Nicienie płucne u psów: Objawy i leczenie This article is verified by a vet

Artykuł napisany przez dr Franziska G., Weterynarz

W środowisku naturalnym czai się wiele zagrożeń dla czworonogów, a pasożyty takie jak nicienie płucne, mogą wywoływać u nich różne choroby. Z lektury niniejszego artykuły dowiesz się, jak objawia się obecność nicieni płucnych u psów, jak się ich pozbyć i jak im zapobiegać.

Robaki płucne u psów

Nicienie płucne powodują u psów dolegliwości ze strony dróg oddechowych, takie jak kaszel.

Czy nicienie płucne u psów są niebezpieczne?

Nicienie płucne to robaki, które osiedlają się w drogach oddechowych i płucach psów, utrudniając im oddychanie. Mogą one stanowić poważne zagrożenie, a w ciężkich przypadkach nawet prowadzić do śmierci.

Jakie nicienie płucne występują u psów?

Istnieje wiele robaków płucnych, które mogą zaatakować naszych podopiecznych – szczególnie powszechne są nicienie sercowo-płucne Angiostrongylus vasorum oraz nicienie płucne Crenosoma vulpis.

Podczas gdy pierwsze z nich atakują raczej tętnice płucne i prawą komorę serca, drugie bytują głównie w oskrzelach i tchawicy.

Tlen podawany psu z nicieniami płucnymi © MauraCallejas / stock.adobe.com
Jeśli nie zostanie podjęte leczenie, mające na celu pozbycie się nicieni płucnych z organizmu zwierzęcia, mogą one prowadzić do poważnych trudności w oddychaniu.

Objawy: Jak rozpoznać nicienie płucne u psa?

Jak można się domyślić, robaki płucne u psów powodują przede wszystkim dolegliwości ze strony układu oddechowego, takie jak kichanie. Najczęstszym objawem ich inwazji jest jednak kaszel, pojawiający się w wyniku wysiłku fizycznego. Na dalszym etapie parazytozy u psów mogą występować duszności, które znacznie ograniczają jakość ich życia.

Stan zdrowia może się pogarszać

Oprócz problemów z oddychaniem, nicienie płucne u psów mogą powodować również inne objawy.

  • Zwiększone zmęczenie i niechęć do ruchu, a także utrata apetytu, powodująca stopniową utratę wagi.
  • W ciężkich przypadkach mogą również wystąpić problemy neurologiczne – kulawizna, skurcze lub zaburzenia koordynacji ruchowej i krzepnięcia krwi. Dają one o sobie znać w postaci silnych krwawień, np. z nosa.

Kiedy konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii?

Jeśli podejrzewasz, że Twój pies został zaatakowany przez pasożyty, jak najszybciej skonsultuj się z lekarzem weterynarii. W ten sposób nie tylko zapewnisz niezbędną pomoc swojemu podopiecznemu, ale także uchronisz inne zwierzęta przed zakażeniem.

Rozpoznanie: Jak wykrywa się nicienie płucne u psów?

Ze względu na różnorodność możliwych objawów, lekarz weterynarii nie będzie w stanie od razu stwierdzić, czy pies został zaatakowany przez robaki płucne.

Aby potwierdzić swoje podejrzenia, po przeprowadzeniu wywiadu z opiekunem i ogólnym badaniu klinicznym, może wykonać badanie kału, aby wykryć ich larwy.

W tym celu specjalista zazwyczaj potrzebuje próbek kału zebranych z trzech kolejnych dni, ponieważ larwy wydalane są w nieregularnych odstępach czasu.

Dalsze badania mające na celu wykrycie nicieni płucnych

Oprócz badania kału istnieją inne badania, które pozwalają wykryć obecność nicieni płucnych u psa:

  • Badania obrazowe: Powiększona prawa komora serca lub zmiany w strukturze płuc uwidocznione w badaniu rentgenowskim mogą wskazywać na inwazję pasożytów.
  • Badanie krwi: Na obecność pasożytów we krwi wskazuje także wzrost liczby eozynofilii (granulocytów kwasochłonnych).
  • Bronchoskopia: Podczas bronchoskopii lekarz weterynarii bada drogi oddechowe zwierzęcia za pomocą endoskopu wyposażonego w kamerę. W trakcie tego badania można również wykonać płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, podając jałowy płyn do oskrzeli i pęcherzyków płucnych, a następnie odsysając go w celu przeanalizowania pod kątem obecności larw pasożytów.

Leczenie: Jak leczy się nicienie płucne u psów?

W przypadku inwazji nicieniu płucnych konieczna jest pomoc lekarza weterynarii. Jeśli bowiem chore zwierzę nie otrzyma odpowiedniego leczenia, jego stan może się pogorszyć, stanowiąc zagrożenie dla życia.

1. Środki przeciwpasożytnicze

Aby zabić robaki, lekarz poda psu specjalne środki przeciwpasożytnicze. Dostępne są one w postaci past, preparatów miejscowych lub tabletek i zawierają różne substancje czynne, takie jak fenbendazol czy moksydektyna, mające różny czas działania.

Uwaga: Aby sprawdzić skuteczność terapii, warto ponownie wykonać badanie kału kilka tygodni po podaniu ostatniej dawki leku. Jeśli pasożyty nadal będą w nim obecne, konieczne będzie ponowne przeprowadzenie kuracji odrobaczającej.

2. Leczenie objawowe

Oprócz kuracji odrobaczającej pies może potrzebować dodatkowego wsparcia, aby złagodzić objawy inwazji pasożytów.

W przypadku kaszlu na przykład pomocne mogą być leki przeciwkaszlowe. Jeśli ze względu na trudności w oddychaniu pies cierpi na niedotlenienie, konieczne może być również podanie mu tlenu.

Zakażenie i cykl życiowy: W jaki sposób przenoszone są nicienie płucne u psów?

Robaki płucne przechodzą szczególny cykl życiowy, który zależy głównie od gatunku.

Na przykład Crenosoma vulpis (stadium larwalne L1) atakuje ślimaki, w organizmie których rozwija się do stadium larwalnego L3. Jeśli pies zje takiego zakażonego robakami ślimaka, larwy przedostają się do jego jelit, a stamtąd przez wątrobę i prawą komorę serca do oskrzeli i tchawicy, gdzie dojrzałe płciowo pasożyty składają jaja. Z nich wykluwają się larwy, które pies kaszląc połyka, a następnie wydala wraz z kałem.

  • Transmisja bezpośrednia przez żywicieli pośrednich: Najczęstszą drogą zakażenia psów nicieniami płucnymi jest bezpośredni kontakt z żywicielami pośrednimi, zwłaszcza ślimakami. Jeśli pies podczas spaceru przypadkowo zje ślimaka, który jest nosicielem zakaźnych larw nicieni płucnych, dostaną się one bezpośrednio do jego organizmu.
  • Transmisja pośrednia przez skażone powierzchnie/przedmioty: Do zakażenia nicieniami płucnymi u psa może dojść również w wyniku zjedzenia zwierząt, które wcześniej zjadły zakażone ślimaki, a także wypicia zanieczyszczonej wody lub zjedzenia skażonych odchodów czy źdźbeł trawy.

Przeczytaj także:

Czy pies może zakazić się nicieniami płucnymi od innych psów?

Nie, bezpośrednie zakażenie od innych psów nie jest możliwe. Należy jednak pamiętać, że zakażone psy mogą zanieczyszczać otoczenia, np. odchodami, stwarzając ryzyko pośredniego zakażenia.

Czy człowiek może zakazić się nicieniami płucnymi od psa?

Robaki płucne są mocno przystosowane do swojego cyklu życiowego, a tym samym również do psa jako głównego żywiciela, dlatego nie mogą rozmnażać się w organizmie człowieka.

Stanowią więc znikome ryzyko dla Ciebie i Twojej rodziny, ale ze względów higienicznych nie należy ich lekceważyć. Nie zapominajmy, że regularne mycie rąk jest podstawą w kontaktach z psami.

Rokowania: Jakie są szanse powodzenia leczenia?

Ponieważ obecnie na rynku dostępnych jest wiele leków skutecznych w leczeniu nicieni płucnych u psów, w większości przypadków rokowania są dobre, pod warunkiem wczesnego postawienia diagnozy i wdrożenia leczenia. Jeśli pies nie zostanie poddany leczeniu, prędzej czy później może umrzeć w wyniku powikłań.

    Profilaktyka: Jak można uchronić psa przed nicieniami płucnymi?

    Istnieje kilka środków ostrożności, które można podjąć, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia się nicieniami płucnymi przez psa.

    • Skuteczne zabezpieczenie psa przed pasożytami oraz regularne badanie zwierzęcia pod kątem obecności nieproszonych gości.
    • Regularne czyszczenie misek na karmę i wodę.
    • Ograniczenie liczby ślimaków w ogrodzie, z zastosowaniem naturalnych i nietoksycznych środków do ich zwalczania.
    • Przechowywanie karmy tak, aby nie mogły dostać się do niej ślimaki czy drapieżniki.
    • Nauczenie psa, aby nie pił wody z kałuż.

    dr Franziska G., Weterynarz
    Profilbild von Tierärztin Franziska Gütgeman mit Hund

    Wszechstronne wykształcenie weterynaryjne uzyskała na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Gießen (Justus-Liebig-Universität Gießen). Zdobyła tam doświadczenie w różnych dziedzinach, takich jak medycyna małych, dużych i egzotycznych zwierząt, a także farmakologia, patologia i higiena żywności. Obecnie udziela się jako autorka, pracuje także nad własną rozprawą naukową. Jej celem jest polepszenie ochrony zwierząt przed chorobami wywoływanymi przez patogeny bakteryjne. Oprócz naukowej wiedzy weterynaryjnej, jako szczęśliwa opiekunka psa, dzieli się także własnymi doświadczeniami. Dzięki temu potrafi jeszcze lepiej zrozumieć i wyjaśnić obawy i problemy, jak również powtarzające się pytania opiekunów dotyczące zachowania i zdrowia ich zwierząt domowych.


    Najczęściej polecane