To, jak długo rosną koty i jak duże się stają, zależy z jednej strony od genów, z drugiej – od czynników zewnętrznych, takich jak żywienie. Wzrost kota przebiega w sześciu etapach. Znając poszczególne fazy rozwoju, możesz zapewnić swojemu kocięciu najlepszy start w życie i optymalnie wspierać je w dorastaniu.
© kathomenden / stock.adobe.com
Wzrost kotów przebiega w sześciu fazach, podczas których mruczki mają różne potrzeby.
Po około 66 dniach ciąży kotki rodzą swoje młode. W tym momencie te małe, urocze istoty ważą niecałe 100 gramów. Jednak w ciągu kolejnych miesięcy maluchy szybko przeobrażą się w ciekawskie domowe tygryski.
Rozwój kociąt w dorosłe koty można podzielić na sześć różnych etapów. Poniżej przedstawiamy poszczególne fazy życia mruczków. Wyjaśniamy także, na co zwrócić uwagę w opiece i pielęgnacji, a następnie odpowiadamy na najczęstsze pytania dotyczące wzrostu kotów.
Po narodzinach jeszcze ślepe i słabe kocięta koniecznie potrzebują mleka matki. Mleko to, nazywane także siarą (kolostrum), zawiera ważne składniki odżywcze i przeciwciała ochronne. Te ostatnie są niezwykle istotne dla zdrowia maluchów, ponieważ ich układ odpornościowy po urodzeniu jest jeszcze niedojrzały i osłabiony.
Po około tygodniu małe kocięta otwierają oczy, a ich pępowina odpada w wyniku wysychania. Ze względu na jeszcze nie w pełni rozwiniętą sierść potrzebują one przez pewien czas ochronnego ciepła matki.
Aby zapewnić kociętom zdrowy start w życie, należy codziennie kontrolować ich masę ciała. Korzystając z tabel wagi, możesz sprawdzić, czy młode rozwijają się prawidłowo i w razie potrzeby dostosować ich żywienie.
Wskazówka do lektury: W magazynie dla kotów zooplus dowiesz się, jak kontrolować wagę kociąt – wraz z tabelą wzrostu dla małych kotów.
W pierwszych tygodniach życia kocięta nadal mają niewiele siły. Dlatego większość dnia spędzają na spaniu. Między trzecim a ósmym tygodniem życia zazwyczaj wyrzynają się pierwsze zęby mleczne.
Pełne uzębienie mleczne kota składa się z 26 zębów, które w porównaniu z zębami dorosłego kota są wyraźnie mniejsze i bardziej spiczaste.
Po czterech tygodniach kocięta wyraźnie przybierają na wadze. Wreszcie potrafią chodzić i bawić się z rodzeństwem. Zaczynają także przyjmować stały pokarm.
To odpowiedni moment, aby stopniowo wprowadzać miękką karmę dla kociąt. Tę zmianę karmy należy jednak przeprowadzać powoli. Układ pokarmowy jest bowiem początkowo przyzwyczajony do mleka matki i musi stopniowo przystosować się do nowego pożywienia. W przeciwnym razie mogą pojawić się problemy trawienne, takie jak biegunka, zaparcia czy ból brzucha.
© © Marina / stock.adobe.com
Kocięta mają teraz dwa miesiące i jedzą wyłącznie stałą karmę. Nadal intensywnie rosną, dlatego ich zapotrzebowanie na energię i składniki odżywcze jest wyższe niż u dorosłych kotów.
Dlatego warto podawać im specjalną karmę dla kociąt, dopasowaną do tego etapu życia. To, czy wybierzesz suchą karmę dla kociąt, czy mokrą karmę, zależy od Twoich preferencji.
To dobry moment, aby po raz pierwszy odwiedzić weterynarza. Specjalista poinformuje Cię o ważnych szczepieniach oraz – w razie potrzeby – o prawidłowym żywieniu kociąt.
Warto wiedzieć: między trzecim a szóstym miesiącem życia następuje wymiana zębów. Zęby mleczne zostają zastąpione 30 zębami stałymi. Dla porównania: człowiek ma około 32 zębów, a pies nawet 42 zęby stałe.
Kocięta rodzą się z niebieskimi oczami. Wynika to z faktu, że komórki barwnikowe w ich oczach nie są jeszcze w pełni rozwinięte. Tuż po urodzeniu oczy są właściwie bezbarwne, lecz przez załamanie światła wydają się niebieskawe.
Po około trzech–czterech miesiącach komórki barwnikowe zaczynają wytwarzać pigment – melatoninę. W tym czasie kocię uzyskuje swój indywidualny kolor oczu.
Po siedmiu pełnych wrażeń miesiącach życia kot osiąga dojrzałość. Kotki stają się w rui i mogą zajść w ciążę. Kocury dojrzewają płciowo około miesiąc później.
Po osiągnięciu dojrzałości płciowej, po odpowiednim zapoznaniu się z tematem i przemyśleniu decyzji, można rozważyć kastrację kota.
Kot ma już za sobą pierwszy rok życia. W kolejnych latach nie rośnie już dalej. Po około ośmiu latach pełnych doświadczeń sierść wokół pyska może nieco posiwieć. To zwykle pierwsza oznaka starzenia się u kotów. Stopniowo mogą pojawić się większa senność i mniejsza chęć do ruchu.
W pierwszych miesiącach życia koty są ciekawe świata, skore do zabawy i pełne energii. Po ukończeniu pierwszego roku życia zazwyczaj stają się wyraźnie spokojniejsze. Mimo to nadal uwielbiają zabawę i wyzwania umysłowe.
Od juniora do seniora: odkryj naszą szeroką ofertę karmy i akcesoriów dla kotów – wszystko, czego potrzeba do długiego i szczęśliwego życia kota, znajdziesz w sklepie internetowym zooplus.
Na to pytanie nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi. Wzrost kota zależy z jednej strony od genów i czynników takich jak żywienie w okresie kocięcym, z drugiej – od rasy. Wiele ras kotów znacznie różni się pod względem wielkości i budowy ciała.
W naszych regionach szczególną popularnością cieszy się na przykład kot europejski krótkowłosy, który osiąga średnio 80–90 centymetrów długości. Dorosłe koty rasy maine coon, a zwłaszcza kocury, mogą natomiast dorastać nawet do 120 centymetrów długości.
Podobnie jak wielkość, masa ciała kota różni się w zależności od rasy i płci: samce kotów perskich mogą ważyć nawet osiem kilogramów. Z kolei samice kotów bengalskich należą do lżejszych i zazwyczaj ważą od trzech do czterech kilogramów.
Najpóźniej po ukończeniu pierwszego roku życia koty uznaje się za dorosłe. Zdrowe koty żyją średnio około 15 lat. Niektóre dożywają jednak nawet 19 lat. To pokazuje, że długość życia kota jest indywidualna i w dużej mierze uwarunkowana genetycznie. Choroby, niedobory lub błędy żywieniowe mogą negatywnie wpływać na wiek kota. Dlatego warto dobrze wiedzieć, czego Twój pupil potrzebuje na każdym etapie życia.
Wskazówka do lektury: Jak przeliczyć wiek kota na lata ludzkie, dowiesz się z naszego artykułu o wieku kota. Więcej tekstów o prawidłowej opiece nad kociętami znajdziesz w naszej sekcji poświęconej kociętom.
Wszechstronne wykształcenie weterynaryjne uzyskała na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Gießen (Justus-Liebig-Universität Gießen). Zdobyła tam doświadczenie w różnych dziedzinach, takich jak medycyna małych, dużych i egzotycznych zwierząt, a także farmakologia, patologia i higiena żywności. Obecnie udziela się jako autorka, pracuje także nad własną rozprawą naukową. Jej celem jest polepszenie ochrony zwierząt przed chorobami wywoływanymi przez patogeny bakteryjne. Oprócz naukowej wiedzy weterynaryjnej, jako szczęśliwa opiekunka psa, dzieli się także własnymi doświadczeniami. Dzięki temu potrafi jeszcze lepiej zrozumieć i wyjaśnić obawy i problemy, jak również powtarzające się pytania opiekunów dotyczące zachowania i zdrowia ich zwierząt domowych.
