Przepiórki

Artykuł napisany przez Sabrina Quente
przepiórka

Przepiórki to jedne z najmniejszych przedstawicieli ptaków grzebiących.

Przepiórki stają się coraz bardziej popularne jako zwierzęta gospodarskie czy domowe. Zawdzięczają to nie tylko swoim niewielkim rozmiarom: Jako wyjątkowo łatwe w pielęgnacji zwierzęta, przedstawiciele tego gatunku świetnie sprawdzą się zarówno u początkujących, jak i doświadczonych opiekunów. Poniżej przedstawiamy najważniejsze fakty dotyczące przepiórek oraz informacje na temat prawidłowych warunków ich utrzymania.

Wygląd: Jedne z najmniejszych przedstawicieli ptaków grzebiących

Przepiórki zaliczane są do ptaków o najmniejszych rozmiarach nie tylko w ramach swojego rzędu: Osobniki żyjące w Europie są podobnej wielkości do kosa, mierzą około 18 cm i ważą około 100 gram. Przedstawiciele niektórych z nich, np. nioski, są cięższe i mogą ważyć nawet 260 gram.

Upierzenie i ubarwienie

Dziób i ogon są krótkie i zakrzywione, a cała postura przypomina kształtem kulkę. U dzikich przedstawicieli europejskiej przepiórki upierzenie jest szarobrązowe z białym i czarnym kreskowaniem i wyraźnie zaznaczonymi jasnymi paskami na głowie.

To nie jedyny wariant kolorystyczny, w jakim możemy spotkać przepiórki. Istnieją też inne ubarwienia upierzenia, takie jak jasne czy zupełnie białe.

Samca odróżnimy od samicy dzięki odmiennemu ubarwieniu podgardla: Samice mają podgardle z reguły jednokolorowe i generalnie są jaśniejsze od samców.

Przepiórka nioska czy przepiórka ozdobna?

Istnieje około 100 gatunków przepiórek. Podobna do przepiórki europejskiej jest jej nieco większa kuzynka – przepiórka japońska. Poza tym, istnieje jeszcze dużo mniejsza, bardziej barwna przepiórka chińska, ciesząca się dużą popularnością w Azji. Jako że przepiórki europejskiej nie udało się udomowić, u hodowców znajdziemy w zasadzie wyłącznie przepiórkę japońską – nioskę.

Przepiórki ozdobne mają często bardzo wyraźnie wybarwione upierzenie i są również zwierzętami udomowionymi – ich uroda jest bardzo ceniona wśród hodowców. Do przedstawicieli przepiórek ozdobnych należy, m.in., urokliwy przepiór kalifornijski ze swoją ciekawie ozdobioną głową czy przepiór czubaty.

Czy przepiórki potrafią latać?

Z anatomicznego punktu widzenia tak. W praktyce, udomowieni przedstawiciele gatunku wykorzystują tą umiejętność rzadko, jedynie w sytuacjach zagrożenia. Pomimo tego, hodowcy muszą pamiętać, aby zabezpieczyć miejsce, w którym przebywają zwierzęta również od góry, ponieważ tak czy inaczej, przepiórki są ptakami wędrownymi i ich natura pozostaje niezmieniona – w okresie jesiennym hodowcy obserwują wzmożony ruch w stadzie lub próby podejmowania krótkich lotów przez swoich podopiecznych.

© Antje Lindert-Rottke / stock.adobe.com
Przepiór kalifornijski ze swoją ciekawie ozdobioną głową jest chętnie hodowany jako ptak ozdobny.

Charakter: Introwertyczni mistrzowie maskowania

Ze względu na swoje niewielkie rozmiary i kolor upierzenia, te malutkie ptaki, zazwyczaj trzymane jako nioski, są mistrzami kamuflażu, a dopełnieniem tej charakterystyki jest ich powściągliwość. Są raczej nieśmiałe i nie lubią robić wokół siebie zamieszania.

Pomimo swojej introwertycznej natury, przepiórki są pogodnymi i towarzyskimi zwierzętami – pod warunkiem, że nie są w sytuacji zagrożenia. Najchętniej spędzają czas wśród swoich pierzastych towarzyszy, ale przy zapewnieniu odpowiednich warunków i troskliwej opieki, szybko przywiązują się również do człowieka i pozwalają się oswoić.

Jakie warunki należy zapewnić przepiórkom? Wskazówki dotyczące właściwych warunków dla hodowli

Hodowla przepiórek nie jest skomplikowana. W przeciwieństwie do hodowli kur, hodowla przepiórek nie wymaga dysponowania rozległą przestrzenią.

W pojedynkę czy w towarzystwie?

W jakiej grupie przepiórki będą się czuły najlepiej?

Przepiórki co prawda nie potrzebują tyle przestrzeni życiowej co kury, jednak myśląc o hodowaniu ich w większej grupie, należy zorganizować odpowiednio dużo miejsca: Przepiórki powinny żyć w parach. Japońscy przedstawiciele gatunku najlepiej czują się w grupach około pięciu zwierząt – lubią czuć swoją bliskość i szukają towarzystwa innych ptaków.

Minimalne wymagania

Hodowla: Przepisy i minimalne wymagania

Absolutnie nie powinno się trzymać przepiórek w mieszkaniu czy w klatce. Idealnym miejscem do hodowli tych ptaków jest ogród, gdzie można postawić zadaszoną wolierę, rozległy wybieg lub kurnik, w którym zwierzęta nie będą narażone na ataki drapieżników.

Jeśli chodzi o wielkość pomieszczenia, nie istnieją tu żadne ścisłe wymagania, jednak należy zadbać o to, aby na jednym metrze kwadratowym nie żyło więcej niż pięć przepiórek. Przepiórczy domek powinien posiadać również odpowiednią wysokość, co najmniej 50 centymetrów.

Czy hodowlę przepiórek należy zarejestrować? W niektórych przypadkach tak. W tym celu najlepiej zasięgnąć opinii weterynarza, który na pewno będzie dysponował stosownymi informacjami.

Warunki utrzymania

Jak wygląda idealne miejsce chowu przepiórek?

Odpowiedni rozmiar woliery, w tym stosowna wysokość, ułatwi utrzymanie jej w czystości. Podłoże najlepiej wyłożyć słomą, trocinami lub korą.

Wprawdzie przepiórki są w stanie znieść niskie temperatury, ale ważne jest, aby w przypadku złej pogody ptaki miały możliwość schronienia się w osłoniętym miejscu, które zapewni również odpowiednie warunki w okresie zimowym. Ponadto, niezbędne będzie miejsce, które zapewni ptakom swobodny ruch, przestrzeń do jedzenia oraz akcesoria do klatek dla ptaków.

Na wybiegu dla przepiórek nie powinno zabraknąć:

  • misek na pokarm i wodę, umieszczonych na podwyższeniu w celu ochrony przed zanieczyszczeniem
  • kryjówek
  • miejsca do swobodnego ruchu
  • gałęzi, koszy i innych dodatków, które zapewnią im rozrywkę
  • wanienki z piaskiem dla higieny piór
  • jeśli to konieczne, miejsca do gniazdowania i wysiadywania jaj

Hodowla przepiórek

Czy mogę hodować przepiórki?

Hodowaniem przepiórek może zająć się w zasadzie każdy, jednak wymaga ona pewnego przygotowania.

Konieczne będzie zorganizowanie miejsca, w których mogą dorastać pisklęta, wylęgarni i specjalnej karmy dla piskląt.

© agnormark / stock.adobe.com
Pisklęta przepiórek są nie tylko urocze, ale także niewymagające, a przy odrobinie wiedzy, można je hodować również w ogrodzie.

Socjalizacja

Socjalizacja przepiórek – czy jest możliwa?

Owszem i sprawdza się bardzo dobrze w praktyce. Ptaki te są wprawdzie introwertykami z natury, ale ich socjalizacja jest jak najbardziej możliwa. Możesz trzymać je razem z kurami albo powiększyć stado o nowych przedstawicieli tego samego gatunku.

Żywienie

Żywienie: Idealny pokarm dla przepiórek

W naturze, japońscy przedstawiciele gatunku najchętniej spożywają ziarna, nasiona, owoce, trawy, zioła i owady, zatem pokarm udomowionych ptaków powinien zawierać surowe białko, surowe oleje i tłuszcze, błonnik, minerały i aminokwasy. Układając dietę dla naszych podopiecznych, nie możemy zapomnieć o następujących elementach:

  • Wysokiej jakości pokarm dla przepiórek w formie granulatu jako główny posiłek – granulki nie mogą być zbyt duże
  • zboża jako dodatek lub uzupełnienie – pamiętajmy, aby ziarna były możliwie jak najmniejsze
  • trawa i zioła jako przekąska między posiłkami
  • od czasu do czasu nasiona jako smakołyk
  • świeże warzywa co kilka dni, rzadziej owoce
  • stały dostęp do świeżej wody

W celu skomponowania zbilansowanej diety dla Twojego pierzastego podopiecznego i zapewnienia mu zdrowych warunków bytowania, polecamy skonsultować się z doświadczonym hodowcą.

Zdrowie

Zdrowie: Tak utrzymasz przepiórki w zdrowiu

Przepiórki uchodzą za zdrowe i odporne na choroby, jednak podobnie jak pozostałe ptaki grzebiące, również one mogą cierpieć na pewne dolegliwości.

Typowe choroby obejmują:

  • katar
  • brak niesienia jaj
  • niedobór witamin
  • kokcydioza (choroba pasożytnicza)
  • Staphylococcus aureus (infekcja bakteryjna)

Hodowcy powinni bacznie obserwować swoich podopiecznych i w przypadku zauważenia zmian w wyglądzie czy zachowaniu niezwłocznie skontaktować się z weterynarzem. Zwłaszcza w przypadku infekcji spowodowanej bakterią Staphylococcus aureus czas odgrywa ważną rolę.

Jak długo żyją przepiórki?

Pod opieką człowieka zdrowe egzemplarze żyją od trzech do pięciu lat – pod warunkiem, że nie zostaną wcześniej ubite. Ich tuszki są bowiem przysmakiem wielu koneserów drobiu. Jaja przepiórcze również cieszą się dużą popularnością ze względu na intensywny i pikantny smak.

Zakup: Ile kosztuje przepiórka?

Przepiórki nioski można nabyć już za około dwadzieścia złotych. W przypadku przepiórek ozdobnych cena może być nieco wyższa.

Jeżeli chcesz ożywić swój ogród i sprowadzić do niego przepiórki, poszukaj odpowiedniego hodowcy w swojej okolicy. Stosowne oferty możesz znaleźć również w Internecie czy na giełdach zwierząt.

Pochodzenie: „Obywatele świata”

Już starożytni Egipcjanie doceniali przepiórki za ich mięso i jaja, i podobnie jak współcześnie, wtedy też hodowano przepiórki ozdobne, jednak ich dokładne pochodzenie nie jest znane.

Te niewielkich rozmiarów ptaki występują w Europie, Azji i Afryce, i lepiej się czują na ziemi niż w powietrzu. Podczas gdy przepiórki europejskie preferują ciepły klimat, miejsca obfitujące w roślinność i duże nasłonecznienie, przedstawiciele gatunku z Azji żyją chętniej na podmokłych łąkach.

Jako że przestrzeń życiowa przepiórek w Europie nieprzerwanie się kurczy, od lat ich populacja regularnie się zmniejsza. W Azji hoduje się te ptaki głównie ze względu na ich mięso, ale pomimo tego, gatunkowi nie grozi wyginięcie.

Charakterystyka

Nazwa Przepiórka (Przepiórka europejska: Coturnix coturnix, Przepiórka japońska: Coturnix japonica)
Waga od 100 do 260 gramów
Wielkość do 20 centymetrów
Ilość składanych jaj około 200 jaj rocznie
Długość życia trzy do pięciu lat
Warunki utrzymania zamknięte woliery, bez chowu klatkowego
Socjalizacja z innymi zwierzętami możliwa w przypadku innych małych ptaków grzebiących
Pokarm pokarm dla przepiórek w formie granulatu, zbóż jako uzupełnienie, dodatkowo trawa, zioła, nasiona i warzywa
Pochodzenie Europa, Afryka, Azja
Idealne dla początkujących, rodzin

Sabrina Quente
Profilbild von zooplus Magazin Autorin Sabrina Quente

Zwierzęta towarzyszą jej odkąd pamięta – nie posiada prawie żadnego zdjęcia z dzieciństwa bez papużki falistej na głowie lub kota na kolanach. Od ponad dziesięciu lat pisze jako redaktorka na różne tematy, od ubezpieczeń zdrowotnych po posiadanie kota. Towarzyszy jej kotka Mimi, która jest najlepszym źródłem inspiracji dla wielu tekstów i zawsze wie, kiedy jest odpowiedni czas na przerwę w pisaniu.


Najczęściej polecane