Rabbit hopping ma swoje zalety, ale też wady. Na czym właściwie polega ten sport dla królików i na co warto zwrócić uwagę w kontekście dobrostanu zwierząt? Zooplus wyjaśnia:
© Arrlfx / stock.adobe.com
Rabbit hopping, znany także pod nazwą rabbit agility, to sport dla królików, który polega na przeskakiwaniu przez króliki przeszkód na torze. Przeszkody dla królików wyglądem przypominają te, które na parkurze pokonują konie – są jednak oczywiście stosunkowo mniejsze.
By pokonać tor przeszkód, króliki prowadzone są przez swoich opiekunów na szelkach i dwumetrowej smyczy. W niektórych konkurencjach z kolei króliki skaczą bez uwięzi.
Rabbit hopping pochodzi ze Szwecji, gdzie wymyślony został już w latach 70-tych XX wieku. Szybko stał się tam popularny wśród opiekunów i hodowców. Jako sport turniejowy przyjął się również w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Danii i w Szwecji. W Polsce znany jest przede wszystkim jako rabbit agility.
Dyscypliny i podział na klasy różni się między państwami. U naszych zachodnich sąsiadów na przykład dyscypliny dzielą się na klasy: od „łatwej” po „elite”, a przeszkody mierzą od 25 do 50 cm wysokości i od 25 do 70 cm głębokości.
Popularne dyscypliny turniejowe rabbit hopping to:
Rzadziej i pod określonymi warunkami odbywają się także skoki w wzwyż lub w dal (do metra wysokości i w dal do 2,5 m).
W większości dyscyplin wygrywa ten królik, który z największą szybkością i najmniejszą ilością błędów pokona cały parkur. Błędem jest na przykład potrącenie przeszkody lub konieczność naprowadzania królika na przeszkodę przez opiekuna.
Dla wielu opiekunów królików najważniejsza jest przede wszystkim radość i dobre samopoczucie ich pupili – i bardzo słusznie. Stawianie dużych sum pieniędzy w zakładach to w tym przypadku rzadkość.
Podobnie jak wiele innych sportów z udziałem zwierząt, rabbit hopping budzi kontrowersje. Jakie argumenty przemawiają za tą aktywnością dla królików, a jakie przeciwko niej?
Najmocniejszym argumentem przeciwko uprawianiu rabbit hopping jest to, że króliki są zwierzętami płochliwymi. Gdy przestraszą się pod wpływem zewnętrznego przymusu, mogą wpaść w panikę, gwałtownie próbować uciec i zranić się na smyczy.
Kolejnym argumentem obrońców zwierząt jest stres, jakiego płochliwe zwierzęta mogą doświadczać w sytuacjach rywalizacji. Może on wynikać nie tylko z hałasu towarzyszącego wydarzeniu, lecz także z nerwowych ruchów zmotywowanych do współzawodnictwa uczestników i widzów.
W tym kontekście stres uznaje się za istotny czynnik, który może prowadzić do problemów zdrowotnych – zwłaszcza u lękliwych zwierząt, takich jak króliki.
Są jednak również zwolennicy tej dyscypliny sportowej, którzy twierdzą, że w odpowiedni sposób zaspokaja ona przecież naturalną potrzebę ruchu u królika, do tego przeciwdziała nudzie i ospałości u nieangażowanych zwierzaków domowych.
Podkreślają oni jednocześnie, że królik musi wykazywać chęć do uprawiania sportu i nigdy nie być do treningów zmuszany. Jeśli chcesz zacząć treningi, upewnij się, że królikowi sprawiają one przyjemność. Nigdy nie zmuszaj pupila do skakania przez przeszkody.
Dowiedz się więcej na temat aktywności idealnych dla Twojego pupila z lektury magazynu zooplus.
Bez przymusu i smyczy
Zanim rozpoczniesz przygodę z króliczymi skokami przez przeszkody, dokładnie zapoznać się z tą dyscypliną. Najlepiej skonsultuj się z lekarzem weterynarii, aby upewnić się, czy Twój pupil jest odpowiednio przygotowany pod względem zdrowia i temperamentu do takiej aktywności. Zrezygnuj także z używania szelek, smyczy oraz gwałtownych ruchów, które mogłyby wywołać stres lub poczucie przymusu.
Jeśli Twój królik reaguje lękiem na spokojne polecenia, przerwij ćwiczenie i pozwól mu odpocząć. Ignorując potrzeby zwierzęcia, możesz narazić na szwank nie tylko jego zdrowie, lecz także waszą wzajemną relację.
Krytycznie podchodź do udziału w zawodach
Zawody zazwyczaj wiążą się z dużym nagromadzeniem ludzi i zwierząt, hałasem oraz sporym zamieszaniem. Również podczas transportu trzeba wziąć pod uwagę kilka kwestii, aby uchronić królika przed stresem.
Dlatego zawsze dokładnie zastanów się, czy udział w zawodach jest odpowiedni dla Twojego podopiecznego. Weź pod uwagę także pogodę, ponieważ wysokie temperatury lub burze mogą stanowić dla niego dodatkowe obciążenie.
W razie wątpliwości lepiej zrezygnować z udziału w rywalizacji – zwłaszcza jeśli wiążą się one z przymusowymi działaniami i obowiązkiem prowadzenia na smyczy.
Wszelkie rasy domowe, nawet miniaturowe mogą uprawiać rabbit hopping. Z reguły te mniejsze właśnie, bardziej rozbrykane króliki skaczą w zawodach chętniej i osiągają lepsze wyniki, dlatego generalnie można powiedzieć, że lepiej nadają się do tego sportu króliki o nieco lżejszej budowie ciała, ale popularne w tym sporcie są także angielskie srokacze oraz króliki baranki.
Ogólnie rzecz biorąc, w tym sporcie rasa i wiek odgrywają drugoplanową rolę – kluczowy jest przede wszystkim charakter. Może się więc zdarzyć, że Twój królik miniaturowy w ogóle nie będzie miał ochoty na skakanie.
Zwierzę powinno być ciekawe i otwarte na trening, a Ty musisz obserwować, czy ma warunki odpowiednie do uprawiania sportu i nie możesz go pod żadnym pozorem forsować. Ważne, żebyście oboje cieszyli się spędzonym na ruchu czasem.
Masz ochotę spróbować ze swoim podopiecznym agility dla królików i zastanawiasz się, jak zacząć trening? Oto kilka cennych podpowiedzi:
Aby sprawdzić, czy Twój królik w ogóle polubi rabbit hopping, możesz przygotować następujący trening:
Zacznij od niewielkich przeszkód
Zbuduj mały tor przeszkód w zabezpieczonym przed ucieczką wybiegu. Na początek możesz użyć do tego patyków lub desek – najważniejsze, żeby nie były zbyt wysokie. Na razie chodzi tylko o samą zasadę.
Nagrody w drodze do sukcesu
Jeśli Twój królik chętnie skacze bez namawiania, spróbuj zachęcić go do skoku przez przeszkodę, pokazując nad nią przysmak.
Pochwal zwierzątko i pogłaszcz, kiedy dla przysmaku pokona przeszkodę. Z czasem zobaczysz, że będzie przeskakiwało na samą komendę „hop” lub cmoknięcie.
Odkryj naszą ofertę akcesoriów dla królików!
Jak często należy trenować?
Trenujcie regularnie, ale nie zbyt często. Króliki mogą bowiem szybko stracić chęć do kicania, jeśli poczują się zbyt intensywnie angażowane w ruch. Pod żadnym pozorem nie trenuj z królikiem codziennie. Trening raz w tygodniu zdecydowanie wystarczy.
Jeśli zaobserwujesz, że po tygodniu przerwy królik dalej nie ma ochoty na pokonywanie przeszkód, przesuń trening na inny dzień. Nic na siłę! Podnoś poprzeczkę – w przenośni i dosłownie – powoli, krok po kroku. Dbaj o to, by królik nie zrobił sobie krzywdy podczas pokonywania toru.
Członkostwo w profesjonalnym klubie
Jeśli Twój królik przyzwyczaił się do skakania i masz wrażenie, że sprawia mu to radość, możesz – jeśli chcesz – zapisać się do klubu rabbit hopping. W Polsce jednak sport ten jest niszowy i w zasadzie nie funkcjonują tu oficjalne kluby. W naszym przypadku mówimy raczej o prywatnym hobby.
Zasadniczo każdy może uprawiać ten sport, pod warunkiem, że rozumie potrzeby królików.
Zaleca się jednak, aby dzieci trenowały z pupilem zawsze pod okiem osoby dorosłej. Agility dla królika w rękach dziecka może szybko stać się dla zwierzęcia męczarnią. Dorośli powinni nauczyć dzieci, jak obchodzić się ze zwierzętami, by nie robić im krzywdy. Zaleca się, by agility ze zwierzętami trenowały dzieci powyżej 8 roku życia.
Jeszcze lepiej, jeśli dołączysz do przeszkolonej grupy. Tam nauczysz się właściwego podejścia i tego, jak bez przymusu i presji wprowadzić swojego królika w świat rabbit hopping. Prowadzący udzielają pomocnych wskazówek oraz dysponują specjalnymi salami lub ogrodzonymi ogrodami z wybiegami na świeżym powietrzu, idealnymi do tego typu aktywności.
Zespół redakcyjny zooplus tworzą eksperci i redaktorzy z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hodowli zwierząt: Luisa ze swoim białym owczarkiem szwajcarskim Elyosem, Laura, Julio oraz Florian. Wraz z dużą siecią ekspertów ds. zwierząt pracują nad tym, aby Magazyn zooplus był zaufanym źródłem informacji dla wszystkich opiekunów i miłośników zwierząt. Celem zespołu jest dostarczanie ekscytującej wiedzy o zwierzętach oraz istotnych informacji na temat właściwej opieki nad nimi.
