.
Chcesz widzieć więcej o wychowaniu kotów? Zapraszamy do lektury magazynu zooplus.
Koty, jako bardzo czyste z zwierzęta, z natury same dbają o kondycję swojego futra. Jednak ze względu na strukturę sierści przedstawicieli tej długowłosej rasy istnieją pewne kwestie, na które opiekunowie powinni zwrócić uwagę.
Mruczki te nie gubią więcej sierści niż inne. Jednak ich sierść jest dłuższa niż u kotów krótkowłosych, dlatego wydaje się, że tracą one jej szczególnie dużo.
Warto wiedzieć: Koty o półdługiej lub długiej sierści podczas pielęgnacji połykają znaczne ilości futra. Aby wspomóc naturalne wydalenie połkniętych włosów z organizmu, można wzbogacić dietę kota o kocią trawkę lub o specjalne przysmaki odkłaczające. Wybierając smakołyki, decydujmy się na te z wysokiej jakości składem.
Długie futro wymaga dokładniejszej pielęgnacji, niż w przypadku futra kotów krótkowłosych. Jednak, wbrew pozorom nakład pracy nie jest aż tak duży. W celu uniknięcia skołtunienia i plątania się – szczególnie wewnętrznej części sierści – należy raz na tydzień bardzo dokładnie przeczesać kota, a w okresie wymiany futra lub w przypadku kotów z dłuższą sierścią – częściej.
By całkowicie pozbyć się problemu splątanej sierści, koty już od najmłodszych lat powinny być przyzwyczajane do szczotek i grzebieni.
Rasa ta może być z powodzeniem trzymana w mieszkaniu. Dla zwierząt mieszkających w domu szczególnie ważne są długie zabawy – ale nawet koty wychodzące lubią spędzać czas ze swoimi opiekunami.
Highlandery to bardzo przywiązane do człowieka i towarzyskie zwierzęta, które dobrze rozumieją się z ludźmi i innymi kotami, a nawet psami. Jeśli jesteśmy bardzo zapracowani, warto pomyśleć o zapewnieniu im towarzystwa, które będzie miało zdecydowanie pozytywny wpływ na ich samopoczucie. Wiele jednak zależy od przebytej socjalizacji i charakteru danego osobnika. Starsze koty mogą być trudniejsze do socjalizacji niż ich młodsi krewni.
Kilka kotów pod jednym dachem – jak sprawić, by żyły ze sobą w zgodzie?
Highlandery nie są co prawda skomplikowane w utrzymaniu, ale bywają podatne na pewne typowe dla tej rasy choroby.
Jeśli kot nie jest dotknięty żadną z typowych dla rasy chorób i ma zagwarantowane odpowiednie warunki utrzymania oraz opiekę, może dożyć 12–18 lat.
Koty brytyjskie długowłose powstały ze skrzyżowania ras brytyjskiej krótkowłosej i perskiej. Pierwotnie połączenie to przeprowadzono w celu wzmocnienia populacji kotów brytyjskich po II wojnie światowej.
Gen odpowiadający za długą sierść jest recesywny, dlatego też nie ujawniał się we wczesnej hodowli. Czasami osobnik długowłosy pojawia się dopiero po kilku pokoleniach. Tak też zdarzyło się w przypadków kotów brytyjskich krótkowłosych.
Wzorzec rasy nie dopuszczał długiej sierści, dlatego takie osobniki były wyłączane z hodowli, sterylizowane i rozprowadzane jako wyjątkowe okazy. Z upływem czasu koty brytyjskie o długiej sierści zostały uznane przez związki hodowców jako niezależna rasa. Standardy rasowe są dla nich identyczne, jak w przypadku rasy krótkowłosej.
Jedyną różnicą jest właśnie długość sierści. W zależności od hodowcy, wielkość kotów oraz długość ich włosa mogą się różnić.
Historia hodowli kotów brytyjskich długowłosych jest relatywnie krótka i nadal nie jest uznawana przez wszystkie związki hodowlane. Związki, które zatwierdziły tę rasę, dopuszczają jej parowanie z odmianą krótkowłosą. Obecnie istnieją już badania genetyczne, mające na celu wyznaczanie kotów posiadających ten gen na potrzeby hodowli.
Jako młoda rasa, koty brytyjskie długowłose mają różną wielkość, wagę oraz długość włosa. Każdy hodowca ma własne preferencje i przykłada większą wagę do wybranej cechy. W związku z tym powstanie konkretnego obrazu rasy i konkretnych jej standardów często zajmuje wiele lat zaplanowanej hodowli.
Nie należy wierzyć nieprofesjonalnym hodowcom, oferującym „koty rasowe bez rodowodu”. Wiarygodny hodowca ma na uwadze zdrowie swoich zwierząt i ich potomstwa, dlatego też dba o regularność przeprowadzanych badań, szczególnie tych związanych z wykrywaniem chorób dziedzicznych. Poważny hodowca powinien być w stanie przedstawić dokumentacje medyczną rodziców kotka.
Po czym poznać profesjonalnego hodowcę? Podpowiadamy, jakie pytania dostarczą odpowiedzi.
© otsphoto / stock.adobe.com
Koty rasowe są drogie – należy liczyć się z wydatkiem zaczynającym się od 2.000 złotych, jednak warte swojej ceny, jeśli szukamy nie tylko pięknego, ale także odpowiednio wychowanego i zdrowego kota.
Inną możliwością adoptowania kota są Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami oraz schroniska. Mnóstwo krótko- i długowłosych kotów w każdym wieku czeka tam na nowy dom!
Jeśli szukamy kota, który dobrze czuje się w roli zwierzęcia rodzinnego i cieszy się nietuzinkową urodą, brytyjski długowłosy może być dla nas doskonałym wyborem. Jego spokojne i przyjazne usposobienie czyni go przyjemnym współlokatorem, który ceni sobie zarówno wspólne zabawy, jaki i leniwe wieczory kanapie.
| Cechy szczególne: | Kot brytyjski długowłosy to skrzyżowanie persa z kotem brytyjskim krótkowłosym, który wyróżnia się półdługą sierścią i zrównoważonym usposobieniem. |
| Charakter: | spokojny, kontaktowy, towarzyski, milusiński |
| Wielkość: | średnia |
| Waga: Kotki: | ok. 4–6 kg |
| Koty: | ok. 8 kg |
| Kolor oczu: | taki sam jak kolor sierści |
| Umaszczenie: | ponad 300 wariacji kolorystycznych, jedno-, dwu- lub wielokolorowe |
| Sierść: | półdługa, jedwabista |
| Pielęgnacja sierści: | średnio wymagająca, gruntowne szczotkowanie raz w tygodniu, częstsze w okresie linienia |
| Długość życia: | ok. 12–18 lat |
| Typowe choroby: | wielotorbielowatość nerek, kardiomiopatia przerostowa (HCM), nadwaga |
| Cena: | od ok. 2.000 zł |
| Pochodzenie: | Wielka Brytania |
