Choroby skóry u psów  This article is verified by a vet

Artykuł napisany przez Lek. wet. Franziska G.
zapalenie skóry u psa

Mocno zaczerwieniona skóra i miejscowe łysienie mogą być pierwszymi oznakami poważnej choroby skóry.

Czy u Twojego psa wystąpił łupież lub pies częściej się drapie? W takim razie musisz przyjrzeć się bliżej jego skórze! Przeczytaj, jakie choroby skóry u psów są częste i jak możesz zadbać o skórę swojego czworonożnego przyjaciela.

Jak prawidłowo dbać o skórę psa

Stan skóry psa zależy od wielu różnych czynników. Na przykład, od wyboru karmy dla psów lub warunków utrzymania psa:

Dlaczego dobra karma jest ważna w przypadku chorób skóry u psów?

Niezbędne aminokwasy i egzogenne kwasy tłuszczowe, takie jak kwas linolowy, są określane jako „niezbędne”, czyli egzogenne, nie bez powodu. Ponieważ pies nie może sam ich wyprodukować, musi je zdobyć w inny sposób. Tylko w ten sposób może zaopatrzyć swoją skórę i inne narządy w ważne składniki odżywcze. Kiedy pies przyjmuje je w pożywieniu, pomagają one utrzymać mięśnie lub zyskać energię.

Dlatego należy zwracać uwagę na dodatki zawarte w suchej lub mokrej karmie. Kwasy tłuszczowe omega–3 i omega–6, zwłaszcza w stanie tłoczonym na zimno, są niezwykle cennymi składnikami dla Twojego czworonożnego przyjaciela.

Jeśli stosujesz u psa metodę żywienia BARF, musisz bezwzględnie obliczyć indywidualne zapotrzebowanie na składniki odżywcze dla Twojego psa. Jeśli tego nie zrobisz, objawy niedoboru lub przedawkowania mogą prowadzić do poważnych zmian w skórze – a w najgorszym przypadku także w innych narządach.

Jeśli Twój pies cierpi już na choroby skóry, możesz podawać mu specjalną karmę ze składnikami pielęgnującymi skórę, ponieważ są one szczególnie bogate w egzogenne kwasy tłuszczowe.

Odpowiednią karmę dla psów z chorobami skóry znajdziesz w sklepie internetowym zooplus. 

Jaki wpływ mają warunki utrzymania?

Jeśli Twój pies jest ogólnie w dobrym zdrowiu, jego skóra również będzie w porządku. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób skóry u psów, należy zatem, oprócz zbilansowanej diety, zadbać o to, aby pies był trzymany w sposób odpowiedni dla danego gatunku.

Elementem prawidłowego utrzymania psa jest rozczesywanie brudnej sierści za pomocą grzebienia, zaraz po spacerze. Jeśli zabrudzenia są uporczywe, można również użyć specjalnych szamponów dla psów, które delikatnie usuną brud podczas kąpieli.

Ponadto, odpowiednia ilość ruchu oraz skuteczna profilaktyka przeciwpasożytnicza należą do warunków koniecznych do spełnienia dla zdrowej skóry psa. Możesz dowiedzieć się więcej o różnych środkach przeciwpasożytniczych takich jak obroże, tabletki lub spot-on od swojego weterynarza.

Najczęstsze choroby skóry u psów

Skóra jest największym organem psa. Ponieważ ma na nią wpływ dieta i wiele rodzajów hormonów, istnieje wiele warunków, które wpływają na zdrowie skóry.

Aby dać Ci lepsze rozeznanie wśród chorób skóry u psów, w poniższej tabeli podzielono najczęstsze choroby skóry na wywoływane przez czynniki zakaźne i niezakaźne:

Przyczyny zakaźne

Przyczyny niezakaźne

Zakażenie pasożytnicze: roztocza (np. roztocze trawy, roztocze ucha, roztocze drapieżne, demodikoza), kleszcze, pchły, wszy, wszoły, dirofilarie, leiszmanioza Zaburzenia hormonalne: niedoczynność tarczycy (hypothyreosis), niedoczynność nadnerczy (zespół Cushinga) 
Zakażenia bakteryjne: Staphylococcus pseudointermedius Guzy: rak płaskonabłonkowy, guz komórek tucznych, limfosarcoma, czerniak
Grzybica skóry: Malassezia Dermatitis, Trichophytosis, Sporotrichosis  Obrażenia: otwarte rany, stłuczenia, ukąszenia, wbite ciała obce
Choroby wirusowe: canine papillomavirus, pyły (canine distemper virus)  Choroby autoimmunologiczne: pemphigus foliaceus, lupus erythematodes, 
niedożywienie i brak pielęgnacji skóry

Wyżej wymienione przyczyny najczęściej prowadzą do tego, że na skórze pojawia się stan zapalny. Można to zaobserwować np. w alergiach. U psów dochodzi najczęściej do alergii na ślinę pcheł, alergii pokarmowych lub środowiskowych (atopowe zapalenie skóry).

W przeciwieństwie do alergii, choroby hormonalne częściej powodują symetryczne wypadanie lub matowienie całej sierści.

łysienie plackowate u psa

Objawy: Pierwsze objawy chorób skóry u psów

W zależności od choroby podstawowej, psy wykazują różne objawy kliniczne. Ponadto, czas trwania objawów również jest różny. Podczas gdy choroby hormonalne zwykle prowadzą do przewlekłych (długotrwałych) objawów, bakteryjna infekcja skóry jest bardziej ostra (nagła).

Do najczęstszych objawów chorób skóry u psów należą:

  • Wypadanie sierści (łysienie) lub przerzedzenie sierści
  • Zapalenie skóry: Skóra puchnie, staje się czerwona i ciepła. Jeśli jakąś rolę odgrywają bakterie, często dochodzi do ropienia. Jeśli zapalenie bakteryjne ulegnie zamknięciu, tworzy się okrągły ropień.
  • Tworzenie się stanów zapalnych i powtarzających się ognisk zapalnych
  • Zgrubienie skóry (keratoza)
  • Drapanie i gryzienie w miejscach na skórze
  • Łuszczenie

Funkcje skóry: Dlaczego skóra jest tak ważna?

Skóra jest niezbędna do życia dla Twojego psa. Z tego powodu, należy szybko wykryć możliwe choroby skóry u psa. Skóra psa składa się z trzech różnych warstw komórek, które pełnią ważne funkcje dla organizmu:

Naskórek (epidermis) stanowi zewnętrzną warstwę ochronną. Składa się on z komórek rogowych, które są ułożone w kilku warstwach jedna na drugiej. Stopniowo komórki te ulegają przebudowie, co powoduje, że najwyżej położone komórki ulegają złuszczeniu.

Jako środkowa warstwa skóry, skóra właściwa (dermis lub corium) nadaje jej strukturę i kształt. Składa się głównie z napiętej tkanki łącznej, naczyń krwionośnych i gruczołów łojowych. Te ostatnie mają za zadanie natłuszczać skórę i w ten sposób chronić ją przed czynnikami zewnętrznymi.

Tkanka podskórna (subcutis) składa się z tkanki tłuszczowej i naczyń krwionośnych. W ten sposób służy jako magazyn energii dla psa i ogrzewa go w zimne dni. Ponieważ tkanka podskórna może również magazynować duże ilości wody, skóra jest dodatkowo ważna dla równowagi w gospodarce wodnej czworonogów.


Lek. wet. Franziska G.
Franziska G.

Wszechstronne wykształcenie weterynaryjne uzyskała na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Gießen (Justus-Liebig-Universität Gießen). Zdobyła tam doświadczenie w różnych dziedzinach, takich jak medycyna małych, dużych i egzotycznych zwierząt, a także farmakologia, patologia i higiena żywności. Obecnie udziela się jako autorka, pracuje także nad własną rozprawą naukową. Jej celem jest polepszenie ochrony zwierząt przed chorobami wywoływanymi przez patogeny bakteryjne. Oprócz naukowej wiedzy weterynaryjnej, jako szczęśliwa opiekunka psa, dzieli się także własnymi doświadczeniami. Dzięki temu potrafi jeszcze lepiej zrozumieć i wyjaśnić obawy i problemy, jak również powtarzające się pytania opiekunów dotyczące zachowania i zdrowia ich zwierząt domowych.


Najczęściej polecane
8 min

Kastracja psa

Kastracja psa jest ważnym i trudnym tematem dla właściciela. Czym różni się kastracja od sterylizacji? Jakie są wady i zalety tych zabiegów?