Wszystkie społeczne zwierzaki, w tym psy, najlepiej czują się w towarzystwie swojego stada. Mimo to każdy pies powinien potrafić zostać sam przez kilka godzin. Tej umiejętności warto uczyć już od szczenięcia. Zanim jednak zostawimy naszego malucha samego, trzeba go przez pewien czas do tego przygotowywać. Dowiedz się, jak nauczyć szczeniaka zostawania samemu w domu z lektury naszego artykułu.
© Eva / stock.adobe.com
Musisz zostawić szczeniaka samego? Przy odrobinie praktyki jest to możliwe.
W pierwszych tygodniach życia szczeniak z reguły praktycznie nigdy nie zostaje sam, ponieważ nawet jeśli nie ma przy nim człowieka lub jego rodziców, przynajmniej jego rodzeństwo jest w pobliżu. Nie rozpoczynajmy treningu zaraz po przeprowadzce psiaka do nowego domu. Musi on bowiem najpierw przyzwyczaić się do nowego opiekuna i całego swojego nowego otoczenia – pozostanie samemu byłoby dla niego dodatkowo stresujące.
Ważne, by najpierw wywiązała się więź między opiekunem a psem – to podstawowy warunek, który musi być spełniony, by pies mógł zostać w domu, nie konając ze stresu. Kiedy po kilku dniach piesek oswoi się z nowym mieszkaniem, możemy powoli rozpocząć treningi.
Nie odkładajmy jednak treningu na zbyt długo – jeśli nie zaczniemy odpowiednio wcześnie, istnieje duże ryzyko, że u psa rozwinie się lęk separacyjny. U dorosłego psa jest on znacznie trudniejszy do przezwyciężenia.
Na początku stosujmy zasadę małych kroków. Kiedy nasz piesek jest akurat zajęty nową zabawką lub przysmakiem do żucia, opuśćmy pokój na nie dłużej niż minutę tak, aby nie zdążył za nami zatęsknić. Powtarzajmy co jakiś czas to ćwiczenie. Dzięki temu szczeniak nauczy się, że po wyjściu – wracamy, a nasza nieobecność nie jest niczym nienormalnym.
Kolejny krok jest nieco trudniejszy: Opuśćmy pokój lub mieszkanie na krótką chwilę, kiedy uwaga naszego psiaka nie jest skupiona na niczym szczególnym. Po dwóch lub trzech minutach wróćmy i zachowujmy się normalnie – bądźmy zrelaksowani.
Jeśli podczas naszej nieobecności piesek skomlał, zignorujmy go i przy kolejnym ćwiczeniu skróćmy czas nieobecności. Pochwalmy go, gdy zachowywał się spokojnie.
© Ivan Kmit / stock.adobe.com
Jeśli podczas tego ćwiczenia udało nam osiągnąć dwie minuty nieobecności, spróbujmy następnym razem wyjść z mieszkania lub domu na około trzy minuty. Nie żegnajmy się wcześniej z psem, tylko miejmy na uwadze, że ćwiczymy coś zupełnie zwyczajnego. Jeśli będziemy zachowywać spokój, nasz pies również nie będzie się denerwował.
Pokażmy psu, że opuszczanie mieszkania wyglądać może różnorodnie: Raz po prostu wyjdźmy na chwilę, tak jak stoimy, innym razem ubierajmy się dłużej przy drzwiach, jeszcze innym razem pakujmy rzeczy do torby – pamiętając, żeby zachowywać się normalnie, nienerwowo! Po jakimś czasie każde nasze wyjście z domu stanie się dla niego normalne.
Jeśli kilka razy pod rząd piesek zachowywał się prawidłowo, możemy powoli wydłużać czas nieobecności. Wyjdźmy do sklepu na małe zakupy lub na pocztę. Wracajmy po nieregularnym czasie: Raz po 10, raz po 15, potem znów po 5 i w końcu po więcej niż 15 minutach.
Dzięki temu pies zrozumie, że nie zawsze wrócimy po upływie x minut. Na tym etapie treningu nie znikajmy jednak nagle na kilka godzin, tylko stopniowo wydłużajmy odstępy.
Aby uprzyjemnić psu czas w samotności, możemy spróbować zapewnić mu odrobinę zajęcia. Zostawmy mu coś, czym będzie mógł się zająć, np. odpowiednią dla szczeniąt zabawkę.
Na tym etapie warto także przez co najmniej kilka minut nasłuchiwać pod drzwiami mieszkania, czy pies skamle lub wyje. W żadnym wypadku nie powinnyśmy się zdradzić, że jesteśmy w pobliżu, ponieważ tylko spotęguje to niepożądane zachowanie czworonoga. Gdy to ćwiczenie przebiega bez problemów, możemy stopniowo wydłużać czas.
Wskazówka: Pamiętajmy, że pies w wieku do 4 miesięcy nie powinien zostawać w domu sam na dłużej niż dwie godziny.
Zastanawiasz się, co robi Twój podopieczny, gdy nie ma Cię w domu? Kamery dla zwierząt pozwalają zajrzeć do świata Twojego futrzastego przyjaciela!
Jeśli nasz pupil pomimo odpowiedniego treningu źle znosi rozstania, przyczyny mogą być różnorodne.
Może to być spowodowane na przykład tym, że za szybko wydłużyliśmy czas naszej nieobecności. W takim przypadku zacznijmy treningi od początku, postępując tym razem bardziej zachowawczo, by szczeniak czuł się bezpieczny.
Z drugiej strony więź pomiędzy nami a psem może być jeszcze niedostatecznie wypracowana. Warto więc na początek postawić na intensywny trening budowania więzi.
Nawet jeśli uwielbiamy każdą minutę spędzoną z naszym szczeniakiem, będą zdarzały się sytuacje, w których będziemy musieli zostawić go samego, chociażby takie, jak wypad na jarmark bożonarodzeniowy czy wyjście do kina.
Dlatego tak ważne jest, aby zacząć szkolenie odpowiednio wcześnie. Tylko wtedy będzie ono miało szanse powodzenia.
Pamiętajmy, że trening czyni mistrza! Działajmy powoli na każdym etapie nauki i myślmy pozytywnie. Gdy emanujemy spokojem, udziela się on także naszemu czworonogowi.
Na koniec zebraliśmy dla Was jeszcze kilka dodatkowych wskazówek i porad:
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
